𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

یادمه وقتی قبل ۱۸ و ۱۹ دی حرف هایی رو میزدم با مفهوم بند های اولیه این متن خیلی از دوستان سرسپرده اینترنشالم رو از دست دادم آدمایی که واقعا انسان های خوبی بودن فقط فقدان سوادشون و البته استقبال همیشگیشون از همرنگ جماعت شدن چشمشون رو بسته بود البته شایدم اونا گناهی نداشتن فقط حوصله کافی برای تاریخ خوندن نداشتن و تصمیم گرفتن بجای تاریخ خوندن چنگ بزنن به هرچی که این شبکه خائن بهشون میگه و تهش بشه اینی که الان شد خون روی خون از دی گرفته تا میناب اما در مورد نیمه دوم پیام دوباره همون روال قبلی شروع شد احتمالا برای مخالفت با نیمه دوم پیام و اینکه باز هم اینها فریب این شبکه دروغگو هست باید تاوان بدهم تاوان بدهم به کسانی که ادعای آزادی در عقاید دارند اما ذره ای بلد نیستند حتی به عقاید نزدیک ترین دوستان خود احترام بگذراند اما به قول ترامپ کودک کش خواهید دید چه میشود کاش بعد از نابودی این همه زیرساخت باز دم نمی زدید از نبود زیر ساخت وقتی چیزی نبوده چطور آن را نابود کردند؟! از اول معلوم بود ترامپ پشت شما رو خالی می کند نمیخوام بگم وطن فروش هستید نه شما تنبل بودید تنبل بودید که بخونید تاریخ معاصر رو که بفهمید دل هیچ کشوری برای هیچ کشور دیگه ای نمیسوزه که بفهمید سال هاست کشوری از سر انسان دوستی برای دیگری کاری نمیکنه و نتیجه این تنبلی شما شد وطن فروشی وطن فروش نبودید اما وطن فروشی کردید و باز هم در حال ادامه دادن این روال هستید عمده طرفداران رضا پهلوی وقتی با آنها آشنا می شوی می بینی همان هایی هستند که در زندگی های شخصی و روزانه خودشان هم دائما بر اثر هیجانات تصمیم می گیرند و نه اطلاعات و الان علیرغم اینکه خون های پاک دی ما را تلفات جنگی خواند علی رغم اینکه عوض عزاداری برای کودکان میناب برای سربازان آمریکایی گریست باز از او طرفداری می کنید… چون علاوه بر آنکه حوصله خواندن تاریخ ندارید حوصله بدون تعصب دیدن امروز را هم ندارید ایران همیشه تاوان افرادی رو داده که وقتی با چیزی مخالف بودن پناه برد به نقطه مقابلش با تعصب برای نجات از چیزی نباید الزاما به نقطه مقابلش پناه ببریم بلکه باید به دنبال نقطه درست باشیم شاید جایی در میانه راه مراقب باشیم برای مخالفت با ظلم از ظلم دیگری حمایت نکنیم

