-مرگ در میان[اَبر]ها- - Statistics & analytics of Telegram channel @bluerainhabitate

527

sticker.webp0.08 KB

527

آدم فک میکنه هیچی نمیتونه خوشحالش کنه تا با پدیده(بیرون رفتن با دنیچ)اشنا میشه

527

sticker.webp0.04 KB

527

This Is What Autumn Feels Like.m4a3.39 MB

527

او از خودش متنفر بود و در عین حال خودش را می‌ستود. چگونه ممکن است انسان چنین تضادی را در وجودش تحمل کند؟ او می‌دانست که کاری کرده است که همه آن را محکوم می‌کنند، و باز هم فکر می‌کرد حق با اوست. شب‌ها که بیدار می‌ماند و شهر آرام بود، احساس می‌کرد قلبش تکه‌تکه شده است. هر تصمیمش، هر حرکتش، او را بیشتر در باتلاق عذاب وجدان فرو می‌برد، و باز هم نمی‌توانست از خودش فرار کند. انسان همیشه محکوم به انتخاب است، حتی اگر انتخابش به بدبختی منجر شود. داستایفسکی

527

file_169264432.69 MB

527

گالریم پر از عکسای بی مفهومه صرفا واسه اینکه حس اون لحظه رو یادم بمونه

527

sticker.webp0.00 KB

527

-پروین شما چی میگی؟دیکتاتوری یا اِشغال؟.

527

در سکوت شب، وقتی دنیا آرام گرفته و تنها صدای نفس‌هایت با ضربان قلبت همخوانی دارد، می‌توانی حقیقت زندگی را حس کنی؛ همان حقیقتی که هیچ کتاب یا کسی نمی‌تواند کاملاً توضیحش دهد. همه چیز ساده به نظر می‌رسد و در عین حال پیچیده است؛ زندگی، مثل یک رودخانهٔ آرام است که در دلش امواجی از غم و شادی جریان دارد. گاهی فکر می‌کنی دنیا علیه توست و هیچ کس درک‌ات نمی‌کند، اما بعد، در یک لحظهٔ بی‌صدا، می‌بینی که همین تنهایی، تو را با خودت آشنا کرده و تمام جزئیات زندگی را شفاف‌تر می‌کند. هر غم، هر خاطرهٔ تلخ، مثل یک قطعهٔ موزیک مخفی است که فقط تو می‌توانی صدایش را بشنوی. و شاید انسان بودن همین است: پذیرفتن پوچی، پذیرفتن درد، اما باز هم ادامه دادن. باز هم لبخند زدن در سکوت، حتی وقتی هیچ‌کس نمی‌بیند. باز هم رؤیا دیدن، حتی وقتی دنیا با خشونت و سردی‌اش در برابر تو ایستاده است. باز هم عشق ورزیدن، حتی اگر تنها باشی و کسی این عشق را پاسخ ندهد. زندگی گاهی کوتاه و شکننده است، اما در همین شکنندگی است که قدرت و زیبایی نهفته است. لحظه‌ها می‌آیند و می‌روند، درست مثل موج‌های دریا، و تو تنها باید بیاموزی با آن‌ها برقصی؛ بدون انتظار، بدون ترس، فقط با پذیرش کامل خودت و دنیایی که حولت جریان دارد. و در همین تنهایی، در همین سکوت و فکرهای بی‌پایان، تو آزاد هستی. آزاد از قضاوت‌ها، آزاد از توقعات، آزاد برای ساختن دنیای خودت؛ دنیایی که پر از الهام، رؤیا، تلخی و آرامش است، همزمان همه چیز و هیچ چیز.

527

و من پذیرفته‌ام که گاهی ممکن است ما برای آدم‌ها فقط پناه‌گاهی باشیم تا زمانی که یک خانه‌ی امن پیدا کنند و بروند.

527

Video message00:36

527

Opalite.m4a3.63 MB

527

Repost from 🍁آخریـنـ خیـابـانـ مـارسیـ

๋࣭ ⭑لندن ؛ قدم زدن توی لندن بارونی، جذب هنر و معماری انگلیس زیبا ، کتابفروشی وینتیج و خرید یک کتاب عاشقانه کلاسیک و رفتن به مقصد کافه ای دنج و نوشیدن فنجانی قهوه تلخ 🍪☕️ ๋࣭ ⭑

527

sticker.webp0.00 KB

527