Unspokens

Detach from what is familiar.

Allow yourself to be loved.

Let them love you.

اینو بدون اون لحظه که حس میکنی همه چیز در حال فروریختنه، واقعیت جدیدی داره شکل میگیره.

هرگز نمی خواهد رسید جز ما کسی بر داد ما.

نه از افسانه میترسم نه از شیطان نه از کفرو و نه از ایمان نه از آتش نه از حرمان نه از فردا نه از مردن نه از پیمانه می خوردن خدا را میشناسم از شما بهتر شما را از خدا بهتر خدا از هزچه پنداری جدا باشد خدا هرگز نمیخواهد خدا باشد نمیخواهد خدا بازیچه دست شما باشد که او هرگز نمیخواهد چنین آیینه ای وحشت نما باشد هراس از وی ندارم من هراسی را از این اندیشه ها در ذهن ندارم من

بچه ها زندگی یک کنکوری اینجوریه که بین زیبا بودن و درس خوندن باید یکی رو انتخاب کنه و اگه بخواد همزمان جفتشو پیش ببره میشه منی که امروز اسم و فامیل و کد ملّی م یادم نمی اومد.

دلم سوشی میخواد.

If you no longer identify with the person you once were, how can you still claim to know them? And if that person is gone, what wounds would there be left to carry? None.

To die to yourself.

The worst thing you can do to yourself is to neglect your depth just to fit in, or to pour it into people too shallow to hold it.

You only meet people as deep as they met themselves.