en
Feedback
جامعه شناسى گردشگرى

جامعه شناسى گردشگرى

Open in Telegram

گروه جامعه شناسی گردشگری انجمن جامعه شناسی ایران مدیر : پوریا گل‌محمدی دبیر : نرگس شجاعی

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
226
Subscribers
+124 hours
+37 days
+1630 days
Number of Posts

Data loading in progress...

Reactions
Comments
Telegram Stars
TOP posts by

Data loading in progress...

Publication analysis
Posts
Views dynamics
انجمن جامعه شناسی ایران - نحوه عضویت پس از عضویت در انجمن جامعه شناسی ایران می توانید درخواست عضویت در گروه جامعه شناسی گردشگری را نمایید . http://www.isa.org.ir/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86/%D9%86%D8%AD%D9%88%D9%87-%D8%B9%D8%B6%D9%88%DB%8C%D8%AA
41000Loading...
#جامعه_شناسی_گردسگری 🔶 ۱۳ شهریور روز #مردم‌شناسی گرامی باد گردشگری امروز، تنها تماشای بناها نیست؛ روایت زیسته‌ مردمان است. م
#جامعه_شناسی_گردسگری 🔶 ۱۳ شهریور روز #مردم‌شناسی گرامی باد گردشگری امروز، تنها تماشای بناها نیست؛ روایت زیسته‌ مردمان است. مردم‌شناسی به ما می‌آموزد که هر سفری، یک «مواجهه‌ی فرهنگی» است؛ نه تماشای ویترین، بلکه نشستن پای چای عشایر، شنیدن نغمه‌های محلی، درکِ فلسفه‌ پوشش یا آیین‌های کشاورزی. در بهترین شکل خود، گردشگری به «دیگری‌شناسی» بدل می‌شود: سفری که قضاوت نمی‌کند، هم‌دلی می‌کند؛ تفاوت‌ها را تهدید نمی‌بیند، بلکه سرمایه می‌نگرد. مردم‌شناس، مسافری است که از «خود» فاصله می‌گیرد تا جهان را با چشمِ میزبان ببیند. روز مردم‌شناسی، یادآور این نگاه عمیق است: هر سفر، یک انسان‌شناسی در عمل است. مقصد، تنها یک مکان نیست؛ خانه‌ دیگری‌ است با منطق خاصِ خود. اگر با این نگاه سفر کنیم، جهان نه پهناورتر، که صمیمی‌تر خواهد شد. #روز_مردم‌شناسی #گردشگری_فرهنگی #آموزش
62100Loading...
کانال #جامعه_شناسی_گردشگری 🔷  نگاهی کوتاه به جامعه شناسی گردشگری ✍️ #مرتضی_قلبی جامعه شناس ، کوهپیما و گردشگر جامعه‌شناسی گردشگری به‌عنوان یکی از شاخه‌های میان‌رشته‌ای جامعه‌شناسی، از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی و با آثار پیشگامانی چون اریک کوهن و دین مک‌کانل شکل گرفت. مک‌کانل در کتاب مهم خود «گردشگر» (The Tourist , 1976) گردشگری را نه یک فعالیت تفریحی ساده، بلکه جست‌وجویی برای تجربه و فهم اصالت در جهان مدرن تعریف کرد؛ جهانی که به‌زعم او دچار گسست و ازخودبیگانگی است. دستاوردهای نظری اصلی: مفهوم اصالت صحنه‌سازی‌شده: مک‌کانل نشان داد چگونه جوامع میزبان، تجربه‌ای اصیل‌نما برای گردشگر تولید می‌کنند که در واقع نمایشی مهندسی‌شده است؛ نه لزوماً فرهنگ جعلی، بلکه بازنمایی گزینشی و بازاری‌شده‌ای از آن. گونه‌شناسی کوهن: اریک کوهن گردشگران را بر اساس میزان جست‌وجوی نوگرایی در برابر آشنایی طبقه‌بندی کرد و نشان داد تجربه‌ی گردشگری طیفی است، نه پدیده‌ای یکدست. نگاه