ٮاڡص

زندگی، هنر دیدن رنگین‌کمان است؛ در پشت پنجره‌ای که باران، فقط از یک طرف می‌بارد.

در کلاس خاطراتم، بد‌ها مبصر بودند؛ و خوب‌ها چیزی جز ضربدر نصیبشان نمیشد.

رو سفیدم کردی؛ و هرچه خواستی نقش بستی بر چهره‌ام‌.

قلبم را لای صفحات کتاب کهنه‌ای پنهان کردم؛ شاید، روزی دست تقدیر، برگی از آن را ورق بزند؛ و تو را دوباره بخواند.

تموم شدن یه سری چیزا به ظاهر دردناکه، ولی باطن ادامه یافتنشون نابود کننده است.

در مرز میان نابودی و کمال، قبری کند و روی آن نوشت، اینجا خورشیدی دفن شد که هرگز غروب نکرد؛ و تنها چشم‌هایی که طلوعش را دیدند برای همیشه بسته شدند.

سلام و درود

دل نم زده‌اش، بستر رشد غم شد؛ چشمانش، مامور آبیاری آن.