𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

به لحاظ پشتیبانی و تعمیرات ماشین های ایرانی وضع بهتری دارن در عراق قیمت ماشین خارجی نسبتا پایین هست ولی اونطور که شنیدم وقتی خراب میشه میذارنش کنار؛ در این حد وابسته ولی ماشین های ایرانی تعمیرات قطعات و جایگزینی و... دارن؛ شاید یه جهت رواجش همینه جالبه که اسم تیبا رو هم برای خودشون تغییر دادن میگن طیبه

چه جالب ؛ تا حالا نشنیدم ولی حتما میرم سرچ میکنم

نمیدونم روضه و مدیحه ترکی یا لری هم به گوشتون خورده یا نه؟ ولی این رو دیدم که آدم ها بدون فهمیدن گریه‌شون میگیره از سوز صدا دیدن یه مادر شهید لری رفته بودیم، وسطا شروع کرد برای پسرش مدیحه خوندن هیچی نمی فهمیدیم ولی جگرمون کباب بود...

درسته اینجا پراید رو مسخره کردم ولی خب واقعا یک سوالی برام به وجود اومد خب واردات عراق آزاده یعنی شما لوکس ترین ماشینا رو هم اینجا میبینی چی میشه که بین این همه ماشینی که از اروپا و چین وارد میشه ماشینای ایرانی بازار و مخاطب خودشون رو دارند؟ و از نظر کیفیت چطور با اون ها میتونن رقابت کنن و همچنان مشتری داشته باشه؟ اینجا پراید، سمند و تیبا رایج بود

یک بنده خدایی گفت عراقی ها کلا سه روز در سال اخلاق دارن اونم سه روز اربعینه بعدش برمیگردن به تنظیمات کارخانه

خب کلیت حرفت منطقیه😊 در مورد آمار نمیدونم دقیق میگی یا نه. یعنی نمیدونم بیشتره یا کمتر اما خب درسته

https://t.me/inmymind_i/617 خب به اونا کمک میکرده🗿 هیزم تری بهشون نفروخته ۲۶۰ تا کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال رو نکشته ازشون!

جیجیجینگگگ✨ این شما و این تُک تُک که باهاش میشد توشهر جا به جا بشی 🛺(اینکه استیکرشم هست خیلی باحاله) کولر و اینا ها نداره کلا از تاکسی ارزون تره بهم حس کالسکه های قدیم رو میداد نمیدونم چرا

حدس بزنید یک چیزی به نام «تُک تُک» (بر وزن «لُپ لُپ»بخونیدش) چیه؟!

راستش سیاست خیلی کثیفه خیلی عجیبه همیشه هم بوده ها ولی عجیبیش رو این روزا خیلی بیشتر احساس کردم وقتی دیدم توی کشور خودم برخی از مردم از دیدن تصویر آقای خامنه ای حس انزجار بهشون دست میده (البته بعضی هاشونم برای همون شخص حاضرن خون بدن) و توی یک کشور دیگه مردمش همون عکس رو توی ماشین ها ومغازه ها و خیابون هاشون میزنن و به واسطه اش به ایرانی ها احترام میزارن جالبه هنوزم توی خیابوناشون عکسای قاسم سلیمانی هست نمیدونم چی درسته و چی میشه که اینجوری میشه ولی هرچی که هست یک جای کار میلنگه انگار یک از بیرون داره این معادلات رو دستکاری میکنه

