• ملکوت •

نردبان صعود الهی • دیر کاترین مقدس، کوه سینا، مصر • قرن ۱۲ میلادی @malakuot

می‌فرمودند که شیخ محیی‌الدین [ابن عربی] گفته است که جمیع ماسوی را به منزلۀ بدن انسانی فرض کن. آدمیان را به منزلۀ چشم دان. و آنها که حقیقت ایشان قبول محبت کرده است به منزلۀ مردمک چشم. • ملفوظات خواجه عبیدالله احرار

مدت‌ها پیش این متن را برایم فرستاندند، اما تا کنون نمیدانم نویسنده متن کیست. برخی نویسنده را مسعود ریاعی معرفی کردند ولی در صفحات رسمی ایشان این متن را نیافتم. باری، جدای از اینکه نویسنده متن کیست، این متن حاوی دقایق و لطایفِ باریکی درباره کیستی و چیستی صوفی است که کمتر کسی بدان پرداخته است. در برخی غزلیات مولانا، گاهی چنین معرفی‌ها و نکات خاص، آنهم به اشاره درباره عارف و صوفی آورده شده و یا در لابلای متون به ندرت. اما عرف از عارف یک شخص اتوکشیده و بی دست و پا و ... تصور میکند و با حقیقت صوفی فرسنگ‌ها فاصله دارد که الصوفی غیر مخلوق ...

عارف کیست، صوفی چیست؟ یک صوفی زندگی نامتعارف دارد. او ساختار شکن شده است و رابطه با او، کار هر کسی نیست. هر بلایی که سرش بیاید، عکس العملش غیرقابل پیش‌بینی است. او به اسرار پیوسته و هیچ پیش‌گویی توان گفتن اسرار او را ندارد. او بازیگردانی قهار است، اما دستور نمی‌دهد. هر کسی او را به مدت طولانی تاب نمی‌آورد؛ جز اندکی خاص. گاه دست به هیچ کاری نمی‌زند و در بی‌عملی توقف می‌کند، اینجاست که طوفانها شروع می‌شود، اما هیچ کس نمی‌داند که این طوفانها از اوست. بچه‌های کوچک سازگارترین دوستان اویند، و سکوت‌پیشگان نزدیک‌ترین رفقایش، افراد عالِم‌نما و اظهارکنندگانِ فضل، برایش چون بازیگرانِ سیرک هستند. گاه که حوصله‌اش سر برود بدش، نمی‌آید به سیرک‌های دور و اطراف سری بزند. او پنهان‌کاری ندارد و کاملا رو بازی می‌کند. اما دیگران از همین رو بازی کردن جز پنهان‌کاری و اسرار، چیزی نمی‌فهمند. حضور قدرتمندی دارد و عشق از چشمان او جاریست. از لحظه لحظه زندگی لذت می‌برد و هیچ حزن و اندوهی را به خود راه نمی‌دهد. صوفی از دید عرف مملو از اشتباه هست، چون از آنان نیست. چون نه مثل آنان فکر می‌کند و نه مثل آنها می‌بیند و نه مثل آنها زندگی می‌کند. صوفیان به رنگ هیچ چیز نیستند، جز رنگ خودشان. • نویسنده: ؟؟؟ @malakuot

Shanti Mantra

چرخ دارما धर्मचक्र @malakuot