بـئاتریس پِـرز؛

- منوچهر آتشی

خرده‌نان اثر رولی کلافرت، نمایشنامه کوتاه اما به شدت تامل برانگیز درباره زندگی مشترک و فرسوده شدن یک رابطه. چیزی که بیشتر از همه توجه هم رو جلب کرد، این بود که این رابطه با یک اتفاق بزرگ از بین نرفته. انگار کم کم میون همون خرده ریزهای روزمره‌ی زندگی چیزی از عشق و صمیمیتش رو از دست داده. دو آدم کنار هم زندگی میکنن، حرف میزنن، از گذشته و آرزوهاشون میگن، مراقب هم هستن و حتی گاهی به هم تکیه میکنن. اما سوال اینجاست که آیا هنوز هم واقعا همدیگر رو دوست دارن؟ یا فقط به بودن هم عادت کردن؟ برای من خرده‌نان شاید اشاره‌ای باشه به همین خرد ریزهای زندگی مشترک، تذکرها، دلخوری‌ها، آرزوهای فراموش شده، کنترل کردن‌ها و خواسته‌هایی که جدی گرفته نمیشن. چیزهایی که در لحظه کوچیک به نظر میرسن، اما وقتی سالها روی هم جمع میشن، میتونن یه رابطه را از درون فرسوده کنن. نمایشنامه‌ای درباره این که گاهی چیزی که یک رابطه رو نابود میکنه، یه اتفاق بزرگ نیست، هزاران اتفاق کوچیکه.

امیدوار، چشم‌به‌راه

«چه جورها که کشیدند بلبلان از دی، به بویِ آن که دگر نوبهار بازآید.»