🗣روایت شما از توافق میان آمریکا و جمهوری‌اسلامی - پنجشنبه ۲۸ خرداد 🔹ترامپ یک تاجره که در درجه اول سود و منفعت خودش و کشورش رو می‌بینه و اصلا براش مهم نیست چه اتفاقی افتاده یا خواهد افتاد. این هم از تفاهم‌نامه‌ای که بر جنازه فرزندان ایران امضا شد؛ ۴۲ هزار جان شیرین و آینده‌ساز. 🔹به ترامپ بگویید خیانت تو چنان در قلب و ذهن‌مان ماند که اگر روزی آمریکا و اروپا به یاری مردم ایران نیاز داشتند، هرگز حتی یک نفر سمت‌تان نخواهد آمد. آن روز را می‌بینید. 🔹آقای قالیباف، در همین سخنرانی که گفتی اقتصاد مردم را درست کنیم، چندین برابر مردم ایران، درباره لبنان حرف زدی و گفتی اولین بند توافق‌نامه هم لبنان است. 🔹جاویدنام دادیم، قحطی و فقر بیشتر را تحمل کردیم، جنگ شد، بیشتر از آرزوهای‌مان دور شدیم، آسیب دیدیم، به ناحق کشته شدیم، اما «اورانیوم» هدف اصلی بود. در این چند بند توافق‌نامه، هیچ حرفی از مردم ایران نبود. 🔹فریب پروپاگاندای رژیم را نمی‌خوریم. تفاهم‌نامه فعلی میان ایران و آمریکا، یک شکست قطعی برای سیاست ۴۷ ساله جمهوری اسلامی بود. منتظر قدم‌های بعدی ترامپ و از هم پاشیده شدن بیشتر جمهوری اسلامی باشید. 🔹صبور باشید، تغییر حکومت در حال اتفاق است، اگرچه با سرعتی ملایم. فقط متحد بمانید و به همدیگر امیدواری بدهید. بدون شک جمهوری اسلامی نابودشدنی است. 🔹بارها در فیلم‌ها این سکانس رو دیدیم: سربازی وسط جنگ و شلوغی، بعد از کلی مبارزه ناگهان شوک‌زده می‌ایسته و اشک می‌ریزه و فقط نگاه می‌کنه به همه‌چیز. توصیف حال ما مردم ایران با اخبار مذاکره همین‌طور شده. 🔹هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ترامپ که این همه اوباما را مسخره می‌کرد، خودش از او هم بدتر بشه. چرا هیچ جای جهان یک نفر پیدا نشد که بگه ما مردم ایران حق زندگی داشتیم؟ چرا تمام مردم جهان حقوق‌بشرشان باید رعایت بشه جز ایران؟ 🔹آقای ترامپ، قالیباف همون کسی هست که دانشجویان را با چشم و دست بسته از بالای ساختمان دانشگاه به پایین پرت کرد. لااقل بدان با چه کسی عکس یادگاری می‌گیری و توافق می‌کنی. 🔹پرچمی‌ها، دیدید که قالیباف گفت در سفر به پاکستان با مقامات آمریکایی سه مذاکره رودررو داشته؟ پس تقاص خون رهبرتون چی؟ 🔹قالیباف با آمریکا و اسرائیل بست و تمام خاندان خامنه‌ای و اطرافیان مهم را به کشتن داد و کودتا کرد. حالا هم به تدریج شروع می‌کنه به حذف فیزیکی افراد در پست‌های مهم، مخصوصا پایداری‌ها. اما بین ما و ماندگان نظام، دریایی از خون فاصله است. 🔹این قالیباف دروغگو میگه ما می‌خواهیم ایران رو بسازیم. هرچی در ۴۷ سال گذشته ساختی، الان هم می‌سازی. در شهرداری هم پول‌هایی که باید برای عمران و آبادی شهر خرج می‌کردی، دادی به نیروی قدس سپاه.

روز به روز دارم بیشتر از هوش مصنوعی استفاده می کنم روز به روز داریم بیشتر از هوش مصنوعی استفاده می کنیم تا جایی که وقتی موقع جنگ اینترنت ها قطع شد نگران دسترسی های هوش مصنوعیمون شدیم دیگه وقتی میخوام تصمیم مهمی بگیرم با مامان مشورت نمیکنم میرم سراغ هوش مصنوعی وقتی ناراحتم به دوستم نمیگم میرم سراغ هوش مصنوعی قدیم تر ها وقتی سوال درسی داشتم باید کلی فکر میکردم که کدوم دوستم میتونه جوابم رو بهتر بده یا اصلا درسته بهش زحمت بدم یا نه؟! ولی الان میرم سراغ هوش مصنوعی عکس قشنگ میخوام ؟ بجای خاطره ساختن میرم سراغ هوش مصنوعی دلم برای نسل بعدی میسوزه یعنی بچه های دهه هشتادی ها ما حداقل دنیای بدون هوش مصنوعی رو تجربه کردیم اونا چی؟! احتمالا هیچ تصوری از بدون هوش مصنوعی بودن یادشون نمیاد البته خودمونم کم کم داریم به اون لحظات خاصی که بگیم «قبلا که هوش مصنوعی نبود چیکار می کردیم؟» نزدیک میشیم نمیدونم واقعا دستاورد ها دسترسی به اطلاعات عملکرد ها بهتر شده اما انگار یکسری معنا های زندگی اجتماعی و روابط انسانی رو داره با خودش به ته یک گرداب میبره … الان که هست نمیتونم ازش استفاده نکنم چون وقتی در پیشرفت همراه جامعه نشی ازش عقب می مونی ولی عمیقا میگم کاش نبود شاید روزی برسه که بشر تصمیم بگیره هوش مصنوعی که خودش ساخته رو از بین ببره شایدم این هوش مصنوعی انقدر واقعی بشه که ما رو بین ببره🤷🏻‍♀️

شدیدا نیاز دارم برگردم به اون دورانی که ریاضی رو میفهمیدم (:

چرا باید اسم این درخت ناز عر عر باشه؟!

اروپا از برابری قومی و نژادی حرف میزنه و در نتیجه روسیه به خاطر جنگ با اکراین از حضور در جام جهانی محروم میشه اما اسرائیل میتونه توی جام جهانی بازی کنه در حالی که محکومه به انجام بیشتری بمباران حتی بیشتر از جنگ جهانی در غزه بخشی از سرزمین سوریه رو اشغال کرده بخشی از لبنان رو اشغال کرده از فسفر سفید توی بمباران هاش استفاده میکنه دانشمندان کشور های مختلف رو هم که ترور میکنه و حکم بازداشت نتانیاهو هم توسط دادگاه لاهه صادر شده جنگ و جنایت بده و اتفاقا اینکه یکسری محرومیت ها برای یک کشور تجاوز کننده تعیین بشه خیلی خوبه اما سوال اینجاست فیفا که میگه بی طرفه چرا هر دو این ها رو از حضور در جام جهانی محروم نمیکنه؟!

