کِلاویه هایِ روح🌱
Open in Telegram
زندگی، مانند کلاویه های پیانو است گاهی نت های روشن ،دلنشین وگاهی آوای تیره و غمگین مثل نت های پیانو اینجا قرار نیست همیشه یه موسیقی نواخته بشه. رونوشت از متن ها. ممنوع📍
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
240
Subscribers
+124 hours
-17 days
-1230 days
Posts Archive
ماه رمضان راهی ست به درون نفس انسان؛ راهی که از گرسنگی جسم آغاز میشود و به سیر روح ختم.
سید مرتضی آوینی
خدایا؛ تو ما را لیاقت بده که در این مهمانی که از ما کردی به طور شایسته وارد بشویم.
مدام میگویند ما ناو فرستادیم ناو البتّه یک دستگاه خطرناکی است
امّا خطرناکتر از ناو، آن سلاحی است که میتواند این ناو را به قعر دریا فرو ببرد.
امام خامنه ای| ۱۴۰۴/۱۱/۲۸
اگه دخترم کتاب به دست بین میزای کتاب نچرخید و همش دنبال کتاب نبود تا من براش بخونم چی؟!
آوینی چه زیباگفت:
مشک رنج های انقلاب رابه دندان کشیده ایم ودست وپاداده ایم,اماآن را رهانکرده ایم...
مانیزتا زنده ایم آن مشک را رها نخواهیم کرد
حتی به اشک
به خون
به سر
و در ادامش میگفت …
هرچه فاصله این نقطه بیشتر باشه
هدفت آرمانی تر میشه
شهدا همشون نگاشون به یه نقطه بود
اونم قرب الهی :)
#شهید_مصطفی_علیخانی
حاجحسین یکتا هم عجیبه.هرسال تقریبا همون حرفارو تکرار میکنه، ولی هربار میشنویش مثلِ ابر بهار اشک میریزی
یکم مشتی تر بگیم؟🤌
من و شما اگه ذوبِ آهنِ اصفهان هم بشیم،
نعل اسبِ جناب قنبر نیستیم!
اُمیدی که جنابِ آوینی میده >>>>>
وتو،ای آنکه در سال شصت ویکم هجری هنوز در ذخایر تقدیر نهفته بوده ای واکنون،دراین دوران جاهلیت ثانی وعصرتوبه بشریت،پای به سیاره زمین نهاده ای،نومیدمشو،که تورا نیز عاشورایی است وکربلایی که تشنه خون توست وانتظار می کشد تا تو زنجیر خاک از پای اراده ات بگشایی واز خودودلبستگی هایش هجرت کنی وبه کهف حصین لازمان ولامکان ولایت ملحق شوی وفراتر از زمان ومکان،خودرابه قافله سال شصت ویکم هجری برسانی ودر رکاب امام عشق به شهادت رسی...>
شهید حاج ابراهیم همت:
امام صحبتی دارند که آن را نوشتهام و همیشه آن را توی جیب خودم دارم: هر کس که بیشتر برای خدا کار کرد بیشتر باید فحش بشنود. شما پاسدارها، چون بیشتر برای خدا کار کردید، بیشتر فحش شنیدید و میشنوید. ما باید برای فحش شنیدن ساخته بشویم؛برای تحمّل تهمت و افتراء و دروغ؛ چون ما اگر تحمّل نکنیم، باید میدان را خالی کنیم.
تو چه کرده ای که سزاوار کرامتی این همه گشته ای که سجده گاه یاران خمینی باشی؟ چه پیوندی بوده است میان تو و کربلا؟ کدام رسول بر خاک تو زیسته است؟ تو کهف اعتکاف کدام عارف بوده ای؟ اشک کدام عزادار حسین بر تو چکیده است؟ چه کرده ای دوکوهه ؟با من سخن بگو...
حسینیه ات نیز سکوت کرده است و دم بر نمی آورد. ما که می دانیم: زمان، بستر جاری عشق است تا انسان ها را در خود به خدا برساند و حقیقت تمام آنچه در زمان حدوث می یابد باقی است. پس، از حسینیه حاج همت بخواه که مهر سکوت از لب برگیرد و با ما سخن بگوید.
اینجا حرم راز است و پاسداران حریم آن، شهدایند؛ شهدایی که در آن نماز شب اقامه کرده اند و با خدا راز گفته اند؛ شهدایی که در حسینیه ، چشم مکاشفه بر جهان غیب گشوده اند؛ شهدایی که همسفران عرشی امام بوده اند و اکنون میزبان او هستند.
دوكوهه، تو را با خدا چه عهدي بود كه از اين كرامت برخوردار شدي و خاك زمين تو سجدهگاه ياران خميني شد؟
و حال چه ميكني، در فراق پيشانيهايشان كه سبب متصل ارض و سما بود، و آن نجواهاي عاشقانه؟
سید مرتضی آوینی
