”ماه

ama başaramadım seni unutamadım her gün içip ağladım ağladım ama unutamadım bizi unutamadım buna alışamadım

🫶🏼

🍫🍓

/من طاقت نیاوردم تو به‌ جام دووم بیار/

bu gece senin için doyasıya ağladım bu gece senin için çocuk gibi ağladım ezikliğine senin senin mutsuzluğuna çaresizlik yalnızlık ve umutsuzluğuna yaralı bir kuş gibi uçmayı unutmuşsun geceleri koynunda, yalnızlık uyutmuşsun dalından koparılmış ezilmiş bir çiçeksin mavi gök kadar güzel şarap kadar gerçeksin :))))

هیچ‌گاه بزرگ‌سالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم. برای اندکی شادی، به اندازه‌ی دریاها گریستن؛ برای ذره‌ای امید، زندگی را زیر و رو کردن و برای عشق از تمامِ خود گذشتن. اینکه حالِ خوبت گره بخورد به خوشحالی‌های دسته‌جمعی اما تنهایی، بدجور از گلوی زندگی‌ات پایین برود. ترس از اینده‌ای که نیامده و فرار از اکنونی که درست نمی‌شود و گذشته‌ای که دنبالمان افتاده تا پیرمان کند.

برای رنجی که این روزا می‌کشم، زیادی نابلد و ناشی‌ام. گیجم، شوکم، غمگینم، انگار با چیزی بیش از توانم روبه‌رو هستم و با وجود همه‌ی اینا، تظاهر می‌کنم قوی‌ام. شاید چون نمی‌خوام پذیرفتنِ اینکه حالم خوب نیست، همه‌چیزو برام واقعی‌تر و سنگین‌تر کنه.

🍁🌧

حرف زدن با نرگس اینجوریه که انگار دست می‌ذاره روی همون جایی از دلم که دارم سعی می‌کنم دردش رو قایم کنم. همه‌ی بغضایی که تا اون لحظه نگه داشته بودم، یه‌دفعه راه خودشونو پیدا می‌کنن.

Gözler affetmez.

🍭🩷