• ملکوت •

#نگارگری‌پیشینیان طوطیِ قند و شِکَرم غیرِ شِکَر می‌نخورم هرچه به عالَم تُرُشی دورم و بیزارم ازو مولانای جان🌷

🖌#کانال‌زرین‌قلم 🔗 zaringhalam

نقاشی-خط: کشتی، متشکل از اسامی اصحاب کهف و سگشان دو بادبان با عبارات: "یا مالک الملک" و "انا فتحنا لک فتحا مبینا" @malakuot

شیخ صنعان، همه هستی خود را بر باد می‌دهد!!! ای خوشا ای خوشا ای خوشا خوش ... @malakuot

مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو هلالی شد تنم زین غم که با طغرا‌ی ابرو‌یش که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو؟ رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان، ابرو روانِ گوشه‌گیران را جبینش طرفه گلزار‌ی‌ست که بر طرْف سمن‌زارش همی گردد چمان ابرو دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو تو کافر‌دل نمی‌بندی نقاب زلف و می‌ترسم که محرابم بگرداند خم آن دل‌ستان ابرو اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هوادار‌ی به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمان‌ابرو • حافظ .

مشغول مرتب کردن اتاق بودم، برداشتمش که در قفسه بگذارم، بیاد چیزی افتادم و گشودمش. اول لبخندی زدم، اما ناگهان بهت کردم. ۱۶ سال پیش این کتاب را خوانده‌ام، خود کتاب ۲۰ سال پیش چاپ شده است. به نوع چاپ و خوش‌دست بودنش احسنت گفتم و به امتداد خود در این سالها اندیشه کردم. به خود می‌گویم: شاید فرصت کم باشد، اما همین که هست را باید زندگی کرد. .

چنان در قید مهرت پای‌بندم که گویی آهوی سر در کمندم گهی بر درد بی‌درمان بگریم گهی بر حال بی‌سامان بخندم مرا هوشی نماند از عشق و گوشی که پند هوشمندان کار بندم مجال صبر تنگ آمد به یک بار حدیث عشق بر صحرا فکندم نه مجنونم که دل بردارم از دوست مده گر عاقلی ای خواجه پندم چنین صورت نبندد هیچ نقاش معاذالله من این صورت نبندم چه جان‌ها در غمت فرسود و تن‌ها نه تنها من اسیر و مستمندم تو هم بازآمدی ناچار و ناکام اگر بازآمدی بخت بلندم گر آوازم دهی من خفته در گور برآساید روان دردمندم سری دارم فدای خاک پایت گر آسایش رسانی ور گزندم و گر در رنج سعدی راحت توست من این بیداد بر خود می‌پسندم • سعدی

آن سرو که گویند به بالای تو ماند هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند دنبال تو بودن گنه از جانب ما نیست با غمزه بگو تا دل مردم نستاند زنهار که چون می‌گذری بر سر مجروح وز وی خبرت نیست که چون می‌گذراند بخت آن نکند با من سرگشته که یک روز همخانه من باشی و همسایه نداند هر کاو سر پیوند تو دارد به حقیقت دست از همه چیز و همه کس درگسلاند امروز چه دانی تو که در آتش و آبم چون خاک شوم باد به گوشت برساند آنان که ندانند پریشانی مشتاق گویند که نالیدن بلبل به چه ماند گل را همه کس دست گرفتند و نخوانند بلبل نتوانست که فریاد نخواند هر ساعتی این فتنه نوخاسته از جای برخیزد و خلقی متحیر بنشاند در حسرت آنم که سر و مال به یک بار در دامنش افشانم و دامن نفشاند سعدی تو در این بند بمیری و نداند فریاد بکن یا بکشد یا برهاند • سعدی

● کتاب رویت شده در همانجا ایضا

● کتاب رویت شده در همانجا

● کتاب رویت شده در اتاق برادر عزیز استاد جندقی

نگاره: عین القضات همدانی در محضر احمد غزالی @malakuot

مولوی هرگز نشد ملای روم تا غلام شمس تبریزی نشد • قوالی نصرت فاتح علی خان .