نیمه‌شب

اگه ازم بپرسن اوج خریتت کجا بود جوابی ندارم بدم همیشه تو اوج بودم.

گذاشتم به جگر داغِ عشق و از تو بگذشتم...

در رویاهام تو مال منی ولی در حقیقت تو رویای منی

بعد از تو از من مهربانی ماند، اما با ترس! محبت ماند،اما با مرز! خنده ماند،اما کوتاه... و شیطنت شیطنت همان جا ماند که تو اخرین بار مرا واقعا خوشحال دیده بودی...

میترسم بخوابم صبح تو روبیکا بیدارشم

‏آدما جا میمونن، تو فرودگاه، تو سیو مسیج، تو خیابون، تو خاطرات.

گفتند: عاشقِ که شدی؟ گریه‌ام گرفت میخواست بخندم و‌ حاشا کنم، نشد!!

دو نفر شدم یکی داره تحمل میکنه یکی داره دِق میکنه...

کسی که تو را رنجانده، خواهد رنجید، در حین شادی، در حین امید.  

یه چیزی بهت میگم بعد میرم: من دیگه پیگیرت نیستم نه تماسی،نه پیامی،نه کلامی نه حرفی بیخیالت نشده ام در خیالم هستی درخیالم با تو خیابان ها را میگردم در اغوشت می‌کشم می بوسمت :) عاشقانه هایم را با تو تقسیم میکنم اما به تو نمیگویم چون مرا نخواستی! خرده ای هم به تو نیست، من جای خوبی سفره‌ی عشقم را پهن نکردم.

در شب کوچک من؛ دلهره ویرانی‌ست گوش کن وزشِ ظلمت را می‌شنوی؟ من غریبانه به این خوشبختی می‏‌نگرم.... .فروغ فرخزاد.

در پوشش سیاه هر شب تبسمی از طلوع صبح پیداست به آن لبخند امید باید بست این زخم نباید کهنه تر گردد من به امیدواری خود معتادم نور را باید دید ...

شاید بهترین ادم زندگیت نبودم اما یه روزی اگه یادم بیفتی با خودت میگی، ولی واقعا دوسم داشت

جا نزن! جسور باش… این قانونِ ارتفاع است؛ هرچه بیشتر اوج می گیری؛ باد و باران، بی رحم تر می شود، و نفس کشیدنت سخت تر. تو اما محکم باش. نه به زمزمه یِ پرنده هایِ پایین دست، توجهی کن، نه هیاهویِ لاشخورهایِ حسود. عقاب باش. ارتفاعاتِ بالا، جایِ پرنده هایِ ضعیف نیست!

اگخ منو ناراحت کردین از دلم در نیارین... من خودم به وقتش ناراحتتون میکنم :)

.مارا میل سخن با هیچکس جزتو نبود و نیست چه کردی با من که از همه آدمیان یخ بستم که خواستم تنها دل گرمی ابدیم تو باشی و بس. .به قلم آروشا.

من دل نفرین ندارم،پس دعایت میکنم بعد من دلداده‌ی یاری شوی مثل خودت...