تاریخ ندیمه

— عشقی که سرنوشت یک امپراتوری را تغییر داد؛🌱💔 ⊹ در همان روزهایی که روم درگیر جنگ‌های داخلی بود، کلئوپاترا با سردار و سیاستمدار مشهور رومی، مارک آنتونی، آشنا شد. این آشنایی در ابتدا یک اتحاد سیاسی به نظر می‌رسید، اما خیلی زود به رابطه‌ای عاشقانه تبدیل شد و آن‌ها صاحب سه فرزند شدند. — کلئوپاترا، حامی بزرگ مارک آنتونی؛💰 ⊹ کلئوپاترا فقط شریک زندگی آنتونی نبود؛ او از نظر مالی هم پشت او ایستاد و هزینه بسیاری از لشکرکشی‌هایش به پادشاهی‌های همسایه را تأمین کرد. در مقابل، مارک آنتونی تصمیمی جنجالی گرفت و از همسرش، اوکتاویا، جدا شد تا با کلئوپاترا ازدواج کند. اما این کار یک دشمن قدرتمند برای آن‌ها ساخت: اوکتاویان، برادر اوکتاویا و حاکم جدید روم. او این ماجرا را نه‌فقط یک توهین خانوادگی، بلکه تهدیدی برای قدرت خود می‌دانست. @nadimeh_history

— بازگشت به مصر و حذف یک رقیب؛☠️ ⊹ در این زمان، بطلمیوس چهاردهم دیگر کودک مطیعی نبود و کم‌کم می‌خواست نقش پررنگ‌تری در حکومت داشته باشد.بسیاری از منابع تاریخی معتقدند کلئوپاترا برای کنار زدن او، دستور مسموم کردنش را صادر کرد. پس از مرگ بطلمیوس، او پسرش سزاریون را با نام بطلمیوس پانزدهم به عنوان فرمانروای مشترک معرفی کرد؛ اما در عمل، تمام قدرت همچنان در دستان خود کلئوپاترا باقی ماند.کلئوپاترا به مدت هجده سال فرمانروایی فعال و منصف بود. برخلاف بسیاری از نیاکانش که بیشتر به جشن و خوش‌گذرانی اهمیت می‌دادند، او تلاش کرد مردم را در دوران خشکسالی یاری کند، میان یونانیان و مصریان صلح برقرار سازد و وضعیت اقتصادی کشور را بهبود بخشد. @nadimeh_history

— ازدواج دوم برای حفظ تاج‌وتخت؛♟ ⊹ اما از آنجا که قوانین آن زمان اجازه نمی‌داد کلئوپاترا به تنهایی حکومت کند، او بار دیگر طبق سنت خاندانش با برادر کوچک‌ترش، بطلمیوس چهاردهم دوازده‌ساله، ازدواج کرد تا همچنان تاج‌وتخت مصر را حفظ کند.خوشبختانه این برادر مثل قبلی اهل دردسر نبود و ترجیح داد در سایه بماند و در کارهای خواهرش دخالت نکند. در همین دوران، کلئوپاترا از ژولیوس سزار صاحب پسری شد که نام او را سزاریون گذاشت. ⊹ کلئوپاترا همراه فرزندش راهی روم شد و مدتی در کاخ ژولیوس سزار اقامت داشت. با این حال، سزار همسر قانونی خود را داشت و به همین دلیل، کلئوپاترا هرگز عنوان همسر رسمی او را به دست نیاورد؛ هرچند رابطه نزدیکی میان آن‌ها برقرار بود. دو سال بعد، ژولیوس سزار ترور شد و کلئوپاترا بلافاصله به مصر بازگشت. @nadimeh_history

— رابطه با ژولیوس سزار؛🪽🏹 ⊹ اما کلئوپاترا اهل تسلیم شدن نبود. او ارتشی جمع کرد و جنگ داخلی به راه افتاد. در این میان، موفق شد حمایت قدرتمندترین مرد روم، ژولیوس سزار، را به دست آورد. حتی روایت مشهوری وجود دارد که می‌گوید او را داخل یک فرش پیچیدند و به اتاق سزار بردند؛ وقتی فرش را باز کردند، ملکه ناگهان مقابل چشمان او ظاهر شد! ⊹ برخلاف تصور رایج، چیزی که سزار را شیفته کلئوپاترا کرد فقط ظاهرش نبود؛ بسیاری از تاریخ‌نگاران معتقدند هوش، شوخ‌طبعی و توانایی فوق‌العاده او در مذاکره و صحبت کردن، نقش بسیار مهم‌تری داشت. در نهایت، سزار و کلئوپاترا متحد شدند، بطلمیوس سیزدهم را شکست دادند و او در جریان نبرد کشته شد @nadimeh_history

