بی‌جواب!

در آخر نه آن کسی می‌مانی که بودی و نه آن کسی می‌شوی که می‌خواستی. میانِ این دو، آدمی شکل می‌گیرد که شبیه هیچ‌کدام از خواسته‌های کودکی‌اش نیست.

بالاتر از سیاهی، روزگار ماست.

تو از آیینِ انسانی چه می‌دانی؟ اگر جان را خدا داده ا‌ست، چرا باید تو بستانی؟

فریدون مشیری

می‌گویند هر سوگواری دوره‌ای دارد که باید طی شود تا فرد کمی آرام بگیرد؛ عزیزم، ما که تمام عمرمان در سوگ می‌گذرد، چطور قرار است آرام بگیریم؟

و‌ دیگر هیچ ایرانی شاد نبود؛ اگر بود ایرانی نبود.

مگر کم‌اند کسانی که در سرزمین خود از هر غریبی غریب‌ترند؟ خیلی‌ها در وجود خود هم غریب‌اند!

شاهرخ مسکوب

اعدام هایتان بیش از آن‌که جانِ یک نفر را بگیرد، آتشی را در وجود یک ملت بیدار می‌کند.

حامی

من نمی‌دانم چه چیزی پایبندم کرده است کوه اگر پا داشت، تا حالا از اینجا رفته بود

حسین جنتی

هر کجای ایران که دست می‌گذارم درد می‌کند.

سوگند به نام هایی که نباید فراموش شوند. به یاد تمام جان باختگان راه آزادی🖤🕊

• اگر رضاشاه نبود، ثبت احوال و شناسنامه سراسری برای همه مردم شکل نمی‌گرفت. • اگر رضاشاه نبود، بسیاری از جاده‌های مدرن کشور ساخته نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، ارتش نوین ایران تشکیل نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، دانشگاه تهران تأسیس نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، بسیاری از مدارس جدید دولتی گسترش پیدا نمی‌کردند. • اگر رضاشاه نبود، دادگستری نوین ایران ایجاد نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، خدمت نظام وظیفه اجباری اجرا نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، بسیاری از کارخانه‌های صنعتی اولیه ایران ساخته نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، نفوذ حکومت مرکزی بر سراسر کشور تا این اندازه برقرار نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، بسیاری از پل‌ها و راه‌های ارتباطی مدرن ساخته نمی‌شد. • اگر رضاشاه نبود، بسیاری از قوانین اداری و ساختار دولت مدرن شکل نمی‌گرفت. • اگر محمدرضا شاه نبود، اصلاحات ارضی به شکل گسترده اجرا نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، حق رأی زنان در سال ۱۳۴۱ تصویب نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، سپاه دانش برای مبارزه با بی‌سوادی تشکیل نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، سپاه بهداشت و سپاه ترویج و آبادانی ایجاد نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، بسیاری از سدهای بزرگ ایران ساخته نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، صنایع بزرگی مثل ذوب‌آهن اصفهان، تراکتورسازی تبریز و ایران‌خودرو توسعه پیدا نمی‌کردند. • اگر محمدرضا شاه نبود، صنعت پتروشیمی ایران به این سرعت گسترش نمی‌یافت. • اگر محمدرضا شاه نبود، شبکه برق و تلفن در بسیاری از شهرها توسعه پیدا نمی‌کرد. • اگر محمدرضا شاه نبود، فرودگاه‌ها و بنادر مدرن متعددی ساخته نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، درآمد نفتی صرف پروژه‌های عمرانی گسترده نمی‌شد. • اگر محمدرضا شاه نبود، بسیاری از دانشگاه‌های جدید کشور تأسیس نمی‌شدند. • اگر محمدرضا شاه نبود، ایران به یکی از قدرت‌های نظامی منطقه تبدیل نمی‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، موزه هنرهای معاصر تهران به این شکل ایجاد نمی‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، بسیاری از آثار هنری ارزشمند ایران و جهان در موزه هنرهای معاصر گردآوری نمی‌شدند. • اگر شهبانو فرح نبود، حمایت از هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی آن دوره کمتر می‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، بسیاری از برنامه‌های گسترش فرهنگ و هنر مانند جشن هنر شیراز شکل نمی‌گرفت. • اگر شهبانو فرح نبود، توجه به حفظ و معرفی میراث فرهنگی ایران کمتر می‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، بسیاری از پروژه‌های فرهنگی، هنری و آموزشی بنیاد پهلوی و نهادهای وابسته به آن انجام نمی‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، حمایت از کتابخانه‌ها، مراکز فرهنگی و فعالیت‌های هنری کمتر می‌شد. • اگر شهبانو فرح نبود، بسیاری از هنرمندان ایرانی فرصت بیشتری برای دیده‌شدن در سطح بین‌المللی پیدا نمی‌کردند. • اگر شهبانو فرح نبود، برخی مراکز فرهنگی و هنری مانند فرهنگسراها و مجموعه‌های هنری آن دوره توسعه پیدا نمی‌کردند. • اگر شهبانو فرح نبود، حمایت از برخی طرح‌های مربوط به کودکان، آموزش و امور خیریه کمتر می‌شد. اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، یکی از چهره‌های شناخته‌شده مخالف جمهوری اسلامی در سطح بین‌المللی وجود نداشت. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، بسیاری از پیام‌ها درباره دموکراسی، حقوق بشر و آینده سیاسی ایران از سوی او مطرح نمی‌شد. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، بسیاری از دیدارها و گفت‌وگوهای او با سیاستمداران و رسانه‌های خارجی درباره وضعیت ایران انجام نمی‌شد. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، طرح «پیمان نوین» برای دعوت به همگرایی میان مخالفان جمهوری اسلامی شکل نمی‌گرفت. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، بخشی از ایرانیان خارج از کشور یک چهره شناخته‌شده برای بیان دیدگاه‌های سیاسی خود نداشتند.(مهمترین چیز) • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، تلاش‌ها برای جلب توجه جهانیان به اعتراضات و مسائل حقوق بشری ایران انجام نمی‌شد. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، بسیاری از سخنرانی‌ها و مصاحبه‌های او درباره سکولاریسم، دموکراسی و همه‌پرسی برای آینده ایران مطرح نمی‌شد. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، تلاش‌ها برای ایجاد ارتباط میان گروه‌های مختلف مخالف حکومت جمهوری اسلامی با محوریت او شکل نمی‌گرفت. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، فعالیت‌های رسانه‌ای او برای رساندن صدای برخی مخالفان حکومت ایران اصلا وجود نداشت. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، ایرانیان خارج و داخل کشور متعهد نمی‌شدند، این میزان از پیگیری و مشارکت سیاسی را نشان نمی‌دادند. • اگر شاهزاده رضا پهلوی نبود، بخشی از مردم ایران انگیزه کمتری برای آزادی کشور داشتند.

ای امید؛ هیچ چیز به اندازه تو ما را فریب نداد.