کماکان.

کل فیلم 1 ساعت و 44 دقیقه بود، من از دقیقه‌ی 45 یک‌سره داشتم گریه می‌کردم

امیدوارم زندگی بعدی، پوچی و تاریکی، بهشت، جهنم، کوفت یا زهرمار جالب‌تر باشه

من یکم بریدم دیگه راستش

حیفِ جوونیمون و ایران.

این خط این نشون

فرست کیسمو الکی انقدر‌ نگه داشتم آخرش جوون مرگ میشم هیچی به هیچی

ایول مقدمات جنگ زمینی🙏

خصوصا اون شخص با لباس زرد که پشت به دوربینه، با اینکه خود عکس شلوغ و آشفته‌اس واسم اون قسمت انگار تنها و خلوته

هیچ چیز خاصی درموردش نیست، پر ایراده ولی از اون لحظه‌هاست که بهش دل‌ بستم

من به لحظه‌‌ها بیشتر از آدم‌ها دل‌ می‌بندم

می‌خوام از آب گل آلود ماهی بگیرم

یک خانم قدبلند با موهای مشکی بیاد منو بغل کنه

من می‌ترسم اصلا صدا میاد

نمی‌دونم باید چه احساسی داشته باشم فقط می‌دونم همه‌اش تا ابد تقصیر ج‌اس‌

من هی میگم زندگی ارزششو نداره شما گوش نمی‌دید

یکم نفس بگیر

دادا بسه دیگه