Frozen∘˙post

لیمیت : +5

رندم به یه چنل استارز میدم .

Он выплевывает всё, чем его кормили, изливает это из глубины души, ищет то, что скрыто внутри него, дрожит внутри, но не открывает губ. Он знает, что для того, чтобы обрести это, он должен отдать всего себя, чтобы освободиться от мира, который они создали. ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ Цена — это чистое прикосновение, которое научило меня не выставлять свой грех напоказ в глазах других, принимать сердцем взгляды, которые находят вены моего сердца. Тьма делает мой вкус горьким, мед течет по моим венам, но то, что стремится обнять сердце, лишенное души, — это тьма собственного воображения. Наш враг — мы сами, мы бежим от тех, кто пожирает наши души и умы и не проявляет к нам милосердия; Если трудно устоять, смерть приходит к нам с открытыми глазами, кто знает, может быть, это конец нашего пути.

🧸🤎او از آن زنانی بود که زیبایی‌شان را نمی‌شد در یک نگاه به خاطر سپرد؛ باید چند بار به چهره‌اش می‌نگریستی تا دریابی کدام بخش از آن، این‌چنین بی‌رحمانه دل می‌رباید. در چشمانش آرامشی مرموز بود، گویی شب، تمام ستارگانش را به آن دو سپرده باشد؛ و لبخندش چنان ظریف و نجیب بود که حتی سکوت را نیز زیباتر می‌کرد. موهایش بر شانه‌هایش می‌ریخت، همچون پرده‌ای از ابریشم سیاه، و در حضورش زمان برای لحظه‌ای از حرکت بازمی‌ایستاد. زیبایی او از جنس آن زیبایی‌هایی نبود که با گذر فصل‌ها رنگ ببازد؛ شبیه تابلویی قدیمی بود که هرچه بیشتر به آن می‌نگریستی، راز تازه‌ای از آن آشکار می‌شد. او زیبا نبود؛ او معنای زیبایی را به خاطر می‌آورد.

Be join