| صدایم بزن |

امّا مگر همه‌ی ما را چیزی از درون نمی‌خورَد و نمی‌تراشد؟ ایوان کلیما

بیش از این ما صبر نتوانیم، آن ایوب بود. وحشی بافقی

ضعفِ من دیدن دنیا بود با منطقی کودکانه. اشتباه من بیرون کشیدن عشق بود از غار تاریک به روشنایی‌ها، و گستردنِ سینه‌ام بود چون کلیسایی درگشوده برای تمامی عاشقان. ‌ نزار قبانی در بندر آبی چشمانت... ترجمه‌ی احمد پوری

عود را سرّی است. اگر هزار سال او را ببویی هیچ بویی ندهد. آتشی خواهد تا سرّ خود آشکار کند. شهاب‌الدین احمد سمعانی | روح‌الارواح

...💔

در این باغ کوچک چرا چرا صدای تبر قطع نمی‌شود چرا صدای افتادن؟ تا کی به سوگ سروها بنشینیم تا کی به سوگ صنوبرها در این باغ کوچک مگر چند سرو صنوبر هست که دندان برنده‌ی تبر از شکستنشان سیر نمی‌شود؟ منوچهر آتشی

در این باغ کوچک چرا چرا صدای تبر قطع نمی‌شود چرا صدای افتادن؟ تا کی به سوگ سروها بنشینیم تا کی به سوگ صنوبرها در این باغ کوچک مگر چند سرو صنوبر هست که دندان برنده‌ی تبر از شکستنشان سیر نمی‌شود؟ منوچهر آتشی

«هرگز این در باورمان نمی‌گنجید که آدم‌ها این‌همه سرسخت باشند. هرگز این باورمان نمی‌شد که قلبمان این‌همه تاب داشته‌ باشد.» - یانیس ریتسوس؛ فارسیِ فریاد. | آن؛ نشسته در بهمن.

می‌خواهم بگویم که سایه‌ی آدم‌ها نباش. تا به حال نورِ ماه را دیده‌ای؟ همه خیال می‌کنند این نور ماه است که شب‌های تاریک را روشن می‌کند؛ اما احتمالا خود ماه می‌داند که نورش از کجاست. خودش خوب می‌داند که روشن بودنش را مدیون کیست. می‌خواهم بگویم سایه‌ی آدم‌ها نباش. سایه‌ی آدم‌ها با خودشان می‌میرند. نور باش. به خورشید نگاه کن و ماه باش. همه‌جا را روشن کن!.. از کتاب در وصف سایه‌ها |مهشاد صدرعاملی

می‌خواهم بگویم که سایه‌ی آدم‌ها نباش. تا به حال نورِ ماه را دیده‌ای؟ همه خیال می‌کنند این نور ماه است که شب‌های تاریک را روشن می‌کند؛ اما احتمالا خود ماه می‌داند که نورش از کجاست. خودش خوب می‌داند که روشن بودنش را مدیون کیست. می‌خواهم بگویم سایه‌ی آدم‌ها نباش. سایه‌ی آدم‌ها با خودشان می‌میرند. نور باش. به خورشید نگاه کن و ماه باش. همه‌جا را روشن کن!.. از کتاب در وصف سایه‌ها |مهشاد صدرعاملی

«گر هر ستاره ماه شود، باز شب، شب است» - مهدی اخوان‌ثالث. | آن؛ نشسته در بهمن.

نه ناخوشم نه ناامید، اما هیچ چیز در مکان و زمان خودش نیست. احساس می‌کنم نیاز مبرمی به سفر به مکانی ناشناخته دارم یا به سکوت و ماندن در سایه‌های تاریک. عبدالرحمن منيف