فصلنامه"بیر و بیرمهند"
Open in Telegram
فصلنامه فرهنگی اجتماعی "بیر و بیرمهند" ؛ شماره مجوز 100669
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
339
Subscribers
+124 hours
+187 days
+10330 days
Posts Archive
📘اولین شماره فصلنامه فرهنگی/اجتماعی " بیر و بیرمهند" به زودی منتشر میشود.
در کنار گفتوگوی اختصاصی با دو چهره ماندگار آموزش و پرورش اورامانات
مطالبی جذاب و خواندنی به همراه گفت و گوهای ویژه دیگری با فرهیختگانی از اورامانات منتشر خواهد شد.
واقعیت این اســت که جهش علمی و شکوفایی درسی برای بنده در دوران دانشگاه اتفاق افتاد و این هم به دلیل فضای آموزشی بهتر نســبت به منطقه خودمان و یک احســاس وظیفه نســبت به خانواده بود. همین مسئله باعث شد خودمان را بهتر بشناسیم و از لحاظ علمی به بلوغ فکری برسیم. وقتی با سایر فرهنگ ها و افراد با دید وسیع علمی ارتباط برقرار کردیم و دیدیم امکانات بیشــتری در دانشــگاه نسبت به مدارس معمولی ما وجود دارد، بیشتر علامند به مدارج علمی شویم. وقتی وارد مرحله کاردانی شدم، شرایط تحصیل برایم بسیار خوشــایند بود این مسئله احتماال به خاطر این مســئله بود که احساس می کردم ادای دین با زحمات خانــواده و جامعه کردم، از طرفی دیگر وقتی پشت کنکور هســتی با میلیون ها نفر رقابت می کنی، ولی وقتی وارد یک رشته تخصصی می شوی، به دلیل تعداد افراد کمتر در آن رشته، رقابت کمی آسان تر می شود. به همین خاطر شــکوفایی علمی من در زمان دانشگاه بود و نه قبل از آن. در حین تحصیل برای اولین بار در دانشــگاه آذربایجان غربی با رتبه 34 کشوری در سال 1385 در مقطع کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی قبول شــدم. با توجه به اینکه دانشــجویان ممتاز وارد دانشگاه شهید بهشتی می شدند، هرچند خودم را انسان ممتاز نمی دانم، این فرصت برای من پیش آمد در کنار این افراد در این دانشگاه بزرگر و برجسته تحصیل کنم و در آنجا واقعاً دیدم که فضای دانشگاه رو به شکوفایی و پیشرفت است.
✍️ادامه این گفت و گوی جذاب و آموزنده را در شماره 30 این نشریه بخوانید.
#پروفسور_هوشیار_حسینی، استاد تمام، عضو هیأت علمی و معاون امور بین الملل دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، از چهره های شاخص مهندسی بهداشت محیطدر کشور است. ایشان دانش آموخته دانشگاه های دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه تربیت مدرس در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی بوده و با کسب رتبه های ۵ و ۳ کشوری در ورود به کارشناسی ارشد و دکتری، مسیر علمی خود را درخشان آغاز کرده اند. دریافت بورد فیلوشیپ از دانشگاه تگزاس استیت امریکا، انتخاب پایلوت پایان نامه دکتری در نمایشگاه ریاســت جمهوری سال 1۳94 و نمایشــگاه اکســپو میالن (ایتالیا) سال 201۶ و کســب عنوان پژوهشــگر جوان برتر و پایانامه برتر دکتری بخشــی از افتخارات علمی ایشان است.
*حوزه تخصصی ایشــان در میکروب شناســی محیطی با تمرکز بر فروشــویی زیســتی، جذب زیســتی و سیســتم های بیوالکتروشــیمیایی و نیــز مطالعــه آالینده هــای نوظهــور به ویــژه میکروپالســتیک ها اســت؛ به گونه ای که از نظر تعداد طرح های تحقیقاتــی، پایان نامه ها و مقاالت علمی در این حوزه، در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و در سطح کشور جایگاهی برجسته دارند. اجرای چندین طرح ملی نیماد و بنیاد علم ایران، یک طرح ملی در دست اجرا و سه طرح در مرحله ارسال، جذب گرنت های پژوهشی بالغ بر ۵00 میلیون تومان، و اجرای طرح تأثیرگــذار پایش میکروپالســتیک ها در تــاالب ثبت ملی شــده زریبار، نشــانگر رویکرد
مسئله محور و ملی ایشان است.
