Unspokens

مهم نیست چقدر تلاش کردی، مهم نیست چقدر شکست خوردی، دوباره تلاش کن، دوباره شکست بخور، بهتر شکست بخور.

همیشه چیزی را نادیده می‌گیری، یک بلهٔ کوچک، یک نه کوچک، که برای نابودی کامل خیل عظیمی سواره‌نظام کافی است.

I'm sorry, Maria You know it's been hard You know I keep holding on To this idea, Maria That I could be free It's so sad that I'm not.

زمان تبديل شده به مكان و دیگر زمانى نخواهد بود، تا وقتى از اينجا بيرون بروم.‌‌آرى، گذشته ام مرا بيرون انداخته، پشت سرم دروازه هايش به هم كوبيده شده، يا شايد خودم تنها نقب زدم وفرار كردم، تا لحظه اى آزاد در رؤيايى ازروزها وشبها پرسه بزنم، ودررؤيا ببينم كه مى روم، فصل به فصل، به سوى آخرين فصل، مثل زندگان، پیش از آنكه، ناگهان، اينجا باشم، با حافظه اى خالى.

تاریکی قدیم انبوه می شود و انزوا پیش می آید. انزوایی که به یاری آن خودم را می شناسم و بانگ آن نادانی را می شنوم که شاید عالی باشد، امّا بزدلی محض است.

من خود را در آغوش گرفته‌ام، نه چندان با لطافت، اما وفادار، وفادار.