| صدایم بزن |

| چیزی که با تلاش کردن درست نمی‌شه رو با رها کردن تمومش کن. |

ما، گم نمی‌کنیم؛ گم می‌شویم. ما، فراموش نمی‌کنیم؛ فراموش می‌شویم. زمان، نمی‌گذَرَد. این «ما»ایم که در زمان می‌گذریم. سپری می‌شویم. کم می‌شویم. تمام می‌شویم. ر. #اشراق @Ri_sheh

«عليك أن تبني في نفسك شخصا لا يحتاج في اليوم الصعب إلى ملجأ.» باید در خودت آدمی بسازی که در روزهای سخت محتاج پشت و پناه نباشد. - غسان کنفانی؛ فارسیِ عذرا جوانمردی. | آن؛ نشسته در بهمن.

به همان چیزی که بودم برگشتم؛ یک سکوت طولانی، اجتناب از گفت‌ و گو و میل به تنهایی. فئودور داستایفسکی

یکجا نوشته بود: چیزی نگفت سکوت کرد میل به تنهایی‌ش شدید‌تر شد.

«همواره مضطرب خواهیم بود، ولی نیازی نیست دربارۀ اضطرابمان هم مضطرب باشیم.» ‏• اضطراب / سمیر چوپرا؛ نصراله مرادیانی @letterssto

| درسته خودم تنهایی و انتخاب کردم ولی دلم یک‌نفرو میخواد که از تنهاییم بیشتر دوستش داشته باشم. |

بعضی کلمات را آفریده‌اند که تنها یک‌بار و فقط برای یک نفر گفته شوند؛ بعد از آن، دیگر آن‌ها را معنایی نیست..

اگر شیشه‌ای را شکستی، جای گلایه از زخم‌هایی که هنگام جمع کردنش به تو خواهد زد، نخواهی داشت.

‏«من را امروز باید بفهمید؛ ‏زیرا که من کتاب نیستم ‏من اگر بمیرم، ‏دیگر کسی نمی‌تواند مرا بخواند. ‏مجبورم تا وقتی که زنده‌ام، ‏فهمیده شوم.» ‏- اُعوز آتای؛ فارسیِ سیامک تقی‌زاده. | آن؛ نشسته در بهمن.

«مغز چه اهمیتی دارد آن‌چه مهم است قلب است.» - خانم دلوی؛ ویرجینیا وولف. | آن؛ نشسته در بهمن.