— ازدواج با برادر و آغاز رقابت؛👩🏻‍🦱⚔👶🏻 ⊹ بعد از مرگ پدر، طبق رسم خانواده، کلئوپاترا هجده‌ساله با برادر یازده‌ساله‌اش(!!)، بطلمیوس سیزدهم، ازدواج کرد و هر دو به عنوان فرمانروای مشترک مصر تاج بر سر گذاشتند. البته این بیشتر یک ازدواج سیاسی بود تا یک زندگی مشترک واقعی.مشکل از جایی شروع شد که بطلمیوس کم‌کم احساس کرد خواهرش بیش از حد محبوب و قدرتمند شده است. کلئوپاترا تصویر خودش را روی سکه‌ها ضرب می‌کرد، نامش را روی اسناد رسمی می‌نوشت و عملاً بخش بزرگی از حکومت را در دست گرفته بود. احتمالاً برادر کوچک هم با خودش می‌گفت: «بالاخره من پادشاهم یا نه؟» و همین حسادت کار را به جایی رساند که خواهرش را از مصر تبعید کرد. @nadimeh_history

—  کلئوپاترا؛🐈‍⬛️𓂀𓁈𓃠 ⊹ وقتی نام کلئوپاترا را می‌شنویم، خیلی‌ها فقط به زیبایی افسانه‌ای او فکر می‌کنند؛ اما واقعیت این است که بزرگ‌ترین سلاح او نه چهره‌اش، بلکه ذهن تیز و سیاست‌ورزی کم‌نظیرش بود. ⊹ کلئوپاترا هفتم، فرعون مشهور مصر است؛ زنی که در سال ۶۹ پیش از میلاد به دنیا آمد. پدرش، بطلمیوس دوازدهم، از آخرین فرمانروایان دودمان یونانی‌تباری بود که پس از فتوحات اسکندر مقدونی بر مصر حکومت می‌کردند. ⊹ این خاندان برای اینکه قدرت از خانواده خارج نشود، یک رسم عجیب داشتند: خواهر و برادرهای سلطنتی با هم ازدواج می‌کردند! تصمیمی که شاید روی کاغذ برای حفظ تاج‌وتخت منطقی به نظر می‌رسید، اما در عمل دردسرهای ژنتیکی زیادی به همراه داشت. ⊹ پدر کلئوپاترا با دخترعمویش ازدواج کرده بود و فرزندانشان آموزش بسیار خوبی دیدند. با این حال، کلئوپاترا از همان کودکی هوش و شخصیت کاریزماتیکش از بقیه متمایز بود. برخلاف بسیاری از اعضای خاندانش، کلئوپاترا تنها فرمانروایی بود که زبان مردم مصر را یاد گرفت و همین باعث شد ارتباط بهتری با رعیت خود برقرار کند. @nadimeh_history

— وقتی ملکه ها دوباره عروس میشوند؛👰🏻‍♀ ⊹ وقتی صحبت از ازدواج‌های سلطنتی می‌شود، معمولاً همه یاد پادشاهانی می‌افتند که بعد از مرگ همسرشان، خیلی زود دوباره ازدواج می‌کردند و گاهی آن‌قدر تعداد همسرانشان زیاد می‌شد که حسابش از دست آدم خارجه ! اما تاریخ روی دیگری هم دارد؛ در میان ملکه‌ها هم زنانی بودند که نه‌تنها یک بار، بلکه دو یا حتی چند بار با پادشاهان مختلف ازدواج کردند و هر بار دوباره به قلب قدرت بازگشتند. بعضی برای حفظ تاج‌وتخت، بعضی برای نجات کشورشان و بعضی هم به خاطر بازی پیچیده سیاست. بیاین با ملکه‌هایی آشنا بشیم که زندگی عاشقانه و سیاسی‌شان از بسیاری از فیلم‌های تاریخی هم عجیب‌تر و پرماجراتر بوده است. @nadimeh_history