بوردیویی: جامعه‌شناسـانی که از چارچوب بوردیو استفاده کردند، گردشگری را عرصه‌ای برای بازتولید سرمایه‌ی فرهنگی و تمایز طبقاتی دیدند؛ اینکه کجا و چگونه سفر می‌کنیم، می‌تواند بخشی از فرایند شکل‌گیری و بازنمایی هویت طبقاتی ما باشد. نقد پسااستعماری: رویکردهای بعدی به رابطه‌ی نامتقارن قدرت میان گردشگر (عمدتاً از کشورهای شمال جهانی) و جامعه‌ی میزبان (عمدتاً جنوب جهانی) پرداختند و برخی شکل‌های گردشگری را به‌عنوان عرصه‌ای برای بازتولید یا تداوم روابط نابرابر قدرت و نوعی استعمار فرهنگی و اقتصادی نقد کردند. اهمیت این حوزه در این است که گردشگری را از یک پدیده‌ی صرفاً اقتصادی یا تفریحی خارج کرد و آن را به‌مثابه‌ی آینه‌ای برای فهم مدرنیته، هویت، مصرف نمادین و رابطه‌ی خود و دیگری (self/other) در جهان جهانی‌شده مطالعه کرد. https://t.me/tourismsociologygroup
69100Loading...
مرتضی قلبی
مرتضی قلبی
244200Loading...
🔷 گردشگری کوهستان؛ وقتی مسیر، بخشی از مقصد است ✍️ حمیدرضا_نوری_فرد جامعه شناس ، کوهپیما و گردشگر گردشگری کوهستان را نمی‌توان فقط با «کوه» و «قله» تعریف کرد. کوهستان، برخلاف بسیاری از مقاصد گردشگری، مقصدی نیست که صرفاً به آن برسیم و تجربه‌مان در همان‌جا آغاز شود؛ در کوهستان، تجربه از مسیر شروع می‌شود. وجود کوه، نخستین عنصر این تجربه است؛ اما پس از آن، مسیر دستیابی اهمیت پیدا می‌کند. اینکه از کجا حرکت کنیم، کدام مسیر را انتخاب کنیم، کجا توقف کنیم، چه زمانی مسیر را تغییر دهیم و با چه سرعتی پیش برویم، همگی بخشی از تجربه گردشگری کوهستان هستند. اینجاست که می‌توان از یک مفهوم مهم سخن گفت: «انتخاب مسیر». در کوهستان معمولاً یک راه واحد برای رسیدن به مقصد وجود ندارد. مسیرهای مختلف، دشواری‌ها، چشم‌اندازها و تجربه‌های متفاوتی ایجاد می‌کنند. انتخاب مسیر بنابراین فقط یک تصمیم فنی یا جغرافیایی نیست؛ نوعی انتخاب میان تجربه‌های متفاوت است. یک نفر کوتاه‌ترین مسیر را انتخاب می‌کند، دیگری مسیر دشوارتر اما زیباتر را. یکی به دنبال قله است و دیگری از خود مسیر، توقف‌ها و مناظر لذت می‌برد. همین تفاوت انتخاب‌ها نشان می‌دهد که گردشگری کوهستان تنها درباره «رسیدن» نیست؛ درباره چگونه رفتن نیز هست. - جاده، وسیله و گفت‌وگو اگر بخواهیم از منظر جامعه‌شناسی به سفر نگاه کنیم، می‌توان سفر را با سه عنصر جاده، وسیله و گفت‌وگو فهم کرد. اما در گردشگری کوهستان، عنصر دیگری نیز برجسته می‌شود: مسیر انتخاب‌شده. جاده ما را به کوه نزدیک می‌کند، وسیله امکان جابه‌جایی را فراهم می‌سازد، اما از جایی به بعد، انتخاب مسیر است که تجربه ما را شکل می‌دهد. در همین مسیر است که گفت‌وگو شکل دیگری پیدا می‌کند. آدم‌ها در کنار هم حرکت می‌کنند، گاهی از هم فاصله می‌گیرند، منتظر یکدیگر می‌مانند، سرعت خود را با دیگری تنظیم می‌کنند، به کسی که خسته شده کمک می‌کنند و گاهی هم ترجیح می‌دهند مدتی در سکوت حرکت کنند. بنابراین مسیر کوهستان فقط یک خط جغرافیایی نیست؛ یک فضای اجتماعی است. - مناظر متعدد؛ تجربه‌ای که ثابت نمی‌ماند -یکی دیگر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد کوهستان، تعدد مناظر است.