✨

https://t.me/c/1907782344/14431 روزی روزگاری شاید در هزاران سال قبل بنی بشری خودش را روی ابر ها تصور کرد احتمالا وقتی حرف از آرزویش برای پرواز میزد اگر با انسان امروزی مواجه میشد به او میگفتند تو اهل خرافه ای اما امروز رویا و تخیل همان انسان ها در نهایت نتیجه ای را به ثمر رساند که موجب شد ما سوار هواپیما بشویم.

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی 🖤 امیدوارم همه آدمای روی کره زمین برای یک بار هم که شده لذت حس کردن عشقِ امام حسین (ع) در قلبشون رو درک کنن قطعا یکی از قشنگ ترین و امن ترین احساساتی که هر آدمی میتونه توی عمرش داشته باشه…

سندرم مقابل‌گرایی؛ تله‌ای برای منطق و تحلیل به نظر می‌رسد این روزها بیش از هر زمان دیگری، «مقابل‌گرایی» در حال تهدید انسجام فکری جامعه ماست. این سندروم زمانی رخ می‌دهد که ما تصور می‌کنیم اگر چیزی مطابق میل یا باور ما نیست، پس لزوماً آن چیزی که در «نقطه مقابل» آن قرار دارد، درست است. این یک تله ذهنی بزرگ است؛ این باور غلط که همیشه تنها دو راه وجود دارد و اگر یکی را نمی‌پسندیم، باید به آغوش دیگری پناه ببریم. در حالی که واقعیت زندگی، طیفی گسترده از انتخاب‌هاست. نگاه «صفر و صدی» در طول تاریخ همواره به جوامع بشری آسیب زده است. امروز بسیاری را می‌بینیم که در برابر واقعه‌ای مثل کربلا موضع می‌گیرند، اما وقتی با آن‌ها هم‌کلام می‌شوی، متوجه می‌شوی حتی سه ساعت مطالعه مفید و عمیق درباره این واقعه نداشته‌اند. چرا چنین انتخابی می‌کنند؟ چون این واقعه را در «جبهه مقابل» چیزهایی می‌بینند که از آن‌ها دلزده‌اند. در واقع، انتخاب آن‌ها برآمده از «تحقیق» نیست، بلکه واکنشی است به یک تقابل فکری. برای درک بهتر، این مثال را در نظر بگیرید: فرض کنید کسی از ریاضی متنفر است و با خود بگوید چون ریاضی را دوست ندارم، پس حتماً باید سراغ ضدّ آن، یعنی تربیت بدنی بروم. چنین فردی با این منطق، فرصت تحلیل و انتخاب ده‌ها مسیر دیگر مثل علوم تجربی، انسانی، هنر یا فنی را از خود می‌گیرد. بیاییم مراقب باشیم در تله «مقابل‌گرایی»، منطق و قدرت تحلیل‌مان به تاراج نرود. حقیقت معمولاً در میانه‌ی هیاهوی دو قطب قرار دارد، نه لزوماً در یکی از آنها. اینجا جایِ مردم عادیه👈 @mardomadi

در صفحه اول تاریخ بنویسید این قسمت از تاریخ را حتی آنهایی که زیستند هم نفهمیدند چه برسه به شما که می خوانید.

Speaking of which یه چیزی میخوام بگم که نه تحمیله نه بی احترامی، صرفا عقیده شخصیمه این آدمایی که میگن محرم قرمز بپوشیم یا اهنگ بذاریم (خودتون میدونین چی میگم) به خاطر لج کردن با جمهوری اسلامی و اسلام رو درک نمیکنم. یعنی اینجوریم که گلم، میخوای با چی مقابله کنی؟ با یه آدم خوب که ۱۴۰۰ سال پیش بوده و تموم شده؟ با چی؟ واقعا چی تو ذهنت میگذره؟ شاید بگین آزادی پوشش و... بله منم قبول دارم و به اونی که به رنگ لباس شما گیر میده هم موافقم اما در درونت چی فکر میکنی؟ به هرحال ما در کشورِ اسلامی هستیم جایی که هنوز درصد زیادی از مردم مسلمونن(حالا به هردلیلی) و این کار شبیه اینه که در همون آزاد ترین کشور دنیا که ازش دم میزنی، روی سجاده یه مسلمون تف بندازی! و بگی نه آزادی تف🗿😔 نمیدونم افکارم در این زمینه هنوز خامه اما چیزی که میدونم اینه که من درکشون نمیکنم اما دوتا مانتویی که رنگ خیلی جیغ قرمز داشتن رو یه ماه نمیپوشم، نه برای امام حسین، بلکه برای احترام به هموطن هام و برای دلِ خودم تا فردا روزی اگر از اون‌ها توقع داشتم به آزادی من بها بدن، روم بشه