⊹ جالب‌ بدونید در میان اعضای این انجمن، فقط زنان عادی جامعه حضور نداشتند. دو دختر ناصرالدین شاه، یعنی «تاج‌السلطنه» و «افتخارالسلطنه» هم عضو این انجمن بودند. ⊹ تاج‌السلطنه به‌خصوص شخصیت بسیار جالبی داشت. از یادداشت‌هایش معلوم است که هم به عدالت اجتماعی علاقه داشت و هم از مدافعان جدی حقوق زنان بود؛ دیدگاه‌هایی که برای یک شاهزاده قاجار چندان معمولی به نظر نمی‌رسید. ⊹ در کنار او، چهره‌هایی حضور داشتند که بعدها به نام‌های مهم جنبش زنان ایران تبدیل شدند؛ افرادی مثل صدیقه دولت‌آبادی و شمس‌الملوک جواهرکلام که سال‌ها بعد هم به دفاع از حقوق زنان ادامه دادند. @nadimeh_history

— باغی دوردست و جلسات سری؛ 🌲 ⊹ داستان اول، انجمن آزادی زنان؛ این انجمن بیشتر شبیه یک کلاس بزرگ آموزش،بحث و تبادل نظر بود.جلساتش هم مخفیانه برگزار می‌شد؛آن هم نه وسط شهر، بلکه در باغی دور از چشم کنجکاوان اطراف تهران. امروز شاید سخنرانی کردن جلوی جمعیت یا شرکت در یک نشست آموزشی چیز عجیبی نباشد،اما آن روزها بسیاری از زنان حتی فرصت یا اجازه چنین حضوری را نداشتند.برای همین،ایستادن و صحبت کردن درباره مسائل سیاسی و اجتماعی خودش یک قدم بزرگ محسوب می‌شد. ⊹ قانونش هم این بود هر زنی که می‌خواست بیاید،باید پدرش یا برادرش یا شوهرش همراهش می‌آمد.اگه مجرد بودی یا کسی رو نداشتی،متأسفانه ورود ممنوع! چرا؟چون می‌ترسیدند شایعه اینها دارن خلاف اخلاق عمل می‌کنن پخش بشه. — خبرچین و تندرو ها؛👂🗣 ⊹ کم‌کم خبر این گردهمایی‌ها به گوش مخالفان و محافظه‌کاران رسید. و خب همان اتفاقی افتاد که احتمالاً حدس می‌زنید. ⊹ گروهی از بازاریان خشمگین تصمیم گرفتند به محل برگزاری جلسه حمله کنند. اما درست قبل از رسیدن آن‌ها، یک جوان ارمنی انجمن رو نجات داد زنان قبل از رسیدن مهاجمان موفق شدند محل را ترک کنند و از خطر جان سالم به در ببرند. @nadimeh_history

— انجمن های نیمه سری 🕵🏻‍♀ ⊹ در سال ۱۹۱۳ نشریه «شکوفه» که توسط زنان منتشر می‌شد، آماری منتشر کرد که برای آن زمان واقعاً چشمگیر بود؛ در تهران ۶۳ مدرسه دخترانه فعال وجود داشت و نزدیک به ۲۵۰۰ دختر در آن‌ها درس می‌خواندند. یعنی از هر هفت دانش‌آموز تهرانی، یک نفر دختر بود.اما ماجرا اصلی مدرسه‌ها نبود. ⊹ پشت این مدارس هم شبکه‌ای سری از زنان فعال قرار داشت. انجمن‌هایی که فقط جلسات نمادین برگزار نمی‌کردند؛ بلکه برای حل مشکلات واقعی مقاله می‌نوشتند، پول جمع می‌کردند، مدرسه می‌ساختند، بیمارستان و پرورشگاه حتی به پرسش‌ها و دغدغه‌های زنان پاسخ می‌دادند. متاسفانه امروز از فعالیت دقیق و افراد فعال این مجموعه ها اطلاعات کاملی نداریم. — لیستی از معروف‌ترین انجمن‌های زنان؛🖌🗒 ⊹ آموزشی و فرهنگی📚

انجمن آزادی زنان انجمن نسوان انجمن همت خواتین

⊹ سیاسی و مطالبه‌گر✊

اتحادیه غیبی نسوان انجمن آزادی زنان انجمن مخدرات وطن

⊹ خیریه و اجتماعی❤️

شرکت خیریه خواتین ایران انجمن خواتین ایران انجمن خیریه نسوان ایرانی مقیم استانبول

⊹ انجمن‌های محلی🌍

هیأت نسوان اصفهان انجمن زنان آذربایجان تجمع‌های زنان قزوین و سنگلج

@nadimeh_history

تا اینجا میشه گفت یه مقدمه بود تا برسیم به این انجمن های مرموز و خانومی های قدرتمند 🫦

— با این حال، باد تغییر کم‌کم وزیدن گرفته بود.🪽🌤 ⊹ بعد از انقلاب مشروطه، زنان تصمیم گرفتند خودشان برای آینده دختران ایرانی برنامه‌ریزی کنند. در یکی از گردهمایی‌های بزرگ زنان در تهران در سال ۱۹۰۷، قطعنامه‌ای تصویب شد.

