آبی؛

امروز کلی قدم زدم،،

شب‌ها غریب‌تریم و بی‌پناه‌تریم و مظلوم‌تریم و معصوم‌تر. شب‌ها شکننده‌تریم و به همه چیز فکر می‌کنیم و بابت همه چیز پشیمانیم و بابت همه‌چیز غمگینیم و بابت همه‌چیز نگران. شب‌ها کوچک‌ترین اشتباهات آدمی، دراکولاهای مخوفی می‌شوند و او را از احساسات طبیعی خودش بیزار می‌کنند. صبح روز بعد، همه‌چیز بی‌اهمیت و ناچیز به‌نظر می‌رسد و نگرانی‌ها سطحی‌اند و ترس‌ها سطحی‌اند و اشتباهات، تجربه‌های لازمی بوده‌اند، برای ادامه. ما شب‌ها بچه می‌شویم و از سایه‌ها می‌ترسیم و صبح خوب می‌شویم. مانند همان کودکی که از حجم سیاه روی دیوار ترسیده و پس از طلوع آفتاب و تابش اولین بارقه‌ی نور، فهمیده که آن سیاهیِ خوفناک، سایه‌ی گلدان کنار پنجره‌ی اتاقش بوده...

احتمالا بخوام انصراف بدم و از این دانشگاه کوفتی برم

منم همینطور عزیزم منم.

در آخرین نامه ام برایت می‌نویسم«عزیز من اکنون رفته ام ممکن هم هست به تمام شهر بگویی که من بد بوده ام کم بوده ام اصلا نبودم،اما برایت می‌نویسم که بدانی برایم اهمیتی نداشت که به چشم تمام شهر بد شوم اکنون اگرچه رفته ام که دیدم دنیا مشکلات زیادی روی دوش تو گذاشته است و‌ من راحت ترین مشکلی هستم که میتوانم بروم»

+من سعی کردم کمکت کنم ـ خب تو زندگیم رو خراب کردی.

چقد باید تحمل کرد بی عشق ؟ مگه دنیا در و پیکر نداره؟

هر کس در عمق وجود خود قبرستان کوچکی دارد که محل دفن تمام کسانی‌ست که دوست‌شان داشته است.

انجمن نوازندگان مرده

«امروز»

از زلزله و عشق، خبر کس ندهد، آن لحظه خبر شوی که ویران شده ای. -شفیعی کدکنی.

"Look of love"

اگه دیگه به چیزی اهمیت ندادم بدون ناراحت نیستم فقط خسته ام از اینکه دنبالت بدوئم طوری که انگار توی خیابون یک‌طرفه ام.

+این فقط نظر خودته،اگر میخوای از کسی متنفر باشی بهتره به آینه نگاه کنی.

واقعا عزیزم الان اینا اینطوری حرف نمیزدن تو اگه دوستم داشتی.

یادم باشد که تنهاییم را برای خودم نگه دارم، و بغض‌های شبانه‌ام را برای کسی بازگو نکنم. تا ترّحم دیگران را با اظهار علاقه اشتباه نگیرم. یاد من باشد که فقط برای سایه‌ام بنویسم.

صادق هدایت

«بهم ریختگی ها»

من فکر میکنم آدمایی که کتاب میخونن چند بار بیشتر از بقیه آدما زندگی میکنن یعنی تقریبا با هر شخصیت کتاب زندگی میکنن.