در بسیاری از سفرها، گردشگر به یک مقصد می‌رسد و منظره‌ای را مشاهده می‌کند؛ اما در کوهستان، با هر قدم، منظر تغییر می‌کند. آنچه در پایین کوه دیده می‌شود با آنچه در ارتفاع بالاتر دیده می‌شود متفاوت است و حتی یک مسیر واحد، در هر نقطه تجربه بصری تازه‌ای ایجاد می‌کند. پس گردشگر کوهستان فقط «منظر» نمی‌بیند؛ در میان مناظر حرکت می‌کند. این حرکت، رابطه انسان و طبیعت را نیز متفاوت می‌کند. طبیعت دیگر پس‌زمینه یک عکس نیست؛ چیزی است که گردشگر در طول مسیر با آن مواجه می‌شود، آن را کشف می‌کند و گاهی ناچار است خود را با شرایط آن هماهنگ کند. - مسیر به مثابه انتخاب اجتماعی از این منظر، «مسیر» می‌تواند مفهومی فراتر از جغرافیا پیدا کند. ما در کوهستان مسیر انتخاب می‌کنیم، اما در بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی نیز با مسیرهای متعدد مواجهیم. بعضی مسیرها آسان‌ترند، بعضی پرخطرتر، بعضی طولانی‌تر و بعضی چشم‌انداز بیشتری دارند. در یک گروه نیز انتخاب مسیر می‌تواند بر روابط اجتماعی اثر بگذارد. آیا مسیر را بر اساس توانایی قوی‌ترین فرد انتخاب می‌کنیم یا ضعیف‌ترین عضو گروه؟ آیا مقصد مهم‌تر است یا امکان همراهی همه؟ آیا سرعت را معیار موفقیت می‌دانیم یا کیفیت تجربه جمعی را؟ اینجاست که گردشگری کوهستان می‌تواند به آزمایشگاهی کوچک برای مشاهده اعتماد، همکاری، مسئولیت‌پذیری، تحمل تفاوت و درک حضور دیگری تبدیل شود. - از قله‌محوری به مسیرمحوری شاید لازم باشد نگاه ما به گردشگری کوهستان از «قله‌محوری» به «مسیرمحوری» تغییر کند. قله مهم است، اما همه تجربه کوهستان در قله اتفاق نمی‌افتد. بخش بزرگی از تجربه در فاصله میان مبدأ و مقصد شکل می‌گیرد؛ در انتخاب‌ها، توقف‌ها، گفت‌وگوها، خستگی‌ها، تغییر مسیرها، مناظر و روابطی که در طول حرکت ایجاد می‌شوند. در چنین نگاهی، رسیدن تنها یکی از اجزای سفر است؛ چگونه رسیدن، با چه کسانی رسیدن و چه چیزهایی را در مسیر دیدن، بخش مهم‌تری از معنای سفر را می‌سازد. شاید گردشگری کوهستان به ما یادآوری می‌کند که در سفر، همانند زندگی اجتماعی، همیشه مهم‌ترین پرسش این نیست که «به کجا می‌رسیم؟» گاهی پرسش مهم‌تر این است: «چه مسیری را انتخاب می‌کنیم و در این مسیر چگونه با دیگری و با جهان پیرامون خود مواجه می‌شویم؟ https://t.me/tourismsociologygroup
75100Loading...
#جامعه_شناسی_گردشگری گردشگری کوهستان ✍️ حمیدرضا_نوری_فرد جامعه شناس ، کوهپیما و گردشگر متن کامل در بخوانید
#جامعه_شناسی_گردشگری گردشگری کوهستان ✍️ حمیدرضا_نوری_فرد جامعه شناس ، کوهپیما و گردشگر متن کامل در بخوانید
282300Loading...
#جامعه_شناسی_گردشگری افین؛ فراتر از یک مقصد گردشگری میراث آریا، ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ https://www.chtn.ir/news/1405061000896/افین-فر
