اَهالی جهنم🔥🍾
Open in Telegram
1402/6/6
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
251
Subscribers
+124 hours
-87 days
+2730 days
Posts Archive
کل روزو تنهام؛
با فکرایی که هیچکس ازشون خبر نداره، با حرفایی که توی دلم میمونه و با سکوتی که بعضی وقتا از هزار تا حرف بلندتره.
آدم وقتی زیاد تنها میمونه، کمکم به نبودن آدما عادت میکنه، ولی هیچوقت واقعاً از تنهایی سیر نمیشه.
یه جوری فقط دارم ساعتها رو رد میکنم تا شب بشه.
نه اتفاق خاصی میافته، نه کسی میپرسه چی توی سرمه.
و شاید برای همین بعضی وقتا بیشتر از خودِ تنهایی، این حس اذیتم میکنه که انگار نبودنم برای هیچکس فرقی نداره.
وقتی حس کردم جا موندم، وانمود میکنم اصلاً منتظر کسی نبودم.
همه انگار یه جایی برای برگشتن دارن، یه نفر هست که میتونن بیهوا براش پیام بفرستن، یه نفر هست که بودنش براشون عادیه
و من فقط نگاه میکنم.
شایدم باید بپذیرم که من واقعا بد شانسم در داشتن دوست واقعی.
-آنا
گاهی یک چیز کوچک، تمام دردهای دفنشده را بر می گرداند یک صدا، یک بو، یک حس و ناگهان دوباره همان آدمِ سابق میشوی. بدتر از برگشتنِ درد، این است که بفهمی هیچوقت نرفته بود.
من يه اخلاق بدى كه دارم اينه كه تا عمق هرچیز رو مى رم. تا عمق احساسات، تا عمق سوالات، تا عمق حرفها، تا عمق رفتارها، وحتی تا عمق سكوتها. براى همين كاهى چیزهايى رو مى بينم و مى شنوم و مى فهمم كه نبايد، همين هم باعث ناراحتی مى شه، هم باعث فكر و خيال بيشتر مى شه.
من توى نشون دادن احساساتم اونقدر بدم، كه حتی اگه تمام دنيامو بهت بدم، باز فكر مىكنی برام مهم نيستی.
نمیدونم اونقدری صبور هستم
که صبر کنم و منتظر بمونم
که ایران درست شه
یا در نهایت منم رفتنیم.
