• ملکوت •

امروز دومین سالگرد فوت برادرم هادی است، برادرم را با دست‌های خودم در قبر گذاشتم و رویش خاک ریختم. و وقتی از قبر بیرون آمدم تکلیفم با دنیا مشخص بود.... سالگرد سال پیش، یک نوشته طولانی نوشتم، اما تا کنون برای کسی نخواندمش... شاید هم هیچ وقت برای کسی نخوانم.

مرج البحرین، مکانی که در آن شمس و مولانا اولین دیدار را داشتند

در معنی انفسی، انسانی که درخت می‌شود بیشتر بهره می‌برد و انسانی که حیوان شده بی‌خبر می‌ماند. اگر انسانی بهره ای ندارد حتما از حیوان هم کمتر است.

عشق بیشتر به درختان پرتو می‌اندازد، بعدا به انسان‌ها و به حیوانات در آخر و کمتر. • مرحوم محمد حنفی‌ القاری‌ الترکمانی سخن بسیار شگفت انگیزیست

واقعا این آلبوم مارک الیاهو رو خیلی دوست داشتم دو قطعه دیگر دارد که خواهم فرستاد

.🎧

هو گزیده‌هایی از سخنان حضرت پیر عنایت خان چِشتی -قدس‌سره- (بخش دوم): • خدا را [در زندگیت] به واقعیت تبدیل کن تا خداوند تو را به حقیقت واصل کند. • هر چه دارید را بدهید و هر آنچه به شما داده شده را بگیرید. • ای که به دنبال صلح هستی! پیش از ‌تلاش برای ایجاد صلح جهانی، نخست در درون خودت صلح را برقرار ساز. • انسانِ دانشمندِ بدون اراده، همچون سر بدون بدن است. • وجدان پاک به آدمی نیروی شیر میدهد و عذاب وجدان شیرها را به موش تبدیل می‌سازد. • یا درست باشید یا نادرست، زیرا نمی‌توانید هر دو باشید. • حقیقت، میراثی الهی است که در اعماق قلب آدمی یافت می شود. • با غمزدگان گریه مکن و به جای گریستن، دلداریشان بده [و سعی در رفع غم آنها داشته باش] در غیر این صورت اشک‌هایت فقط گیاهانِ بی‌ثمر را آبیاری کرده است. • قلب حیات نمی‌یابد مگر رنج را تجربه کند. • عرفانِ بدون نیایش همچون غذای خام است که هرگز نمی‌توان آن را خورد. • دیگران را بهانۀ کار اشتباه خود نسازید. • بهترین روش زندگی، زندگی منطبق بر طبیعت است. • منزل‌گاه حقیقی خدا، دل آدم است. چون دل با تلخی و نفرت سرد شود، دروازه‌های آن بسته می‌شود و نور خدا در پرده می‌رود. @zonnoun

. .صوفی ابن الوقت باشد ای رفیق نیست فردا گفتن از شرط طریق . مولانا . . «ای درویش! حیات را به غنیمت دار، و صحت را به غنیمت دار، و جوانی به غنیمت دار، و جمعیت و فراغت را به غنیمت دار، و یاران موافق را و دوستان مشفق را به غنیمت دار، که هر یکی نعمتی عظیم اند و مردم از این نعمت ها غافل اند. و هر که نعمت نشناسد از آن نعمت برخورداری نیابد. و این نعمت ها هیچ بقا و ثبات ندارند، اگر در نیابی خواهند گذشت، و چون بگذرد، هر چند پشیمانی خوری، سود ندارد. امروز که داری، به غنیمت دار، و هر کار که امروز می توانی کردن، به فردا مینداز که معلوم نیست که فردا چون باشی ای درویش! تو از اینها مباش که چون نعمت فوت شود آنگاهش قدر بدانی که بعد از فوت نعمت، قدر دانستن هیچ فایده ندهد. با وجود نعمت، اگر قدر نعمت را بدانی توانی که آن را به غنیمت داری» . . عزیزالدین نسفی انسان کامل بخط :سمیرا پورمحسن https://t.me/khat_hastinisti110