| دیسکوگِرافی هایِده |

‌‌ روزای روشن،خداحافظ سرزمین من، خداحافظ روزای خوبت، بگو کجا رفت! تو قصّه‌ها رفت، یا از این‌جا رفت؟ انگار که این‌جا هیشکی زنده نیست گریه فراوون، وقت خنده نیست! گونه‌ها خیسه، دلا پاییزه بارون قحطی از ابر می‌ریزه! همه عزادار، سر به گریبون مردا سرِ دار، زنا تو زندون انگار که شبه، هر روز هفته از هر خونه‌ای عزیزی رفته! همه با هم قهر، همه از هم دور روزا مثل شب، شبا سوت و کور! نه تو آسمونیم، نه رو زمینیم انگار که خوابیم، کابوس می‌بینیم! از زمین دوریم، از زمان جدا حتی نمیایم به یاد خدا! روزای روشن، خداحافظ سرزمین من، خداحافظ نوبت می‌گیریم گیج و بی‌هدف واسه مُردنم، باید رفت تو صف! روزا و شبا این‌جور می‌گذرن هرجا که می‌خوان مارو می‌برن آخه تا به کی آروم بشینیم حسرت بکشیم، گریه ببینیم؟ ای زن تنها، مرد آواره وطن دل توست، شده صد پاره پاشو کاری کن، فکر چاره باش فکر این دل پاره، پاره باش! #اردلان_سرفراز‌ @hayedeh_discograph

‌ ‌پستی ویژه به مناسبت زادروز استاد علی تجویدی در این پست، به سخنان استاد نواب‌صفا درباره‌ی همکاری او با استاد تجویدی و ساخت تصنیف «با تو هر هستم، هر کجا هستم» پرداخته‌ایم. این تصنیف تنها همکاری هایده با این ترانه‌سرا به‌شمار می‌رود و در عین حال آخرین سروده‌ی استاد نواب‌صفا است. او پس از سرایش این ترانه، از دنیای ترانه و ترانه‌سرایی کناره‌گیری کرد. این اثر در فروردین‌ماه سال ۱۳۵۰ از برنامه‌ی گلها پخش شد، هرچند ساخت آن به سال‌ها پیش‌تر، یعنی پیش از آشنایی استاد تجویدی با هایده، بازمی‌گردد. https://www.instagram.com/p/DQt_L3_iYzO/?img_index=2&igsh=MWUzdnYwOGxjcWd0cw==

‌ عکس‌های دیده نشده‌ای از آلبوم خصوصی هایده‌ https://hayedehdocumentary.com/hayedeh-private-album/‌ ‌ @hayedeh_discograph

‌ ‌‌«زمونه» آهنگساز: علی تجویدی سراینده: پرویز وکیلی تنظیم‌کننده: علی تجویدی انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۴۹ ضبط ویدیو: سال ۱۳۶۳‌ * این ترانه نخستین‌بار در نوروز سال ۱۳۴۹ در گلهای رنگارنگ شماره ۵۲۰ و اندکی پس از آن بر روی صفحه‌ی ۴۵ دور از کمپانی آهنگ روز به پخش رسیده است. در سال ۱۳۶۳ ترانه‌ی «زمونه» با نام «گُل‌های سرخ» به همراه‌ ترانه‌های «تو نگاه کن»، «نامه» و «سراب قلبم» در آلبوم کاست «بهترین‌»، مشترک با ستار و هوشمند عقیلی بازنشر شد که ترانه‌ی «تو نگاه کن» نیز از سری ترانه‌های پیش از انقلاب هایده است. از این آلبوم دو ویدیو «نامه» و «گُل‌های سرخ - زمونه» در دسترس هستند که هر دوی آن‌ها در تلویزیون ملی لس‌آنجلس ضبط شده‌اند اما تاکنون ویدیو «نامه» به‌صورت کامل منتشر نشده است.‌ ‌‌ • کاور کاست بهترین‌ سال ۱۳۶۳‌ ‌‌ @eternal_voices

