مخرب

بدبدختی لای دندانک گیر کرده است

شما حرفای مرا نمی فهمید، من هم احتیاجی به فهمیدن شما ندارم، پس ترجیحم بر این است که راهمان را از هم جدا کنیم، اینطور نیست راسی؟

حالا تکلیفم را با پریدن یا نپریدن، نخواستن یا خواستن، بودن یا نبودن روشن میکنم اما بر سر یا تکلیفم خاموش میماند.

الان حرفای طعم گیلاس توی مغزم ویراژ میره

وداع؟ شاید آغاز تمام شده ها باشد

شاید همه چیز متوقف شده برای لحظه ای که من دست بکشم

حالا شمعش به خاموشی می گرایه، قلمم به دورش نمی چرخه و انگار بال هاش سوخته

نوشتن در سال های متمادی عمرم، همه چیز بود، درواقع تنها ارتباطم با این روزگار

کلمات ناجی، حالا جز شهادت مردنم چیزی برای ارائه ندارن

درواقع کلمات به لولای مغزم گیر میکنن

این روزها، نوشتن برام راه چاره نیست

من خود بلای خویشم از خود کجا گریزم؟

این پیام رو فوروارد کنید تا من بر اساس وایبی که از چنلتون می‌گیرم یک بیماری بگم. اکثرا اختلالات روانی می‌گم.(شاید همراه با توضیح)

هیچ قصد و نیتی از این چالش ندارم و صرفاً برای سرگرمی ه. پس لطفا بیماری‌هایی که قراره به چنلتون نسبت بدم، جدی نگیرید.

من اگر کتاب بنویسم:

امروز یه کتابی رو شروع کردم، خط اول "جیش دارم" بود.

خورشید مرده بود و فردا در ذهن کودکان مفهوم گنگ گمشده ای داشت فروغ