#جامعه_شناسی_گردشگری افین؛ فراتر از یک مقصد گردشگری میراث آریا، ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ https://www.chtn.ir/news/1405061000896/افین-فراتر-از-یک-مقصد-گردشگری
63000Loading...
افین؛ فراتر از یک مقصد گردشگری میراث آریا، ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ https://www.chtn.ir/news/1405061000896/افین-فراتر-از-یک-مقصد-گردشگر
افین؛ فراتر از یک مقصد گردشگری میراث آریا، ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ https://www.chtn.ir/news/1405061000896/افین-فراتر-از-یک-مقصد-گردشگری
1000Loading...
⭕️ یادداشت روز 🔹 نگاهی جامعه‌شناختی به طرح سیمرغ کوه‌های ایران 🔻✍️ پوریا گل‌محمدی جامعه شناس، مربی کوهپیمایی طرح ملی «سیمرغ کوه‌های ایران» یکی از تجربه‌های قابل‌تأمل در پیوند میان کوهنوردی، گردشگری، توسعه محلی و هویت ملی در ایران است. این طرح که از سال ۱۳۹۵ توسط فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی آغاز شده، کوهنوردان را به صعود به بلندترین قله ۳۱ استان کشور ترغیب می‌کند و در نهایت، پس از تکمیل مجموعه صعودها، نشان «سیمرغ کوهستان » به آنان تعلق می‌گیرد. از منظر جامعه‌شناسی گردشگری، اهمیت طرح سیمرغ صرفاً در تعداد قله‌ها یا شمار کوهنوردان مشارکت‌کننده نیست؛ بلکه این طرح را می‌توان یک پدیده اجتماعی و گردشگری چندلایه دانست که همزمان بر رابطه انسان با طبیعت، جابه‌جایی گردشگران، اقتصاد جوامع محلی، هویت ملی و حتی هویت حرفه‌ای و فرهنگی کوهنوردان تأثیر می‌گذارد. ۱. طرح سیمرغ و گسترش گردشگری کوهستان یکی از مهم‌ترین آثار طرح سیمرغ، خارج کردن گردشگری کوهستان از تمرکز بر چند مقصد شناخته‌شده، مانند دماوند و توچال، و هدایت کوهنوردان به سوی قله‌ها و مناطق کمتر شناخته‌شده کشور است. ادامه این یادداشت را در سایت انجمن جامعه‌شناسی ایران بخوانید.
61100Loading...
https://isa.org.ir/sociological-perspective-on-simorgh-mountains-of-iran-project/ پوریا گل محمدی
19100Loading...
#جامعه_شناسی_گردشگری 🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: لحظه زیبای غروب از بارگاه سوم دماوند و چادر های رنگارنگ کوهنوردان صعود تیم
#جامعه_شناسی_گردشگری 🅾 انجمن پزشکی کوهستان ایران: لحظه زیبای غروب از بارگاه سوم دماوند و چادر های رنگارنگ کوهنوردان صعود تیم هیئت کوهنوردی نظام پزشکی به قله دماوند ۵و۶ شهریور ۴۰۵ فیلم: دکتر جبرئیل موسوی عضو هیئت علمی پزشکی کوهستان ایران @irmma
117100Loading...
#جامعه_شناسی_گردشگری گرمازدگی و پیشگیری از کم آبی یکی از مشکلاتی که ممکن است در گردشگری با آن روبه رو شویم گرمازدگی است. پس ن
#جامعه_شناسی_گردشگری گرمازدگی و پیشگیری از کم آبی یکی از مشکلاتی که ممکن است در گردشگری با آن روبه رو شویم گرمازدگی است. پس نیاز است اطلاعاتی مقدماتی دربلره اش بدانیم. #آموزش
83000Loading...