| دیسکوگِرافی هایِده |

‌‌ روزای روشن،خداحافظ سرزمین من، خداحافظ روزای خوبت، بگو کجا رفت! تو قصّه‌ها رفت، یا از این‌جا رفت؟ انگار که این‌جا هیشکی زنده نیست گریه فراوون، وقت خنده نیست! گونه‌ها خیسه، دلا پاییزه بارون قحطی از ابر می‌ریزه! همه عزادار، سر به گریبون مردا سرِ دار، زنا تو زندون انگار که شبه، هر روز هفته از هر خونه‌ای عزیزی رفته! همه با هم قهر، همه از هم دور روزا مثل شب، شبا سوت و کور! نه تو آسمونیم، نه رو زمینیم انگار که خوابیم، کابوس می‌بینیم! از زمین دوریم، از زمان جدا حتی نمیایم به یاد خدا! روزای روشن، خداحافظ سرزمین من، خداحافظ نوبت می‌گیریم گیج و بی‌هدف واسه مُردنم، باید رفت تو صف! روزا و شبا این‌جور می‌گذرن هرجا که می‌خوان مارو می‌برن آخه تا به کی آروم بشینیم حسرت بکشیم، گریه ببینیم؟ ای زن تنها، مرد آواره وطن دل توست، شده صد پاره پاشو کاری کن، فکر چاره باش فکر این دل پاره، پاره باش! #اردلان_سرفراز‌ @hayedeh_discograph