🐋|اَلِف_میم|

ء فحش فقط فحشای چاووشی: دریدگان پر غضب ! دهان نجس و بی ادب، مریض و واجب المطب... قماش تجزیه طلب......... ؛

ء اگر یک درصد اومیدی توی دلم مونده باشه، توی این جمله اس: مرا هزار امید است و هر هزار حسین ......

ء پر از کاش، تا ابد‌‌‌... 🐋|اَلِف_میم|

ء [عجیب‌ترین خوی آدمی‌ این است که می‌داند فعلی بد و آسیب‌رسان است، اما آن را انجام می‌دهد و به کرات هم. هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت و تعارض با خود به سر می‌برد، و هیچ دیگری ویرانگرتر از خود آدمی نسبت به خودش نیست.] -سلوک ، دولت‌آبادی

ء او سزاوار نور نبود، او سزاوار آرامش بود. آرامشی که پس از رنج‌های بسیار می‌آید، آرامشی که در آن نه ترسی هست، نه دروغی، نه خیانتی و نه قضاوت و غربتی...

ء من کم غصه نداشتم، ولی، اصلا نمی دونستم میشه این حجم از غم رو تجربه کرد...

ء این پروسه‌ی عجیب خوابیدن هم مذلف و طاقت فرساست، میری یه گوشه ی بعضا تاریک و ساکت دراز میشی تا خاموش شی؟

ء اره بزرگوار اره، بعد به تقریب دو سه دهه زندگی، اگه هنوز بلد نیستی ناز خانومی رو به هر مرگی بکشی ول معطلی...

ء این روزا از آخرشب قبل از خواب خوشم نمیاد، تمام احساسات و تنهاییات که در طول روز سعی کردی بهشون فکر نکنی و ایگنورشون کنی، سر و کله‌اشون پیدا میشن و تو نمیدونی باید باهاشون چیکار کنی...

ء يا بُنَىَّ اِيّاكَ وَظُلْمَ مَنْ لايَجِدُ عَلَيْكَ ناصِراً اِلاَّ اللّه....

ء از یه جایی فهمیدم زن نمیتونه عاشق باشه زن معشوقه اس عشقی که گرفته رو پس میده...

ء ننه خدا بیامرز میگفت : امان از دست آدم تسبیح به دست فتنه گر....

ء شاید ندونین ولی رابطه‌ها دقیقاً جایی ته میکشن که آدما به‌جا فهمیدنِ هم، شروع می‌کنن به حساب کردنِ هم....

ء ‏﴿لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ﴾ 《نترس و غمگین مباش، بی‌شک ما تو را نجات خواهیم داد؛ 》

ء كلمه red flag در فارسی برابر با «خط قرمز» نيست؛ درستش «زنگ خطر» است! کاش در لحظه فهم بکشه؛

متاسفم، "عزیز من " صرفا استعاره اس؛

ء «یک‌بار زندگی بود و چه شوقی برای آن داشتیم، اما حیفِ غم‌ها و رنج‌های وطن شد عزیزِ من.»

ء اون جایی ازت دل میکنه که میفهمه یه چیزو بارها بهت گفته، یکبار آروم یکبار با خشم و داد یک بار غیر مستقیم یک بار با احساس ولی در آخر هیچی تغییر نکرده...

ء گفت : مرا یادت هست؟ دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم ؟ چرا یادم به وسعت همه‌ی تاریخ است؟ و چرا آدم‌ها در یاد من زندگی میکنند؟ و من چرا در یاد هیچکس نیستم؟

ء خدا لعنت کنه که هر لحظه هر جا "هستم" و نبودم حس نمیشه و نشده؛