به نام خدای رنگین‌کمان کیانِ پیرفلک عزیزم، سلام... یادت هست؟ روزگاری «خدای رنگین‌کمان» برای ما نماد قصه‌های شیرین و رویاهای رنگیِ پیش از خواب بود. اما از آن روز که جسم نحیف تو آماج گلوله شد، دیگر رنگین‌کمانی در آسمان ندیدیم که یادآور لبخندهایت نباشد. تو رفتی و با رفتنت، معنای واژه‌ها عوض شد. دیگر رنگین‌کمان برای ما یک سوگ‌نامه است؛ سوگ‌نامه‌ای برای کودکی که قربانی دنیای تاریکِ آدم‌بزرگ‌ها شد. و امروز، داغی دیگر بر آن زخم کهنه نشست. خبر رسید که موشک آمریکایی دقیقا به جسم نحیف دوستت ماکان نصیری برخورد کرده… او از پیش ما رفت اما نه شبیه تو. تو لااقل پیکری داشتی که در آغوش خاک آرام بگیرد، اما از ماکان، پس از برخورد آن موشکِ بی‌رحم، حتی نشانی هم نماند. تمام دنیایِ مادرش، تمامِ آن هستیِ کوچک، خلاصه شد در یک لنگه کفش آبی چقدر سنگین است غمی که حتی مزار هم ندارد؛ غمی که میان شعله‌ها دود شد و به آسمان رفت. در قوانین حقوق بشر نوشته‌اند فرقی نمی‌کند کودک کجایی باشد، از کدام نژاد یا کدام سرزمین یا اینکه چه کسی او را کشته باشد در هر صورت کشته شدن کودک جنایت جنگی ست. اما انگار در دنیای واقعی، خون‌ها هم رنگ‌بندی سیاسی دارند. چقدر تلخ است که می‌بینیم برخی برای تو گریستند، اما در برابر تکه-تکه شدنِ ماکان سکوت کردند. انگار برای آن‌ها مهم نیست که یک «کودک» کشته شده؛ برای آن‌ها مهم است که «چه کسی» آن کودک را کشته . برای آن ها قاتل مهم تر از مقتول است… کیان عزیز، بدان که عزاداران واقعی تو، همان‌هایی هستند که برای ماکان و کودکان میناب هم اشک ریختند. کسانی که می‌دانند دردِ گلوله و سوزشِ موشک، فرقی با هم ندارند. کسانی که معتقدند جانِ کودک، مقدس‌ترین داراییِ زمین است و هیچ مصلحت و سیاستی، ریختنِ حتی یک قطره خون از بینیِ یک طفل را توجیه نمی‌کند. شاید همان بهتر که رفتید. در دنیایی که مدعیان آزادی‌اش، از تبعیض میان خون کودکان هم نمی‌گذرد، ماندن دشوار است. کیان عزیزم آنهایی که امروز حرفی از ماکان نمی زنند. اگر تو هم توسط موشک های آمریکایی کشته شده بودی برایشان پشیزی ارزشی نداشتی چون برای آنها تو مهم نبودی قاتل تو مهم بود! شما دو نفر تا ابد، زخم‌های مشترکِ قلب ما باقی خواهید ماند؛ یکی با خدای رنگین کمان گفتنش ماندگار شد و دیگری با لنگه کفشی که تنها میراثِ یک پروازِ غریبانه بود.

فصل عروس دریایی های جنوبه ولی تو به خاطر جنگ نمی تونی بری ببینیشون

ولی همین الان خودمون میتونیم تصمیم بگیریم به خانواده مون این جشن رو معرفی کنیم و احیاش کنیم دفعه بعد میتونیم به جای ولنتاین سپندارمذگان رو جشن بگیریم به جای هالویین قاشق زنی دوستامونو خونمون دعوت کنیم همه اینا از ما شروع میشه

همش غر غر میکنیم (خودمم میکنم) که اره ما آیین های باستانی خیلی قشنگی داشتیم و الان نداریم و همشون از بین رفتن و از این حرفا خب این آیین ها که خودشون برای خودشون اجرا نمیشدن ما مردم باید احیاشون کنیم تا وقتی به هالویین بیشتر از قاشق زنی اهمیت میدیم این جشن ها هم احیا نمیشه

شدیدا نیازمند اینم که این جشن رو احیا کنیم