anything

از همه چیز خالی شده‌ام. نه خوشحالم نه بدحال نه شاد و نه غمگین و نه امیدوارم یا نومید. بی گذشته و آینده، سکونی بی زمان و مکان، معلق در هیچ، همراه با نوعی آگاهی خواب‌زده به وجود خود، خوابی بی رویا، با چشمان باز.

اگر این امتحانات حضوری شد، به سمت پل خواهم رفت، خواهیم دید چه خواهد شد.

رنج‌آورتر از خودِ رنج این است که چشم‌اندازی برای پایانِ رنج نیست. انسان تا کی می‌تواند در حبابی از ندانستن زندگی کند؟ تا کی در هوایی خفه‌کننده معلق بماند؟

متصل :

https://t.me/proxy?server=ams1.tlgfast.com&port=443&secret=083fe0c452e2407d835537872f097c54

از برخط به online شدنتون مبارک.

قراره فیلترینگ اینترنت رو بردارن تا به اینترنت فیلتر شده‌ی گذشته دسترسی پیدا کنیم.

قلب ما به شیوه‌هایی می‌شکند که ترمیمی برایش وجود ندارد. حقیقت همیشه همین بوده است.

ما از زندگی دیلیت هم کنیم برا ورود مجدد ۲ انتخاب داریم ۱.اینجا ۲.کره شمالی