‌ ‌‌«زمونه» آهنگساز: علی تجویدی سراینده: پرویز وکیلی تنظیم‌کننده: علی تجویدی انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۴۹ ضبط ویدیو: سال ۱۳۶۳‌ * این ترانه نخستین‌بار در نوروز سال ۱۳۴۹ در گلهای رنگارنگ شماره ۵۲۰ و اندکی پس از آن بر روی صفحه‌ی ۴۵ دور از کمپانی آهنگ روز به پخش رسیده است. در سال ۱۳۶۳ ترانه‌ی «زمونه» با نام «گُل‌های سرخ» به همراه‌ ترانه‌های «تو نگاه کن»، «نامه» و «سراب قلبم» در آلبوم کاست «بهترین‌ها»، مشترک با ستار و هوشمند عقیلی بازنشر شد که ترانه‌ی «تو نگاه کن» نیز از سری ترانه‌های پیش از انقلاب هایده است. از این آلبوم دو ویدیو «نامه» و «گُل‌های سرخ - زمونه» در دسترس هستند که هر دوی آن‌ها در تلویزیون ملی لس‌آنجلس ضبط شده‌اند اما تاکنون ویدیو «نامه» به‌صورت کامل منتشر نشده است.‌ ‌‌ • کاور کاست بهترین‌ها سال ۱۳۶۳‌ ‌‌ @eternal_voices

‌ ‌‌«زمونه» آهنگساز: علی تجویدی سراینده: پرویز وکیلی تنظیم‌کننده: علی تجویدی انتشار ترانه: نوروز سال ۱۳۴۹ ضبط ویدیو: سال ۱۳۶۳‌ * این ترانه نخستین‌بار در نوروز سال ۱۳۴۹ در گلهای رنگارنگ شماره ۵۲۰ و اندکی پس از آن بر روی صفحه‌ی ۴۵ دور از کمپانی آهنگ روز به پخش رسیده است. در سال ۱۳۶۳ ترانه‌ی «زمونه» با نام «گُل‌های سرخ» به همراه‌ ترانه‌های «تو نگاه کن»، «نامه» و «سراب قلبم» در آلبوم کاست «بهترین‌ها»، مشترک با ستار و هوشمند عقیلی بازنشر شد که ترانه‌ی «تو نگاه کن» نیز از سری ترانه‌های پیش از انقلاب هایده است. از این آلبوم دو ویدیو «نامه» و «گُل‌های سرخ - زمونه» در دسترس هستند که هر دوی آن‌ها در تلویزیون ملی لس‌آنجلس ضبط شده‌اند اما تاکنون ویدیو «نامه» به‌صورت کامل منتشر نشده است.‌ ‌‌ • کاور کاست بهترین‌ها سال ۱۳۶۳‌ ‌‌ @eternal_voices

‌ گذری بر ترانه‌ی "دشتستانی" و اجراهای اولیه آن:‌‌ ‌

گذری بر ترانه‌ی "دشتستانی" و اجراهای اولیه آن: https://t.me/eternal_voices/51

‌ تصویری از جهانبخش پازوکی و زنده‌یادان هایده و مازیار در سال ۱۳۵۵ یکی دیگر از آثاری که بانو هایده به‌صورت غیر رسمی از جهانبخش پازوکی اجرا کرده است، ترانه‌ی «آرزوی فردا» است که این ترانه اولین‌بار با صدای مازیار منتشر شده بود و سپس هایده و مازیار در یک بزم این ترانه را به‌صورت دو صدایی بازخوانی کردند.‌ با آرزوی سلامتی برای آقای جهانبخش پازوکی 🌸 ‌ @hayedeh_discograph