توی یکی از جلساتی که با خودم و خودم توی ذهنم داشتم تلاشم بر این بود که بیام دیدگاه های نژاد پرستانه ام رو کنار بزارم هر کاری میکنم لحن عرب ها و حتی ظاهر شکلیشون حسی بهم میده که توش آرامش و لطافت نیست یکجور حس خشن بودن داره اینا در حالیه که عرب های عراق ما رو عمدتا دوست دارن جالبه عرب های عمان و لبنان هم خیلی ایرانی ها رو دوست داشتن اما بازم من به سختی میتونستنم ازشون حس خوب دریافت کنم به سختی می تونم تا اینکه وقتی رفتیم مسجد کوفه نشستم در مورد ورود اسلام به ایران و … خوندم چون شهر کوفه تا قبل جنگ با ایران اصلا وجود نداشته و برای حفاظت از مرز های اون زمان به وجود میاد وقتی داشتم تاریخ اون زمان رو میخوندم فهمیدم که عه اینا از خودِ ما بودن ! یعنی بخشی از عراق امروزی متعلق به ایرانِ قبل اسلام بوده و خب این باعث شد که یک بحث دیگه با خودم شروع بشه که یعنی الان ما هم وطن از نظر تاریخی محسوب میشیم ؟ و اینکه واقعا نسبت به اینکه بی دلیل ازشون حس خوبی نمیگیرم عذاب وجدان دارم چون واقعا کاریم ندارن فقط زبانشون خشنه و خودشون بزرگن و بلند حرف میزنن و کثیفن البته خیلی خیلی خیلی مهمان نوازن خیلی زیاد

بعضی وقتا گلوم خشک میشه انقدر که با خودم توی سرم بحث میکنم و حرف میزنم :|

خب راستش من کلا از بچگیم تا الان خیلی با روضه خوندن نمیتونستم ارتباط برقرار کنم خصوصا روضه خوانی هایی که مداح همراه باهاش گریه های شدید میکرد که حس ریا و تظاهر بهم میداد نمیدونم در آینده چی میشه و ممکنه بعدا نظرم عوض بشه اما فعلا همینه امشب وقتی توی بین الحرمین (فاصله بین حرم حضرت عباس(ع) و امام حسین (ع) نشسته بودم و همینجوری به مردم نگاه میکردم یکم اونور تر یک گروه جوون ایرانی شروع کردن به روضه خوانی و سینه زنی به فارسی اولش اتفاق خاصی نیوفتاد ولی کم کم توجه همه بهشون جلب شد قسمت قشنگش برام اونجا بود که یکسری از عرب ها بغض کردن و داشتن با جانِ دل به روضه ای که نمیدونستن معنیش چیه گوش میدادن اینه معجزه زبان فارسی اینطوری به دل میشینه که حتی وقتی نمیفهمیش با روح و روانت بازی میکنه✨

این که گویی این کنم و آن کنم خود دلیل اختیار است ای صنم

چون ظرف قشنگی بود

نظر من رو بخوای بهترین نوع دوستی از نوعِ «آتش بس»هست بتونی صبح تا شب بزنی تو سر و کله دوستت اما تهش چیزی بینتون خراب نشه

من ذوووق🥹 دقیقا نظر منم همینه مگه چند بار زندگی میکنیم که همش بخوایم توی یک نقطه از جهان باشیم و بقیه اش رو نبینیم؟! البته در سفر کردن واقعا شیوه سفر خیلی موثره سفر های با تور بیشتر جنبه تفریحی داره اما وقتی سعی میکنی خودت مثل مردم اون مکان چند روزی که هستی رو زندگی کنی و باهاشون ارتباط برقرار کنی خیلی دیدگاه های جدیدی بهت میده با آرزوی روزی که سفر کردن برای همه یک انتخاب در دسترس باشه ✨

چقدر تجربه سفرهای ایشون جالبه و تنوع زیادی داره؛ آز آسیا تا اروپا مقدار زیادی غبطه خوردم؛ خودم هم بسیار بسیار به سفر کردن (نه لزوما مهاجرت) به سرزمین های مختلف و معاشرت با مردم و فرهنگهای مختلف علاقه دارم امیدوارم شرایطی پیش بیاد که برای همه مردم در دسترس باشه

هر موقع به جای استدلال آوردن مجبور به مغلطه کردن شدی حداقل توی دلت شک کن برو خودت بگرد برای حرفت استدلال پیدا کن اگر استدلال درست پیدا نکردی و بازم جز مغلطه کردن راهی نداشتی اینو بدون تغییر نظر دادن عیب نیست