پروفسور حسینی عالوه بر تدریس در تمامی مقاطع تحصیلی و راهنمایی و مشاوره ده ها پایان نامه، در عرصه مدیریت علمی نیز نقش آفرین بوده اند؛ مدیریت و عضویت در مرکز تحقیقات عوامل مؤثر بر سالمت (با پنج دوره رتبه اول کشوری)، و داوری گسترده مقاالت، کتب تخصصی (۳ عنوان)، مشارکت در 8 کتاب انگلیسی، 17 پایان نامهو ۶۳ طرح پژوهشی ملی و دانشگاهی. حضور در کمیته علمی دو سمینار بین المللی و یک همایش ملی، مشارکت در نمایشگاه های ملی و بین المللی، عضویت در انجمن بهداشتمحیط ایران و انجمن فارغ التحصیالن دانشگاه تربیت مدرس، بخشی دیگر از فعالیت های حرفه ای ایشــان اســت. در حوزه فناوری و کارآفرینی نیز بــا ثبت یک اختــراع (و یک اختراعدر دست داوری) و تأسیس و مدیریت عامل شــرکت «پروش حشرات زاگرس»، پیوند میان دانــش دانشــگاهی و ظرفیت هــای نوآورانــه را تقویــت کرده اند.کارنامه علمــی و مدیریتی ایشــان تلفیقی از پژوهش های کاربــردی، نــوآوری فناورانه، پرورش نخبگان دانشــگاهی و تعهد اجتماعی است. بی تردید، پرورش نخبگانی چون پروفسور حسینی از شهری کوچک
همچون #جوانرود، مایه مباهات و نمادی روشــن از ظرفیت های ارزشــمند این ســرزمین در پرورش سرمایه های انسانی بزرگ و اثرگذار است.
✍️گزیده ای از متن گفت و گوی ویژه با پروفسور هوشیار حسینی
منتشر شده در شماره 30 ماهنامه "ههورامان ههوال"
قابل توجه علاقمندان به فرهنگ و هنر، فصلنامه فرهنگی/اجتماعی "بیر و بیرمهند "به زودی اولین شماره آن حاوی مطالب جذاب و خواندنی منتشر خواهد شد.
مخاطبان «ههورامان هـهوال» مایل اند بدانند پروفسورحاتم حسینی که در منطقه ای با امکانات محدود متولد شده و توانسته به مدارج علمی بالا در ســطح ملی و حتی بین المللی برسد، چگونه به حوزه جمعیت شناسی عالقه مند شد و مسیر علمی خود را شکل داد؟
من دوران تحصیل ام را تا پایان سال دوم دبیرستان در همان روســتای پدری (منصورآقائی) گذراندم. از سال سوم دبیرســتان به جوانرود رفتم و پس از آن، در سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه تهران شدم و دوره کارشناسی را در ســال ۱۳۷۲ به پایان رساندم. در تــرم دوم کارشناســی، در درس روش های تحلیل جمعیت، با رشــته جمعیت شناسی آشــنا شدم و همان جا علاقهام شکل گرفت. از همان زمان شروع کردم به خرید و مطالعه کتاب های جمعیت شناسی و جامعه شناسی. پس از پایان تحصیلاتم، در دوران سربازی برای مقطع کارشناسی ارشد مطالعه کردم و در مهرماه ۱۳۷۵ وارد دوره فوق لیســانس شدم
. دوره انتظار نســل ما، برخلاف نســل های کنونی، کوتاه بود. در همان روز دفاع از تز فوق لیســانس، که در زمینه علل و عوامل مؤثر بر میزان مرگ ومیر کودکان زیــر پنج ســال در جوانرود بود، اســتاد راهنمایم که مدیر گروه جمعیت شناســی دانشگاه تهران نیز بودند به من پیشنهاد کردند که به عنوان عضو هیئت علمی به دانشگاه بوعلی سینا درخواست همکاری بدهم. با افتخار پذیرفتــم. توصیه نامه ای برای من نوشتند و پس از طی مراحل اداری، از پاییز ۱۳۷۸ به عنوان عضو هیئت علمی وارد این دانشگاه شدم. سه سال بعد، در پاییز ۱۳۸۱، بورس اعزام به خارج به من تعلق گرفت منتهی، به دلیل جنگ دوم خلیج، کسری بودجه دولت، و مشورت های بدی که دیگران به من دادند، اعزام من به خارج ممکن نشد! در ایران و برای نخستین بار در دانشگاه تهران، دوره دکتری جمعیت شناسی در بهمن ۱۳۸۱ راه اندازی شد. با تبدیل بورس خارج به داخل، مسیر علمی ام را در دانشگاه تهران ادامه دادم. در تیرماه ۱۳۸۷ از رساله دکتری ام دفاع کردم. با توجه به علاقهای که به حرفه معلمی داشتم، همیشه سعی کردم معلمی در دانشگاه را به بهترین شــکل ممکن انجام دهم. البته، توصیه نامه ای که اســتادم در سال ۱۳۷۷ و هنگام معرفی من به دانشــگاه بوعلی ســینا نوشته بود، مسئولیت من را بسیار سنگین و انگیزه ام برای پیشرفت را چندبرابر نمود. تا بــه امروز حــدود ۲۰ عنــوان کتــاب تخصصی جمعیت شناســی ترجمه و تألیف کرده ام. بیش از ۱۲۰ مقاله در مجله های معتبر بین المللی، داخلی، کنفرانس، همایش ها، سمینارها و وبینارهای علمی چاپ و ارائه کرده ام. در چند طرح پژوهشــی ملی و بین المللی به عنوان همکار اصلی مشارکت داشته ام و در طول ۲۶ ســال فعالیت دانشــگاهی ام، ۲۴ بار به عنوان اســتاد نمونه آموزشی و پژوهشی در گروه علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا برگزیده شدهام.