‌ هایده - #جهانبخش_پازوکی و گذری بر همکاری‌شان از سال ۱۳۵۱ تا ۱۳۶۸ به مناسبت زادروز جهانبخش پازوکی، مروری بر مجموعه همکاری‌های او با هایده در طی ۱۷ سال خواهیم داشت. اولین همکاری هایده و جهانبخش پازوکی در مرداد ماه سال ۱۳۵۱ با انتشار ترانه‌ای به‌نام «اگه بری نفرین می‌کنم!» آغاز شد که این صفحه از صفحات برگزیده‌ی سال نیز انتخاب شد. از دیگر همکاری‌ها می‌توان به ترانه‌ی «می‌پرستمت» اشاره داشت که برخلاف همکاری نخست، شعر این ترانه سروده‌ی معینی کرمانشاهی‌ است. جهانبخش پازوکی در آن دوره که قرارداد همکاری‌اش به خوانندگانی چون پوران و مهستی محدود می‌شد، ابتدا تمایل داشت تا خواننده‌ی این اثر نیز پوران باشد، که با تأخیر و تعلل بسیار در ضبط ترانه، معینی کرمانشاهی ترانه را به انتخاب اول خود، یعنی هایده، سپرد و این ترانه با صدای او و بر روی صفحه‌ای به‌همراه ترانه‌ی «گل یخ» (دیگر همکاری مشترک این ترانه‌سرا و آهنگساز با صدای پوران)، در زمستان سال ۱۳۵۱ به پخش رسید. مقطع دیگر همکاری‌های هایده و جهانبخش پازوکی به زمستان سال ۱۳۵۳ بازمی‌گردد که ترانه‌ای به‌نام «خسته» با همکاری این دو هنرمند به پخش می‌رسد؛ ترانه‌ای که چند ماه پیش از هایده، جهانبخش پازوکی آن را در اختیار خانم حمیرا گذاشته بود و بنابر دلایلی با صدای او به ضبط و پخش نهایی نرسید. در سال‌های ۱۳۵۵ تا پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷، همکاری این دو چهره در ایران، با چهار ترانه‌ی «آشنایی»، «سفره‌ی عشق»، «خداحافظ» و «من خودم رفتنی‌ام!» با تنظیم‌‌هایی از مجتبی میرزاده پایان می‌یابد. پس از انقلاب، با اقامت هایده در لس‌آنجلس و حضور جهانبخش پازوکی در ایران، هیچ همکاری طی این سال‌ها صورت نمی‌گیرد، تا این‌که با خروج جهانبخش پازوکی از ایران در سال ۱۳۶۵، هایده یکی از اجراکنندگان نخستین آثار پازوکی در غربت بود. «آینه» و «شهرآشوب» با تنظیم‌هایی از لقمان ادهمی و منوچهر چشم‌آذر؛ نخستین همکاری آن‌ها در سال‌های غربت‌نشینی است که در سال ۱۳۶۶ و در آلبوم کاستی به‌نام «گنجینه شماره ۱» منتشر شده‌اند. سال‌های ۱۳۶۷ - ۱۳۶۸، آخرین سال‌های همکاری هایده و جهانبخش پازوکی است. در سال ۱۳۶۷، ترانه‌‌ی «سر به هوا» و در سال ۱۳۶۸، ترانه‌ی «نگو نمیام» با تنظیم‌هایی از منوچهر چشم‌آذر؛ که ترانه‌ی دوم به‌علت فوت هایده، در سال ۱۳۶۹ و در آلبوم کاست «انتخابی شماره ۱۱» منتشر می‌شود.‌‌ ‌@hayedeh_discograph

‌ عکس‌هایی دیده نشده از آلبوم خصوصی هایده - از آرشیو مستند هایده - https://hayedehdocumentary.com/hayedeh-private-album/#google_vignette

‌ نوروزتان پیروز ✨ به امید این‌که سالی بهتر و شادتر از سال‌های گذشته پیش رو داشته باشید. و سپاس از این‌که در طی این مدت از فعالیت کانال همیشه حامی ‌و همراه ما بودید. 🤍‌ @hayedeh_discograph

‌ برای نخستین‌بار ویدیوی نایابی از کنسرت نوروزی هایده در لس‌آنجلس - فروردین ۲۵۴۵ / مارس ۱۹۸۶: https://youtu.be/DJnYkvsrHXg