⸂رزکوچولو ⸃

همه چیز زیادی برام خسته کننده اس..

کلی داستان و کاراکتر تو ذهنم زندگی می‌ کنن ولی حال و حوصله خارج کردنشون و نوشتنشو ندارم.

کاش یکی بود همه ایده های ذهنمو به جای من انجام میداد.

گاهی انگیزه ای نه چندان بزرگ درونم سرک میکشه ولی تا چند ساعت می گذره باز میشم همون آدم بی حوصله و بی انرژی و بی انگیزه قبلی..

نزدیک خونمون یه خرگوش پیدا کردم. و اکثراً وقتی از اونجا رد میشم یهو میبینم با عجله داره میدوئه میره! عمیقاً حس میکنم به آقای خرگوشِ آلیس در سرزمین عجایب شبیه هست. هربار کلی رویا پردازی می‌کنم که اگه برم دنبالش شاید پام به سرزمین عجایب باز بشه. آخه خیلی بامزه و پرجنبش و جوشه ولی هیچوقت نمیبینم مقصدش کجاست، یهو از لا به لای دسته های چوب یا از وسط راهت میدوئه رد میشه میره. اگه یه روز غیب شدم با مستر ربیت رفتم سرزمین عجایب🏰.

دیشب تا ۳/۴ درجه رسید.

هوای دیشب vs هوای امروز.

قشنگ شب که میشه یه سر می‌ریم زمستون برمی‌گردیم.

مخم آژیر قرمز کشیده دیگه باز رسیده به اون قسمت که استغفرالله

هی

موهامو بزنم لباس مردونه بپوشم شناسنامه درست کنم منو میبرن؟

در این مقوله ناراحتم چرا پسر نیستم

منو یکی اعزام کنه جنوب اصلا..

هرجا این اصطلاح به کار میبرن اگه جنگ بشه خونم به جوش میاد

هیچ کاره ایم اون جا نیست ولی قلبم اون جاست تعصبمو قلقلک نباید بکنن

سر جنوب با من بحث نباید بشه خیلی عصبی میشم ..

اعصاب ندارم وقتی اینو میشنوم ولی انقدر شنیدم خودم به اشتباه افتادم