Gُoth Islamophobe ِFemcels Sُociety.

من واقعاً به اون dissociateئه نیاز دارم و باید چند روزی وانمود کنم دنیای بیرون از اتاقم وجود نداره. اگه باهام ارتباط دارین بدونین نخواهم بود و لطفاً تو این مدّت تا وقتی خودم باهاتون تماس نگرفتم باهام تماس نگیرین. لاو، حَنا.

I'm pretty sure Scott Pilgrim was in some way or at least partially inspired by the Eternal sunshine movie

توییتر رو حذف کردم.

I saw this and then I could feel my life's changed forever.

جنگ یعنی عشق. لطفاً private share نکنید.

فروریخته و نگرانم که نکنه ما جدّی جدّی همون اِلدیایی‌ها باشیم و منفعتِ همه‌ی جهان و جهانیان واقعاً تو بدبختی و مرگِ ما باشه.

و ما فقط و فقط خودمون رو داریم و تنها کسی که باهامون موافقه ترامپِ روانی و یهودی‌های طرد شده از جهانن و سلطنت‌طلب‌های جِن‌زده‌.

کلِ کره‌ی زمین با هم موافقن که ما بی‌اهمیتیم. پاپ موافقه. چپ‌های مبارز موافقن. دو میلیارد مسلمون موافقن. هالیوود موافقه.

خیلی خیلی خیلی بیشتر از ما. و این باعث می‌شه از بنیان فرو بریزم.

و از این می‌ترسم که من عمیقاً همیشه به این باور داشتم که چیزی به اسمِ خوبی و بدی وجود نداره و ما آدم‌هاییم که تعیین می‌کنیم چی نیکیه و چی شَر. و آدم‌هایی که معتقدن با مسلمون‌ها و فلسطین و جمهوری اسلامی و... بودن نیکیه و برعکسش شَره، خیلی خیلی خیلی زیاده.

و برام مهم نیست چی می‌گن. ولی تو اکثریتن. خیلی خیلی زیادن. به‌طرز نگران‌کننده‌ای زیاد. یه‌چیزی تو مایه‌های تموم جمعیتِ کره‌ی زمین در برابر اِلدیا.

برای اکثریت آدمای کره‌ی زمین ما فقط آدمای کم‌ارزش و brainwashed شده‌ای هستیم که دارن با وجودشون و حرف‌هاشون و خواسته‌شون به ترامپِ اپستین‌زده‌ی پدوفیل و نتانیاهوی بچّه‌کُش و بلاه‌وبلاه‌وبلاه‌و... مشروعیت می‌دن. تو دنیای اون بیرون مسلمون‌ها رو بیشتر از ما دوست دارن و فلسطینی‌ها رو بیشتر از همه.

یه فکری داره آزارم می‌ده که نمی‌دونم چقدر validئه ولی مردمِ جهان با ما نیستن. انگار ما تو تیمِ آدم بدهاییم. نیکی‌ای که بهش باور دارن با خوشحالیِ ما در تضاده.

می‌خوام بلند بلند بِنویسم.