𝐞𝐬𝐜𝐚𝐩𝐞 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐭𝐲🌀

امروز هجدهم بهمن است. یک ماه پیش، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند.

و من دلم آتیش میگیره برای تویی که باید از ۱۸ سالگیت لذت می‌بردی ولی درگیر حکمی شدی که معنیشم نمیدونستی. شروین باقریان

اگه ذره از میل مهاجرت در وجودم بود، از بین رفت من تو همین خیابون‌ها می‌مونم جایی که رفیقام خونشون توش ریخت زنده یا مرده، خونه ی من ایرانه❤️‍🩹

مطمئنم یه روز نوبت‌ ما می‌شه؛ نوبت این‌که شاد باشیم، بخندیم، برقصیم، آزاد باشیم، رها باشیم، بدرخشیم، رویا ببافیم، عشق بورزیم و واقعاً زندگی کنیم.

11780 عزیزم، تو ناشناس نیستی، همه ی ما خواهر و برادراتیم🖤

مهم اینه از حقیقت نمی‌شه فرار کرد، هرچقدر هم چشم‌هاتون رو ببندید و وانمود کنید که چیزی نیست، بالاخره صدای حقیقت به گوش‌هاتون می‌رسه.

گلوله در سینه‌ی برخی از ما رفت؛ اما همه‌مان مردیم.

🌨🤍🕊.