𝖲︎𝖼𝗋e𝖺𝗆 .

POV:

ببل اوا شم.

الاهی

امروز ۱۸ بهمن است. یک ماه پیش، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و برای آخرین بار زیستند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند..

وا کن این دکمه های پیراهنو

میبینم تو چشمات قدرت خدا

جدی نگیر دنیارو داری منو

میندازم بالا من قرصای بدو

بزنی خط روم میزنم خطو

از خودم ساختم واست یه سلول. از خودت ساختی واسم یه سلول.

بیای این قلبو کنی بغلش

بخورم قرص و بگیرم تپش

بری تو کلم نمیره فرو

همه چی بعد تو شده شروع

میخوام لخت شی جلوم بکشم نقاشیت.