پلان ۲۷

بابک خرمدین یکی از سرسخت‌ترین دشمنان خلافت عباسی بود؛ مردی که در اوایل قرن سوم هجری از کوهستان‌های آذربایجان برخاست و رهبری جنبش خرمدینان را بر عهده گرفت. در دورانی که خلافت عباسی بر بخش بزرگی از جهان اسلام حکومت می‌کرد، بابک پرچم شورش را برافراشت و بیش از بیست سال در برابر قدرتمندترین حکومت زمان خود ایستاد. پایگاه اصلی او دژ بَذ بود؛ قلعه‌ای مستحکم در دل کوه‌ها که عباسیان بارها برای تصرف آن لشکر کشیدند اما شکست خوردند. سپاهیان بابک با استفاده از زمین‌های کوهستانی و حملات غافلگیرانه، چندین ارتش عباسی را نابود کردند و فرماندهان بسیاری را به کام مرگ فرستادند. مقاومت او چنان سنگین بود که خلفای عباسی سال‌ها نتوانستند این قیام را سرکوب کنند. سرانجام خلیفه معتصم، افشین را مأمور شکست بابک کرد. افشین پس از سال‌ها نبرد، محاصره و نفوذ در میان یاران بابک، موفق شد دژ بَذ را تصرف کند. بابک از قلعه گریخت اما به دست حاکمان محلی دستگیر و به سامرا فرستاده شد. در سال ۸۳۸ میلادی، بابک خرمدین به دستور معتصم اعدام شد. روایت شده است که هنگام اجرای حکم، با وجود شکنجه‌های سخت و قطع شدن دست‌ها و پاهایش، آرامش خود را از دست نداد. یکی از مشهورترین روایت‌ها می‌گوید او خون خود را بر چهره کشید تا دشمن رنگ‌پریدگی‌اش را نبیند. بابک خرمدین در تاریخ به عنوان نماد مقاومت شناخته می‌شود؛ مردی که بیش از دو دهه در برابر خلافت عباسی جنگید و در نهایت مظلومانه کشته شد.

نمی‌دونم. شاید اونقدر مهم نیست. هست؟

‌ اونم انقدر دوستت داره؟ https://t.me/plaan27/1964

واقعا کی می‌تونه ادعا کنه دوست‌داشتن، زیباتر از دوست‌داشته‌شدن نیست؟

گاهی یه پلی‌لیست پیدا می‌کنی و می‌ذاری روی شافل تا از آهنگ‌های مختلف لذت ببری و چیزهای جدیدی بشنوی. بعد یهو می‌رسی یه یه آهنگ و تلگرامت رو باز می‌کنی و می‌ذاری روی حالتِ تکرارِ همین یه دونه موزیک تا بارها و بارها وقتی مشغول کار، خلق کردن، تمیزکاری و تماشای بیرون از پنجره و فکر کردن و... هستی این موزیک برات تکرار بشه. تو برای من این آهنگی عزیزم. می‌خوام در هر لحظه از زندگیم تکرار بشی. آهنگی که دنبالش بودم رو پیدا کردم و اون تویی. من دیگه نمی‌خوام پلی‌لیست روی شافل باشه. لطفا تکرار شو.

شد، شد؛ نشد، هایده می‌ذارم و نقاشی می‌کشم.

حس می‌کنم تو جهان یکم نیاز به محتوایی هست که درمورد راه‌های اعتمادسازی و ایجاد اطمینان بین انسان‌ها و روابطشون صحبت کنه. این حجم از گفته‌ها و شنیده‌ها درمورد بی‌اعتماد و بدبین بودن، منو به اصل قضیه هم بدبین می‌کنه. می‌دونید آخه معمولا ویروس‌ها رو کسانی خلق می‌کنن که فروشنده آنتی‌ویروس هم خودشون‌ان. گرفتی چی میگم؟ شاید از اولش نیاز نبود انقدر بترسیم تا بد بشیم که بقیه هم ازمون بترسن و بد بشن که ما ازشون بترسیم و بد بشیم که اونا بترسن و...

با هنر، سوگواری می‌کنم و وقتی از چیزی ناراحتم، درموردش ورزش می‌کنم.

امشب می‌خوابم و به جهان تظاهر می‌کنم که مُردم.

دریای خیالیم و نَمی نیست در اینجا جز وهمْ وجود و عدمی نیست در اینجا

بعضی جاها آدم بد داستان بقیه باشید. همه رو نمی‌شه راضی نگه‌داشت. اینکه کجا بد باشی رو هم اولویت‌هات توی زندگی تعیین می‌کنه.

خسته از خستگیایِ این تنِ وامونده. خسته از تو که حواسِت، پیش من جامونده.

احتمالا راز در همینه که بدونیم اونقدرا هم خاص نیستیم. هر چیزی که ما هستیم، قبلا در بقیه هم بوده، بعدا هم در انسانهای دیگر خواهد بود. زیبایی‌هامون، رازهامون، دردهامون و... هیچ‌کدوم برای اولین بار به وجود نیومدن، ذهن ما درک اشتباهی داره، ما بار اولیه که زندگی می‌کنیم ولی معنیش این نیست که این لحظات رو قبلا دیگران زندگی نکردن. اون رنگ مو، اون مدل کفش، اون مدل نقاشی کشیدن، این مدل زبان عشق و نحوه مواجهه با دردها و غم‌ها و هزاران چیز دیگه، بارها توسط انسانهای دیگه تجربه شدن. تو اولین نیستی، آخرینم نیستی.

حتی وقتی ازم دلخوری، به چشم‌هام نگاه کن. گاهی کسی رو که دوست داریم وقتی بین‌مون گل‌آلود میشه دیگه بهش نگاه نمی‌کنیم موقع حرف زدن. این فقط یه ارتباط چشمی ساده نیست. نگاه کردن یعنی بهم اجازه وجود به جهانت رو بدی.

من تا حالا هیچ آدمی زشتی توی زندگیم ندیدم. اگه کسی به نظرم زشت اومده، بخاطر قلبش بوده‌.