Heartleap

یهویی چشمم به این رشتو خورد. درست حالا که دارم ابله می‌خونم و تقریباً همیشه به یاد رها هستم.

-

there's a kind of pain so ugly, so terrible, so suffocating that you can't turn it into any songs, you can't pour it into words, you can't force any meaning into it. you can only sit and watch it staring at you with its own empty eyes. we've been living with this kind of pain for a whole month now. what do you do with a grief that's bigger than your whole body? your whole existence?

بعد قسم خوردیم که هرچه زمان گذشت ما نگذریم از زخم‌مان از سیگارکشیدن‌مان از شادی و عاشقی‌مان. ستاره‌‌ی کم‌سویی به ما رسید و راه‌مان دوتا شد رو برگرداندیم و دست را برای بدرود بالا بُردیم چیزی مُدام در چشم‌مان می‌چرخید چیزی مُدام در قلب‌مان کوچک می‌شد. - محمود درویش

هزار ‌پرنده مثل تو عاشق / گذشتن از شب به نیت روز رفتن و رفتن صادق و ساده / نیامدن باز اما تا امروز به یاد رها هستم. امروز و هرروز. رهایِ پر از زندگی، رهای ِ رهایِ رها.

رها، رها، رها

هر چی می‌خوام بنویسم کافی نیست. این همه کلمه‌ی بزرگ و کوچیک داریم و بازم هیچکدومشون برای بیان این حجم از درد و غم کافی نیستن. انگار محکوم شدیم به تماشای فنای خودمون و عزیزانمون

آدم واقعا غصه‌ش میشه