مخرب

تا کی و کجا باید را وظیفه دانست و فرع را هرزگی؟

ماهم که دهانم بسته شود شما خودتان چشم ندارید؟

در تلاقی روز و شبم تنها چیزی که به من می رسد یک ارزن جا و درد عظیم است

ساده لوح و دل رحمم قراردادی با بدی هایتان نبستم اما هنگامی که همه چیز را از من سلب می کنید دلم می خواهد بیشتر از آنچه که هست را تلافی کنم اما تمام احمقم و اگر احمق نبودم این چیز ها به سرم نمی آمد

هرچی به نکبت زندگی صیقل بدم کدرتر میشه

سکوت درمان نیست اما اگر راهی برای عبور صوت ها از حنجره ام بود بی درنگ نعره می زدم تا شاید گوش فلک کر بشه

از اصل ها غافل و به فرع ها نزدیک

بیشتر از آنچه که بود درد می کشیدم

دروغ را به گونه ای پذیرفتم که حتی حقیقت را جلوی چشم هایم هم بگذاری نمبیبینم

زیر چشمام هام جوری گود افتاده که میشه توش سوپ خورد

احساس میکنم تصمیم برای مرگ تو اکتبر میتونه خیلی دل‌آویز باشه.

به میل خودتون انتخاب کنید

اگر متنی نوشتید که مایلید دیده بشه، این پیام رو فوروارد و روی اون متن ریپلای کنید تا این‌جا بفرستم و دور هم اون رو بخونیم و لذت ببریم.

این پی‌ام رو فوروارد کنید تا من بر اساس وایبی که بهم میدین، از پلی لیستم یک موزیک براتون انتخاب کنم و تقدیمتون کنم؛

چرا همیشه پرایوت های مرموز فور میزنن؟

حداقل ۳۶۰ بشه جهنم و ضرر

به ۳۶۹ میرسه اما به ۳۷۰ نمیرسه

طلسم شدیم روی این امار

++++++++

اهانت به اینجا نشه اما کثرت رو بیشتر دوست دارم