Doug Rattmann

حالا وقتشه که این رو هم تمومش کنیم.

خوندن این رشته پست پیشنهاد میشه.

تا فردا سعی میکنم تمام و معرفی‌ش کنم. بعدش میریم سراغ یک اثر خوب.

...

اگه بگم قبل اینکه اینو بخونم داستان رو نوشتم شما باور میکنی؟

مشکل این طیف‌ها اینه که انقدر به لبه نقشه می‌رن که فکر می‌کنن از بقیه دور شدن، درحالی‌که از پشت نقشه دوباره به هم رسیدن از هم لب میگیرن.فقط فونت پوسترها فرق می‌کنه.

نظریه نعل اسب

• «کاسموس»

...

انقدر که من تو حیاط چایی درست کردم رو گاز خونه درست نکردم.

گفته بودم آبا از آسیاب بیوفته دوباره گیر به حجاب شروع میشه. دوستان میگفتند نه. بنده گفتم عزیزان، اینجا سرزمین لوپ‌های تکراریه، تو کتشون نرفت. شرط بستیم سر دو سیخ چنجه. الان نمیدونم شرطو بردم خوشحال باشم، یا اینکه ایرانی سه‌هزارسال هم بگذره عوض نمیشه، ناراحت.

تقریبا تمام شد و فصل آخر مانده. مشتاقم به زودی نظراتتان را درباره‌اش بدانم.

آدما میگن تیم ملا تیم من نیست بعد از خوابشون میزنن ببینن نتیجه بازی چی‌میشه. به راستی که فوتبال، افیون ملت‌هاست.

جدیدا زیاد دیدم به تفکیک انتشارات هم کتاب معرفی میکنند. حالا که اینطوریه، ما هم بازی. از نشر افق، این دوتا رو اگه دیدی رو هوا بزن. بعدا دعایم خواهی کرد.

نمی‌دونم چه چیزی در ما هست که وقتی از استدلال کم میاریم، به جای تجدیدنظر در حرف‌هامون، سراغ زخمی کردن آدم‌ها می‌ریم. انگار همین که نتونستیم فکر طرف مقابلمون رو شکست بدیم، تصمیم می‌گیریم خودش رو هدف قرار بدیم؛ آبروش، امنیتش، گذشته‌اش، نقاط ضعفش یا هر چیزی که بشه ازش به عنوان سلاح استفاده کرد. انگار بعضی وقت‌ها برای ما مهم نیست حقیقت چی بوده؛ فقط می‌خوایم طرف مقابل بازنده باشه. و شاید همین تلخ‌ترین بخش ماجراست؛ اینکه در لحظه‌ای که فکر می‌کنیم داریم از حقیقت دفاع می‌کنیم، در واقع مدت‌هاست حقیقت رو رها کرده‌ایم و فقط مشغول دفاع از غرور خودمونیم.

نوبتی هم باشه نوبت تموم کردن پروژه‌های ناتمامه.