⬇️بخشهایی از گفت و گو با پروفسور حاتم حسینی ، استاد جمعیتشناسی دانشگاه بوعلی سینا و استاد وابسته دانشگاه نیپسینگ کانادا، که در شماره 26 "ههورامان ههوال" منتشر شده است. برای مطالعه کامل متن مصاحبه فایل pdf ماهنامه را دانلود نمایید.
در بیــن فرهیختــگان و اندیشــمندان منطقــه ههورامــان نقــدی بــر ایــن مســئله هســت کــه چــرا یــک فــرد بومــی و آ گاه و مشــرف بر اطلاعات جغرافیایــی و فرهنگی هه ورامــان را مســئول کمیتــه منظــر ثبــت جهانــی هه ورامــان نکردنــد، شــما در ایــن رابطه چه نظری دارید؟
اعتــراض فرهیختــگان هورامــان دربــاره اینکــه چرا یــک فــرد بومی و آشــنا بــه فرهنگ و جغرافیــای منطقــه، مســئول کمیتــه منظر ثبــت جهانــی هورامــان نشــده، قابــل تامل و توجه است. خوشــبختانه منظــر فرهنگی هورامــان نهایتا در فهرســت میــراث جهانــی یونســکو ثبــت شــد و ایــن مــی توانــد مویــد یــک همگرایــی قوی در منطقه باشــد.. در حال حاضر نقش مدیریت پایگاه های میراث جهانی هورامان در دو استان کرمانشاه و کردستان از اهمیت بالایی برخوردار است. شــکی نیســت که یــک مدیــر بومی، عــاوه بر توانایی هــای مدیریتــی و تخصصی کــه برای جــذب بودجــه، همــکاری بــا متخصصــان و فعال بودن در حفظ و معرفی آثار الزامی است، یک شــناخت عمیق از آداب و رســوم، زبان و ارتباطات اجتماعی هورامان دارد که سال ها زندگــی در این منطقــه به او داده اســت. این شــناخت، برای فهــم واقعی فرهنــگ منطقه و تصمیم گیری های درست، بسیار ارزشمند اســت. انتخــاب چنیــن فــردی، نــه تنهــا بــه خاطر آ گاهی او از جزئیــات فرهنگی، بلکه به خاطــر ایجاد حــس اعتمــاد و مشــارکت فعال مــردم محلی در کارهــای حفاظتی نیز بســیار کمک کننــده خواهد بــود. بنابرایــن، بهترین حالــت ایــن اســت کــه در کنــار ویژگی هــای مدیریتی و تخصصی، از توانایی بی نظیر افراد بومی و تعهدشان به منطقه برای رسیدن به اهداف ثبت جهانــی و حفظ پایــدار هورامان استفاده شود.
⬇️بخشهایی از گفت و گو با دکتر فریدون بیگلری،باستان شناس و معاون موزه ملی ایران باستان و اهل روانسر که در شماره 25 "ههورامان ههوال" منتشر شده است. برای مطالعه کامل متن مصاحبه فایل pdf ماهنامه را دانلود نمایید.
