بتمن در نخلستان 🌴

حس می‌کنم از درون کاملاً خالی شدم.

این خستگی احساسی داره منو از پا درمیاره.

واقعاً بده که داریم فقط زنده می‌مونیم و زندگی نمی‌کنیم. من توی ۲۷ سالی که از عمرم گذشته، هیچ‌وقت همچین زندگی بی‌کیفیتی رو تجربه نکرده بودم.

‏این غم و ناراحتی‌مونم‌ می‌تونستیم تو 4 قسط بهش بپردازیم خوب می‌شد. : Potanciel

پسر روز نمیخواد، شنل بتمن میخواد.

مرحله‌ی بعدی زندگیم؟ نمی‌دونم.

اگه سگ‌ها و گربه‌ها میتونستن حرف بزنن، من عمرا با هیچ آدمی حرف نمیزدم : سالیوان

‏بخش زیادی از انرژی‌م هر روز صرف این می‌شه که در اثر تروماهای قبلی از هم نپاشم. : Milad

تنهایی نشستی داری با خودت خوش می‌گذرونی، ولی یهو یادت میاد توی زندگی برنده نیستی.

هر وقت بابت اینکه توی ۲۷ سالگی هنوز به چیزی که می‌خوام نرسیدم احساس عقب‌افتادگی می‌کنم، یاد اون مرد ۴۰ ساله‌ای می‌افتم که توی قطار دیدمش و گفت تازه داره زندگی‌ای که می‌خواسته رو شروع می‌کنه.

اسپایدرمن یا بتمن؟!

زندگی انقدر جدی شد که دیگه وقت و حوصله‌ی فیلم دیدن هم ندارم.

زندگی انقدر جدی شد که دیگه حوصله‌ی بیرون رفتن با دوستامو ندارم.

زندگی انقدر جدی شد که دیگه عکس هم نمی‌گیرم.

زندگی انقدر جدی شد که من و دوستام دیگه به‌ندرت با هم حرف می‌زنیم.

انقدر پر از عشقم و انقدر کمبود آهن دارم.

انقدر پر از زندگی‌ام و انقدر از زندگی خسته‌ام.

انقدر پر از آرزوم و انقدر از واقعیت دورم.

انقدر پر از محبتم و انقدر کم توجهی می‌بینم.