اول؛ تأسیس مدارس بیشتر برای دختران.

دوم؛ کاهش یا حذف جهیزیه‌های سنگین.

⊹ استدلالشان هم خیلی جالب بود؛ می‌گفتند به جای اینکه خانواده‌ها تمام پس‌اندازشان را صرف خرید جهیزیه کنند، بهتر است آن پول خرج آموزش دختران شود.راستش را بخواهید، این بحث حتی بعد از بیش از صد سال هنوز هم آشنا به نظر می‌رسد!نتیجه این تلاش‌ها هم خیلی زود خودش را نشان داد. تا سال ۱۹۱۰ حدود پنجاه مدرسه دخترانه تأسیس شده بود.زنان حتی نخستین کنگره آموزشی خود را نیز برگزار کردند.جالب اینکه حتی روزنامه‌نگاران اروپایی هم متوجه این جنبش شده بودند و نوشتن زنان ایرانی صرفاً دنبال کپی کردن مدل‌های غربی نبودند. آن‌ها می‌خواستند راه‌حل‌هایی پیدا کنند که با شرایط جامعه خودشان سازگار باشد. به همین دلیل جنبش زنان در ایران از همان ابتدا رنگ و بوی بومی و ملی داشت. @nadimeh_history

— مجلس گفت نه! خودمان می‌سازیم!🏫🔨 ⊹ این دقیقاً همان نقطه‌ای بود که شکاف میان زنان پیشرو و بخش بزرگی از جامعه سیاسی آن روز آشکار شد. شاید بتوان گفت از همین جا بود که جنبش زنان ایران کم‌کم هویت مستقل خود را پیدا کرد؛ جنبشی که دیگر فقط درباره حمایت از انقلاب نبود، بلکه درباره تغییر جایگاه زنان در جامعه نیز حرف می‌زد. ⊹ زنان بیکار نماندن شروع کردند به راه‌اندازی مدرسه، مراکز درمانی، انجمن‌های زنان و حتی مؤسساتی برای نگهداری از کودکان بی‌سرپرست. در واقع، زمانی که بسیاری از مردان هنوز داشتند درباره اینکه آیا زنان باید درس بخوانند یا نه بحث می‌کردند، خود زنان مشغول ساختن زیرساخت‌های آموزشی بودند! ⊹ البته داستان مدارس دخترانه در ایران از مشروطه شروع نمی‌شود.قبل از آن،مبلغان آمریکایی مدارسی برای دختران تأسیس کرده بودند.تحصیل در این مدارس رایگان بود؛ کتاب، غذا و حتی محل اقامت هم مجانی در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌گرفت. اما یک مشکل اصلی؛ موافق نبودند خانواده ها با تحصیل دختران و این که مدارس بیشتر از آنکه آموزشی باشند، اهداف مذهبی و تبلیغاتی داشته باشند. برای همین استقبال گسترده‌ای از آن‌ها نشد. @nadimeh_history

⊹ وقتی زنان صرفاً حامی جنبش مشروطه بودند، بسیاری از سیاستمداران از حضورشان استقبال می‌کردند. اما به محض اینکه خود زنان شروع کردند درباره حقوق، آموزش و جایگاه خود در جامعه حرف بزنند، اصلا خوششان نیامد.اولین خواسته ان ها مدرسه بود. ⊹ در آن زمان بسیاری از فعالان زن معتقد بودند تا زمانی که دختران از آموزش محروم باشند،هیچ اصلاح واقعی در کشور اتفاق نخواهد افتاد.از مجلس درخواست حمایت رسمی کردند.سند جالب وجود دارد که زنی نامه ای برای سیدمحمد طباطبایی نوشت.او در نامه‌اش استدلال می‌کرد که عقب‌ماندگی ایران فقط به دلیل مشکلات سیاسی یا اقتصادی نیست؛ بلکه بخشی از آن به محرومیت زنان از آموزش برمی‌گردد. او معتقد بود جامعه‌ای که نیمی از جمعیتش فرصت یادگیری نداشته باشند، نمی‌تواند مسیر پیشرفت را طی کند. ⊹ نمایندگان گفتن اگرچه زنان و مردان از نظر عقل و توانایی تفاوتی ندارند،اما نقش‌های اجتماعی آن‌ها باید متفاوت باقی بماند. آموزش زنان لازم بود؛ اما مشارکت در سیاست و امور حکومت حق ویژه مردانست و در حال حاضر زنان نمی‌توانند در آن شرکت کنند.درس خواندن زنان فقط در حدی که بتواند مادر و خانه‌دار بهتری باشند کافی است. @nadimeh_history

