پلان ۲۷

بخدا خودمم یه دوره‌ طولانی سپی خلسه گوش می‌دادم و لیتو و سیجل. توهین نیست که.

‌ بیا به سلیقه بقیه توهین نکنیم

از چه سنی؟ منظورم اینه از چه سنی با استاندارهای سلامت روان خداحافظی کردی؟

‌ من گوش میدم اتفاقا داغ داغم گوش میدم

اصلا کسی به اینا گوش میده؟

چطور با دورچین و هاپ‌هاپ‌اولوژیست ارتباط می‌گیرید واقعا؟🤧

ببخشید ولی من بین رپ‌فارس نسل ۴ به بعد و یه پاپ ملایم فرانسوی، دومی رو انتخاب می‌کنم. (نسل ۳ به قبل رو هستم).

ما خودمون رو با نیت‌هامون قضاوت می‌کنیم، ولی زندگی با کارهایی شکل می‌گیره که «واقعاً» انجام می‌دیم. «می‌خواستم» تا وقتی تبدیل به انتخاب و عمل نشه چیزی رو تغییر نمی‌ده. آینده با تصمیم‌های «بزرگ و ناگهانی» ساخته نمی‌شه! با انتخاب‌های «کوچکی» ساخته می‌شه که همین امروز «تکرارشون» می‌کنیم.

از اون عشق‌ها که پر سر و صدا و نمایشی نیست. آرومه، عمیقه، کمی غم داره، اما واقعی و صمیمیه. دقیقا از همون عشق‌ها.

آهنگ در حال پخش: گریه کن مرغک من، دنیا فسانه‌ست.😭

بدون خانواده و پارتنر غذا خوردن بهم شادی نمی‌ده. کاش یکی اینجا بود تا مهمونش کنم. آهنگ‌های اینجا هم بسی غمگین‌اند. خب چرا؟ لطفا اگه کافه یا رستوران دارید ترجیحتون به موزیک لایت بی‌کلام باشه.

اومدم فست‌فودی، مردهایی رو می‌بینم که زن و بچه رو آوردن غذا مهمون کنن و بعضی‌هاشون چه رفتارهای خوبی دارن. خدا رو شکر صحنه‌های قشنگی دیدم. آفرین به پدری که به دخترهاش احترام گذاشت، آفرین به پیرمردی که صندلی رو عقب کشید تا خانمش بنشینه. آفرین به پدری که بامحبت در برابر نِق زدن‌های پسرش حوصله به خرج داد. بح‌بح.

معناها متفاوته. احساسات متفاوتی هم به وجود میاره. جالبه.

‌ https://t.me/plaan27/2611 من برعکس ایشون هرموقع هشدار جنگ میدن آرامش دارم هر موقع نمیدن اعصابم خرابه🙏🏻

منم استرس دارم، ولی به این فکر می‌کنم که تنها نیستم و ۸۰ میلیون نفر آدم دیگه هم توی شرایط من هستن، به این فکر می‌کنم که گاهی برای رسیدن به روشنیِ صبح باید از دلِ تاریکیِ شب گذشت. امیدوارم کل جهان به صلح برسه و این جنگ‌های سرتاسر جهان تموم بشن. منم دلم آرامش و رفاه می‌خواد رفیق، مثل تو.

‌ امشب هشدار جنگی دادن دوباره کوله بحران و قطعی نت و بدبختی استرس دارم چه کنم آروم شم؟

Growth is messy, but it's always worth it.🤎

📕از جایی میانِ صفحاتِ کتابِ نیمه تاریک وجود: «پذیرفتن ضعف‌ها، آغاز قدرتمند شدن است؛ نه نشانه شکست.»

بیچاره ما آدم‌ها، چقدر با خودمون و زندگی درگیری داریم. مهارت مهمیه که بتونی ساده نگاه کنی و آسون بگیری. امیدوارم خیلی زود، خیلی از آدم‌ها بلدش بشن. زندگی همیشه هم ورطه جنگیدن نیست، زندگی پتانسیل‌های زیادی برای خوشحالی و خوشبختی داره، که من قبول دارم برای ایرانی‌ها، که مدت‌هاست فقط به دووم آوردن فکر کردن، خوشبختی رو حس کردن توقع زیادیه. و می‌دونی؟ وقتی یه چیزی تو زندگیت درست نباشه، اگه کنترل اوضاع رو نگیری دستت، باعث میشه خیلی چیزهای دیگه هم متاثر و تخریب بشن. ولی من امید دارم که این وضعیت درست میشه. یه روزِ خوب و روشن رو برای همه‌ی ما مردم ایران متصور می‌شم. روز آزادی و روز شادی. روز آرامش. روز پیشرفت.