سبز خواهم شد.🌱

لعنت به فکر و خیالی که باعث میشه این بلا رو سر ناخنام بیارم.

آیا تا به حال به کسی نگاه کرده‌ای و به او افتخار کنی؟ نه بخاطر دستاورد‌ها و موفقیت‌هایش، بلکه بخاطر روح زیبایش؟

خدایا الان بیشتر از هر موقعی وقتشه نگامون کنی.

ولی من همیشه جلوی خانواده گریه و حال بدمو قایم کردم.

همه بهم می‌گن بی احساس؛ ولی هیچ‌کس اون شبی رو ندید که از خدا التماس می‌کردم چیزی رو درست کنه که خودم دیگه نمی‌دونستم چطور درستش کنم.

تا اطلاع ثانوی تو همه چی صفرم(حال و حوصله،اعصاب،روان، قدرت تکلم،قدرت راه رفتن و...).

افسردگی غروب جمعه بعد کنکور.

دلم میخاد از ته وجودم جیغ بزنم.

رسما دارم از این حجم از فشار روانی میشم.

عمیق نشدن خواب از شدت اضطراب یکی از زجر‌آور‌ترین تجربه‌ هاییه که وجود داره.

و همچنین امشب..

امروز پر از غمه برام.

آخر شبم با سومین گریه سر شد.

خدایا من دیگه گنجایش ندارم. امشب قشنگ تا سه نشه بازی نشه رو بهم داری نشون میدی.

🌒🌙

ما آدم‌های خوبی بودیم. هم‌چنان که خودمان در بدبختی و تاریکی دست و پا می‌زدیم، برای بدبختی و تاریکی هم‌دیگر غصه می‌خوردیم. ما آدم‌های خوبی بودیم که اتفاقات خوبی برایمان نیفتاد.

من: ساکت، مغموم، سرگردون، دل‌آشوب، زخم خورده، ترسیده، مضطرب و زنده به نفس کشیدن... و امید همچون پرنده ای بینوا بال میزند در قلبم تا از این همه نجات یابد

امشب پناه گاهی برای گریه نداریم.

چشمه باید خودش بجوشه بچه‌ها. یکسری حرف‌ها و فکرها و کارها و توجه‌کردن‌ها هست که زمانی‌که بعد از اشاره‌ شدن بهش، اون حرف گفته می‌شه، اون کار انجام می‌شه، اون توجه به خرج داده می‌شه، دیگه از مزّه می‌اُفته. دیگه اون کار، اون حرف، اون توجه، کِیف نمی‌ده به آدم. بی‌اینکه مستقیم یا غیرمستقیم گفته بشه "توجه‌کن" باید "توجه‌کرد"