استاد، اجازه بدهید پرسشم را با خاطره ای آغاز کنم. حدود ده سال پیش ـ یا شــاید اندکی بیشتر ـ روزی بنری از شما دیدم که در آن به عنوان یکی از دانشمندان برجسته جهان اسلام معرفی شــده بودید. مایلیم بدانیم در آن لحظه چه احساسی داشتید و این ماجرا از کجا آغاز شد؟
پیش از رسیدن به آن نقطه، مسیر پژوهشی من از سال 1369 آغاز شد؛ زمانی که دوره کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه علوم پزشکی تهران به پایان رساندم و به عنوان «سرباز هیئت علمی» وارد دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه شدم. طرح نیروی انسانی و دوره سربازی را تقریباً طی پنج سال به انجام رســاندم و پس از آن حدود چهار سال به صورت پیمانی فعالیت داشتم. ســپس برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری وارد دانشگاه تربیت مدرس شدم و در سال 1383، به عنوان استادیار، کارم را در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه ادامه دادم. در ابتدای کار، فعالیت های من بیشتر بر مشاوره های آماری متمرکز بود و همکاری های مشترک زیادی با سایر همکاران داشتم. هرچند از همان سال های ۶۹ ما کار پژوهش را شــروع کرده بودیم، اما آن زمان بیشتر مشغول مطالعه کتاب ها و امور آموزشی بودم. پژوهش جدی من از پایان نامه کارشناسی ارشد آغاز شد و نخستین مقاله ام نیز برآمده از همان پژوهش بود. در آن دوره، مقاله نویسی چندان رایج نبود؛ اما به تدریج اهمیت یافت و به عنوان معیاری برای ســنجش و پیشرفت علمی در کشور شناخته شد. در حدود سال ۱3۹۲ و هم زمان با دوره دانشیاری ام، پایگاه استنادی علوم جهان اســلام (ISC) اقدام به رتبه بندی پژوهشگران بر اساس تعداد مقاالت علمی کرد. در آن سال ۲۰ نفر از سراسر جهان اسلام انتخاب شدند. در غرب کشــور کسی در این فهرســت نبود و من به عنوان فردی با بیشــترین مقاالت علمی در این منطقه معرفی شدم. در کنار من، اساتید بزرگی از دانشگاه تهران همچون دکتر کاظم محمد و چند تن دیگر حضور داشتند. جالب است که ابتدا خودم از این موضوع اطلاعی نداشــتم و از طریق جست وجوی شخصی در سایت متوجه شدم. بعدا ً دانشگاه مطلع شد و روابط عمومی اقدام به نصــب بنر کرد. حتی در شــهر جوانرود نیز دوستان و خویشاوندانم بنری به همین مناسبت نصب کردند. عنوان آن انتخاب «۲۰ دانشــمند برجسته جهان اسالم بر اساس پایگاه استنادی علوم جهان اســالم» بود؛ مرکزی که در شیراز مستقر اســت اما تمام کشورهای اسلامی را دربرمی گیرد. برای من این انتخاب ارزشمند بود، زیرا همان طور که در سؤال اشاره کردید، جنبه تشویقی برای دیگران نیز داشت. البته هدف اصلی من هیچ گاه چنین انتخابی نبود؛ بلکه این نتیجه فعالیت های پژوهشی بود که خودِ پایگاه ISC آن را شناسایی و اعلام کرد.
⬇️ بخشهایی از گفت و گو با پروفسور منصور رضایی، که در شماره 24 "ههورامان ههوال" منتشر شده است. برای مطالعه کامل متن مصاحبه فایل pdf ماهنامه را دانلود نمایید.
29 مین شماره ماهنامه فرهنگی/اجتماعی ههورامان ههوال(ویژه نامه پاوه شار)، منتشر شد. @khanehonarj1rood
بیست و نهمین شماره ماهنامه فرهنگی/اجتماعی ههورامان ههوال(ویژه نامه پاوه شار) منتشر شد.
برای دریافت فایل کامل ماهنامه از طریق لینک زیر اقدام کنید
http://awramankhabar.ir/?p=7090
بیست و هشتمین شماره ماهنامه فرهنگی–اجتماعی ههورامان ههوال با محوریت زبان و ادبیات منتشر شد.
📘 بیستوششمین شماره ماهنامه فرهنگی / اجتماعی «ههورامان ههوال» بهزودی منتشر میشود!
این شماره با تمرکز بر موضوعات مهم و دغدغهمحوری چون:
🌱 جمعیت | سالمندی | تکفرزندی | مهاجرت و پایداری جمعیت
به بررسی عمیق چالشهای جمعیتی ایران میپردازد.
در این شماره میخوانید:
گفتوگوی ویژه با
" پروفسور حاتم حسینی "
استاد جمعیتشناسی دانشگاه بوعلی سینا و استاد وابسته دانشگاه نیپسینگ کانادا
✍️ مطالبی ارزشمند از اساتید و پژوهشگران برجسته کشور:
دکتر علیرضا کریمی، دانشیار جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی
دکتر رسول صادقی، دانشیار گروه جمعیتشناسی دانشگاه تهران و رئیس مؤسسه تحقیقات جمعیت کشور
دکتر سعید خانی، عضو هیئت علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه کردستان
دکتر جواد یوسفی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی لرستان و رئیس مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت لرستان
و همچنین یاداشتهایی از آیت سعیدی،عثمان نوری، مهلی قادری و...
"ههورامان ههوال"
نگاهی ژرف به انسان، جامعه و امید به فردا 🌿