— شروع ترند جذاب چادر گل گلی! 🌸🌼 ⊹ زنان ایرانی بیش از صد سال پیش، فقط برای حقوق خودشان نمی‌جنگیدند. آن‌ها درباره اقتصاد، استقلال کشور،عدالت اجتماعی و حتی مسئولیت‌پذیری مردان هم حرف می‌زدند و برای تغییر جامعه تلاش می‌کردند. ⊹ در ان سال ها موجی از ملی‌گرایی در ایران شکل گرفته بود و یکی از مهم‌ترین شعارهای آن، حمایت از تولید داخلی و تحریم کالاهای خارجی بود. زنان هم در صف اول این حرکت قرار داشتند. آن‌ها مردم را تشویق می‌کردند به جای خرید پارچه‌ها و لباس‌های وارداتی، از تولیدات داخلی استفاده کنند؛ حتی اگر به معنای پوشیدن لباس‌های کهنه برای مدتی باشد. دانش‌آموزان نیز با افتخار لباس‌های سنتی می‌پوشیدند. ⊹ بعضی افراد، مفهوم «تحریم کالای خارجی» را با «دخالت در پوشش زنان» اشتباه گرفتند. به بهانه ملی‌گرایی، برخی مردان در بازار و خیابان به زنانی که چادرهای زیبا رنگی گل گلی یا کفش‌های پاشنه‌بلند می‌پوشیدند توهین می‌کردند. زنان عضو انجمن‌ها نوشتن: آقایان!هدف مبارزه، وابستگی اقتصادی به خارج است؛ نه زنان. فعالان زن آن دوره معتقد بودند مشکل اصلی کشور نه لباس زنان، بلکه فقر، بی‌قانونی، فساد و استبداد است. @nadimeh_history

— ماجرای بانک ملی؛ 💎🏦 ⊹ شاید عجیب بنظر برسه، اما بیش از صد سال پیش، زمانی که بسیاری هنوز زنان رو از حضور در عرصه‌های اجتماعی کنار می‌گذاشتند، همین زنان در حال تأمین سرمایه یکی از مهم‌ترین پروژه‌های اقتصادی کشور بودند. ⊹ یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های آن روزها تأسیس «بانک ملی» بود. در آن زمان ایران برای جبران کمبود پول و سرمایه مدام به وام‌های خارجی وابسته می‌شد و خیلی‌ها نگران بودند که این وام‌ها راه را برای دخالت قدرت‌های خارجی در کشور باز کند. — تامین بانک ملی💵 ⊹ وقتی فراخوان جمع‌آوری سرمایه منتشر شد، دانش‌آموزان و طلاب کتاب‌هایشان را فروختند، اما زنان چیزی را بخشیدند که در بسیاری از موارد تنها دارایی شخصی‌شان محسوب می‌شد؛ جواهرات، پس‌اندازها و وسایل ارزشمند زندگی. روزنامه‌های آن دوران پر از گزارش‌هایی است که نشان می‌دهد زنان، از ثروتمندان گرفته تا فقیرترین اقشار جامعه، برای تأسیس بانک ملی پیشقدم شدند از زن رختشور تا زنان ثروتمند اشرافی؛ نویسندگان با طعنه به مردان ثروتمندی که سرمایه‌هایشان را به بانک‌های خارجی منتقل کرده بودند، می‌نوشتند: «چه مردی که از زن کمتر باشد!» @nadimeh_history

