"اسکارلت‌دهه‌هَشتاد

ولی اگه از من بپرسن چرا مشکی؟ چرا همچی مشکی؟ میگم چون روحم با مشکی اروم میگیره

گفت چرا باز مشکی پوشیدی؟ گفتم چون مودم مشکیه✨

تو اونی باش که وقتی میخوان راجع به مادر و پدرش حرفی بزنن، صدبار حرفشونو مرور کنن، بعد بگن.

متاسفم عزیزم من دیگه کنار نمیام دیگه نمیبخشم دیگه نمیگم اشکال نداره دیگه نمیگم عیب نداره فلانی ام تحت فشاره که اینجوری رفتار کرده دیگه نمیگم عیب نداره، واسه دل خودم کردم دیگه تا زنگ نزنن، زنگ نمیزنم تا پیام ندن، پیام نمیدم تا حالمو نپرسن، حالشونو نمیپرسم چرا؟ چون همیشه اونی که اینکارا رو کرد من بودم. آره متاسفم، من دیگه تو این بازی نیستم.

۷۹ نفر. جا باز شد واسه آدمای بهتر، آدم حسابی تر. ول کن اونیو که نمیفهمه، جا باز کن واسه آدمای بهتر، تجربه های جدید🫶🏼

به سلامتی تو✨🍻 روز خوبی داشته باشی❤️

من دیگه به سایه خودمم اعتماد ندارم، چه برسه به تو.

توی این سه روز گذشته سشنبه چهارشنبه و امروز پنجشنبه یه اتفاقایی افتاد که من از این رو به اون رو شدم. در واقع اون ورژنی که بودم هوای همه رو داشتم دلم میسوخت کمک میکردم صدمو میذاشتم کمم برام میذاشتن میگفتم عیب نداره از خودم میزدم برای بقیه و همه چیزایی که یادم نیست قشنگ چالش کردم تموم شد نمیگم من بهترین آدم روی زمینم ولی آدمایی که دورم بودن و هستن منو و اخلاق و شخصیتم رو میشناسن. خوشحالم واسه اونایی که دیدن و متاسفم برای کسایی که بعد از این قرار نیست ببینن.

اینم از این ببینیم خدا چی میچینه✨

یه بار میگم عیب نداره دوبار میگم عیب نداره سه بار میگم عیب نداره ده بار میگم عیب نداره بار یازدهم اصلا منو پیدا نمیکنی که بخوام بگم عیبی نداره!

با تو، خاطره شد🙂‍↔️✨

شما با رفتار ها و کاراتون، رفتار طرف مقابلتون با خودتون رو میسازید. پس اگه دیدی میگن من با فلانی میگم و میخندم و تو میگی با من بداخلاقه یا هر چی بدون رفتار من، نتیجه رفتار خودته عزیزم🫶🏼

دانشجوی اصفهانمون نشه؟🙂‍↕️

عجیب دنیای گهیه!

فکتی که هربار خورد تو صورتم و هر بار گفتم نه اینطور نیست.

مامان هر بار نتیجه کارایی که میکنم رو بهم میگه و من هر بار میگم نه اینجوری نمیشه و هر بار هم دقیقا همونی میشه که مامان گفت.

درسته زندگی خوب نمیگذره اما هنوز یه لحظه هایی هستن که قشنگ میگذرن✨ 📍Qazvin 1405/06/01

من همیشه اونی بودم که بقیه جلو میرفتن، پشت سرشون راه میرفتم اونی بودم که همیشه موقع رد شدن از خیابون، سمت ماشینا وایمیستادم اونی بودم که وایمیستاد که طرف بند کفششو که باز شده ببنده اونی که قبل اینکه کسی ازش بخواد، میپرسید کمکت کنم؟ اونی که تو فکر سفر بود، اول از همه به دوستاش میگفت میاین باهم بریم؟ اونی که براش پیر و جوون و دختر و پسر فرق نداشت، هر جا نشسته بود، پا میشد میگفت شما بشینید اونی که بقیه یه چیزی میخواستن، میگفت من میرم میگیرم اونی که یاد‌ همه بود حتی اگه زنگ نمیزد اونی که وقتشو‌ خالی میکرد واسه دیدن بقیه اونی که براش فرقی نداشت کی رو به روشه، همیشه احترام میذاشت اونی که خودِ خودش بود و خاکی ، چون فکر میکرد همه مثل خودشن اما آدمهایی که اومدن تو زندگیش، موندن یا رفتن، ثابت کردن ظرفیتشو ندارن، دستشو نمیگرفتن ببرنش تو مسیر خودشون واینمیستادن سمت ماشینا واینمیسادن تا بند کفششو ببنده کسی قبل اینکه خودش بگه نمیگفت گفت کمک میخوای اونی که میخواستن برن سفر، نمیگفتن توام بیا کسی پا نمیشد که اون بشینه وقتی چیزی میخواست، کسی نمیگفت‌ من میرم میگیرم کسی یادش نبود که زنگ بزنه بهش حالشو بپرسه کسی که بقیه تو وقت خالیشون یادش میوفتادن کسی که میدونستن کی جلوشونه اما بازم بی احترامی میکردن بهش کسی که همه باهاش اینجوری 🫳🏼 بودن ولی اون با همه اینجوری 🫴🏼 بود. اینارو نگفتم که دلت برام بسوزه بگی آخی، بیچاره اینارو گفتم بگم تو مثل من احمق نباش، من کردم و دیدم تو نکن اول فکر خودت باش نه بقیه چون ته تهش خودتیو خودت.

‏هر آدمی تا یه‌جایی بهتون فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه، از حسِ اضافی بودن، از جنگیدن واسه موندن، از قهر و آشتی‌ مکرر، از توضیح‌دادنِ خودش، از برطرف‌کردنِ سوتفاهما؛ کاسه صبرِ آدمای زندگیتونو لبریز نکنید، ممکنه برای همیشه از دستشون بدید. علی قاضی نظام