مَنه مَن.

رنجی که به کلام نیاید، در بدن ساکن می‌شود.

این شیشه خورده های درونت بلاخره یه جا کونتو میبره،حالا از ما گفتن بود.

‏کاش یکی بغلم می‌کرد، اشکام رو پاک می‌کرد و یه چاقو فرو می‌کرد تو قلبم که بمیرم.

❤️‍🩹🫂

🫂بچم

تو این چند روز هرجا من و دیدید، لطفا بغلم کنید.

«هیچ‌چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه کنم. بروم سرم را به درخت‌ها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمی‌دانم...» فروغ فرخزاد

چیزی که راجب خودم دوست دارم اینه که مهم نیست تو زندگیم چه چیزهایی رو پشت سر گذاشتم، چقدر باهام بد رفتار شد، من هنوزم یه قلب و یه عشق بی‌پایان رو برای بخشیدن دارم. و هیچکس نمی‌تونه این و ازم بگیره.

دیگر خبری از "می‌گذرد" نبود ؛ هر غمی آمد کماکان ماند.

اون چیزی که تورو نکشه، الزاماً تورو قوی تر نمی‌کنه؛ گاهی نسخه از از تو میسازه که غمش از چهره‌ش هم نمایانه.

اون چیزی که تورو نکشه، الزاماً تورو قوی تر نمی‌کنه؛ گاهی نسخه از از تو میسازه که غمش از چهره‌ش هم نمایانه.

💙🫂

من به عنوان زنی مرد ستیز که به لطف پدرم در لغت نامه ما بودن مرد:همان نیستی و زندگی با مرد :هم معنی ویرانی بود ناگهان فهمیدم که از آن حالت بینی ات خوشم می اید.. قوزش ایرانی بود. آن چشم های قهوه ای براق که همانند چای ایرانی گرم بودن .. وای از آن چشم های براق.. تو‌ که از قشر همان مردانی.. تو چه میدانی از این فاجعه ی انسانیِِ دلچسب؟!

برات‌جونمو‌میدم‌به‌جون‌تو.

پاییز لطفا زخمایی که تابستون بهم زدو بوس کن🙂‍↔️