⊹ زنان آن دوره فقط تماشاگر اتفاقات نبودند. آن‌ها انجمن‌های مخصوص خودشان را راه انداختند، مدرسه‌های دخترانه تأسیس کردند، کلاس‌های سوادآموزی گذاشتند،پروشگاه ساختن و حتی مراکز بهداشتی ایجاد کردند؛ آن هم در شرایطی که نه یک ریال حمایت دولتی داشتند و نه مسیر همواری پیش رویشان بود. در واقع، خیلی وقت‌ها مجبور بودند هم با سنت‌های محدودکننده بجنگند و هم با سنگ‌اندازی‌های دولت. ⊹ جالب‌تر اینجاست که برخی از این زنان به خواسته‌های کوچک قانع نبودند. آن‌ها درباره حق رأی بحث می‌کردند، از قوانین ناعادلانه انتقاد می‌کردند و حتی موضوعاتی مثل حق طلاق و چندهمسری را زیر سؤال می‌بردند؛ موضوعاتی که مطرح کردنشان در آن زمان جسارت زیادی می‌خواست. بعد از صدور فرمان مشروطیت هم فعالیت آن‌ها متوقف نشد؛ برعکس، تازه شتاب بیشتری گرفت. @nadimeh_history

— اما سوالی که پیش می‌آید؛ اگر زنان در دوران مشروطه تا این اندازه فعال بودند، چرا نام بسیاری از آن‌ها رو امروز نمی‌شناسیم؟⁉️ ⊹ با گذشت زمان، بخش زیادی از تاریخ انجمن‌های زنان و فعالیت‌های پیشگامان این جنبش به حاشیه رفت. انگار گرد و غبار سال‌ها روی نام و یاد آن‌ها نشسته بود. شصت سال بعد، پژوهشگرانی مانند بدرالملوک بامداد، پری شیخ‌الاسلامی و فخری به خاطر یک انقلاب تصمیم به تحقیق گرفتن — انقلاب ۱۳۵۷؛📃✒️ ⊹ همزمان با انقلاب ایران، بار دیگر زنان به شکل گسترده وارد صحنه اجتماعی شدند. در اسفند ۱۳۵۷، صدها هزار زن در یکی از بزرگ‌ترین راهپیمایی‌های تاریخ معاصر ایران شرکت کردند و خواسته‌ها و مطالبات خود را به صورت علنی مطرح کردند. ⊹ برخلاف ادعای برخی گروه‌های تندرو چپ گرا که حقوق زنان را پدیده‌ای کاملاً غربی می‌دانستند، اسناد تاریخی چیز دیگری می‌گفتند. نامه‌ها، روزنامه‌ها، خاطرات و انجمن‌های دوران مشروطه نشان می‌دادند که زنان ایرانی بیش از هفتاد سال پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نیز حقوق قانونی زنان در جامعه بحث کرده بودند.و با تحقیقات رد پای این زنان دوباره ظاهر شد و ثابت کرد این جنبش غربی نیست! @nadimeh_history

— انجمن های نیمه سری زنان در نهضت مشروطه 🕵🏻 ⊹ تا اسم «جنبش زنان» میاد، خیلی‌ها فکر می‌کنن داریم درباره اتفاقات چند دهه اخیر حرف می‌زنیم؛ ولی حقیقت اینه که زنان ایرانی بیش از صد سال پیش هم دست به کار شده بودن و حسابی معادلات زمان خودشون رو به هم ریخته بودن! ⊹ جالبه بدونین یکی از کسانی که از این ماجراها شگفت‌زده شده بود، یه اقتصاددان به اسم مورگان شوستر بود. اون بعد از انقلاب مشروطه مدتی توی ایران زندگی کرد و وقتی فعالیت‌های زنان رو دید، رسماً حیرت کرد. شوستر نوشته بود زنانی که تا چند سال قبل تقریباً هیچ حضور سیاسی نداشتن، ناگهان شروع کردن به تأسیس انجمن، روزنامه‌نگاری، فعالیت‌های اجتماعی و حتی مبارزه سیاسی؛ انگار یک‌شبه چندین دهه مسیر رو جلو رفته بودن! ⊹ پشت صحنه مشروطه، زنانی حضور داشتن که اسم خیلی‌هاشون کمتر شنیده شده؛ از بی‌بی‌خانم استرآبادی گرفته تا تاج‌السلطنه، شاهزاده قاجاری که دیدگاه‌هایی داشت که برای زمان خودش حسابی جلوتر از عصرش بود.توی این مجموعه قراره بریم سراغ همین زنان؛ آدم‌هایی که شاید اسمشون توی کتاب‌های درسی نیومده، اما ردپاشون روی تاریخ ایران هنوز دیده می‌شه. @nadimeh_history

خوب رسیدم به اپ امیدوار بودم از اون ۵۰۰ نفر تو اپ بله بیشتر بیان اینجا ولی انگار باید بیشتر تلاش کنم 😭 لطفاً چنل رو به دوستانتون معرفی کنید💓