زلال خاطرهها 🕊️
Open in Telegram
گاهی در سکوت، صدایی هست که جهان را میلرزاند. دل اگر صاف باشد، نگاهت نور میشود. آدمها میآیند و میروند، ولی خوبی میماند. مهربانی زبان مشترک دلهاست. و عشق، سادهترین و عمیقترین حقیقت زندگیست. ✍🏻|#مِهلیـــــا
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
257
Subscribers
-124 hours
+77 days
+930 days
Posts Archive
*با یاد تو میخابم، در خواب ترا بینم*
*از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی.*
> مولانا🍁
ترجیح میدهم با آدمهایی در ارتباط باشم
که ته ماندهی امیدم را از من نگیرند؛
به من اضطراب ندهند، حسادت نورزند،
و مرا با کسی مقایسه نکنند.
به این نتیجه رسیدهام:
آرامش، حاصلِ انتخابِ آدمهای درست است
#عصیانگر (𝓢𝓜🌙𝓗Ξ𝓡)
Repost from ܦ߭ܝߊࡅߺ߳ܝ ߊܝ۬ ܦ߭ܭܝ
#تازه
زمین لرزهای که لحظاتی پیش کابل و بدخشان را تکان داد قدرت آن ۵.۳ ریشتر بوده است.
مرکز این زمین لرزه سلسله کوههای هندوکش و ولایت بدخشان بوده است.
ان شاءالله که بخیر گذشته باشد.
باور داشتن به خودت یعنی حتی وقتی همهچیز علیه توست، هنوز یک صدا در درونت بگوید: «من میتوانم.»
گاهی دنیا طوری رفتار میکند که تو کوچکتر از آرزوهایت به نظر برسی؛ آدمها حرفهایی میزنند که شک را در دل میکارد، و شکستها طوری میآیند که انگار پایان راهاند. اما حقیقت این است که هیچکدام از اینها اندازهی توان تو نیستند.
اگر به خودت باور داشته باشی، حتی قدمهای کوچک هم تبدیل به مسیرهای بزرگ میشوند. مهم نیست دیگران چه میبینند؛ مهم این است که تو درونت را چگونه میبینی. کسی که خودش را باور دارد، حتی در تاریکترین لحظهها هم یک چراغ کوچک روشن نگه میدارد.
باور به خود یعنی ادامه دادن، حتی وقتی نتیجه معلوم نیست. یعنی احترام گذاشتن به تواناییهایی که هنوز کشف نشدهاند. یعنی گفتنِ آرام اما محکمِ «من ارزشش را دارم.»
و روزی میرسد که به پشت سر نگاه میکنی و میبینی همان لحظههایی که فکر میکردی نمیتوانی، تو را به جایی رساندهاند که امروز هستی.
#مِهلیـــــــا
گاهی زندگی آنقدر سنگین میشود که فکر میکنی دیگر توان ادامه دادن نداری.
اما حقیقت این است که تو تا همینجا هم از چیزهایی گذشتهای که خیلیها حتی توان تصورش را ندارند.
قرار نیست همیشه قوی باشی.
قرار نیست همیشه لبخند بزنی.
اما مهم این است که حتی در روزهایی که خستهای، هنوز ادامه میدهی، هنوز نفس میکشی و هنوز ایستادهای.
دنیا همیشه منصف نیست، اما تو میتوانی در میان این نابرابری، راه خودت را بسازی.
آرام، قدم به قدم.
مثل کسی که در تاریکی راه میرود اما به امید رسیدن به نور، چراغ دلش را خاموش نمیکند.
یادت باشد:
آدمهای قوی کسانی نیستند که هیچوقت نمیافتند،
بلکه کسانیاند که هر بار میافتند، دوباره بلند میشوند.
تو هم یکی از همانها هستی.
#مِهلیــــا
Repost from N/a
او لبخندی زد، لبخندی تلخ که درونم را لرزاند و گفت:
چرا هنوز تردید داری؟
مگر نمیدانی پایان این راه سقوط است؟ چرا نمیپری و همهچیز را تمام نمیکنی؟
گفتم:
من هنوز ایمان دارم… شاید راهی باشد، شاید نوری…
او خندید، خندهای که بیشتر شبیه گریه بود.
گفت . ایمان؟
گوشهی از کتاب کوه جنون
غمت را در نظربندی بپیچان پشت در بگذار
جهان را از چنین راز بزرگی بیخبر بگذار
گلوی سنگ را محکم گرفتن حاصلش در چیست
گمش کن این نبرد نابرابر را سپر بگذار
جهان هرگز به کام مردم صادق نمیچرخد
تو را دیگر شکایت چیست دندان بر جگر بگذار
بلای انتحاری چون سر راهت کمین کرده
اگر بُردت، لباست را نشانیِ سفر بگذار
زبان بحر را حتا نهنگان هم نمیفهمند
ملالی نیست، رنجش را تو بر دوش بشر بگذار
مبادا بعدها مرگم تو را غمگین کند مریم
به جای بالشَت دیوان حافظ زیر سر بگذار
کلام ما پر از تلخیست، چون تاب شنیدن نیست
کنار سفرهات ای دوست مقداری شکر بگذار
به اوج مستیِ امشب رسیدم ساقیا لطفاً!
شراب بقیه را از پیش چشمم دورتر بگذار
#کاوه_جبران
Repost from وَژیـن | بـانـوامـیـری
هنوز ممکن است روزی برسد که کسی
چشمان غمگینت را دوست داشته باشد.
#بـانـو_امـیـری
Repost from وَژیـن | بـانـوامـیـری
من زنم...
و زنان، بیش از آنکه عاشق گلها شوند، عاشق دستهایی میشوند که گلها را برایشان میآورند. بیش از آنکه عاشق ماه شوند، عاشق چشمانِ میشوند که ماه را به آنها نشان میدهد. و بیش از آنکه عاشق واژهٔ عشق شوند، عاشق انسانِ میشوند که معنای عشق را به زندگیشان میآورد.
#بـانـو_امـیـری
