مخفیگاهِ آبیِ پری؛

اضطراب برای همه‌ی چیزهای در جریان و حتی فکر به آینده، داره من رو می‌خوره و نمی‌تونم خودم رو کنترل کنم که اورثینک نکنم.

شهریورم قراره خیلی شلوغ باشه و از الان سرم داره سوت می‌کشه.

با دوستم به این نتیجه رسیدیم مشکلمون این نیست که آدم‌ها دوستمون ندارن. مشکلمون اینه که معمولاً جوری دوستمون دارن که اون دوست‌داشتن فقط می‌تونه بخوره توی سرشون.

داشتم به این فکر می‌کردم «دردت به جونم» واقعاً قربون صدقه‌ی نازیه؛ باعث می‌شه پروانه‌ها توی دلم به پرواز در بیان.

وای به‌خدا 🎀🫧

من و اولین دسته کارت تاروتم چه زمانی؟

اینجا چنلایی پیدا میکنی که وایب safe place و «خونه» میدن✨

Folder1 Folder2 این چنل خفن رو هم حتما چک کنین و اگه خوشتون اومد جوین بشین💋

این یک مرض بود: این علاقه‌ی شدید به رسانه‌ای که بی وقفه و مدام شکست می‌خورد، پشت سر هم، در تولید هر چیزی. مردم این‌قدر به دیدن دری‌وری در فیلم‌ها عادت کرده‌اند که دیگر نمی‌فهمند دارند چه کثافتی به خوردشان می‌دهند.

- هالیوود، چارلز بوکوفسکی

هربار کسی با من حرف می‌زد دوست داشتم از پنجره به بیرون شیرجه بزنم یا با آسانسور بروم پایین. آدم‌ها جالب نبودند. همین. شاید هم قرار نبود که باشند. ولی حیوانات، پرنده‌ها و حتی حشرات جذاب بودند. این را نمی‌توانستم بفهمم.

- هالیوود، چارلز بوکوفسکی

آره عزیزِ دل من، کاش درهای جادویی وجود داشتن...

و شاید در بعدی‌رو که باز می‌کردم، پری بود و دنیای معجون‌ها و وردهای جادویی و اسب‌های بالدار با یال‌های بنفش و چشم‌های شیشه‌ای که می‌تونستن منو تا خونه‌ی پری که توی آبی‌ترین نقطه‌ی آسمون و روی نرم‌ترین ابر جهان بنا شده، ببرن‌. اونجا می‌تونستم بهترین خواب زندگیمو تجربه کنم و به پری قول می‌دم که اون جهان، هیچ رنگ و بویی از میگرن و هموفوبیا به خودش ندیده.

POV: you’ve got tea to spill.

اگه دیلی یا چنلی دارین که وایب خونه میده و توش از چیزای مورد علاقه تون محتوا میذارین (پلی لیست، تکست، فیلم و سریالی که دیدین، کتابی که خوندین و...) اینو فور کنین تا یه فولدر بسازم و همدیگه رو پیدا کنیم

حتما جوین باشین (اگه ساین پستاتون بسته س آیدی ای که باهاش چنلم جوین شدین رو بفرستین بات)

فردا ساعت ۹ شب باشین که فولدرو گذاشتم فور کنین

انقدر حواسم پرته داشتم شارژر رو می‌زدم به کتاب.🧚🏻‍♀