AseMooN!

این روزا بیشتر از هر چيزي نگران قلبمم، زيادي بار ناگفته‌ها رو به دوش کشیده.

من همیشه زیاده‌روی کردم، تو غصه خوردن، دوست داشتن، اهمیت دادن، من همیشه بیش از حد نگران همه چی بودم...

نوشته؛ و شاید من چيزي جز یک آدم رویاپرداز نیستم.

روابط انسانی پیچیده‌س، کاش ماه بودم تو آسمون، دور خیلی دور.

ترکیب هوای آلوده، گرما و سردرد اصلا جالب نیست.

مشکل اینه که فکر می‌کنی همه مثل خودتن قلب تو رو دارن، نه عزیزم هرکی ظرفیت عشقش به اندازه‌ی دنياي درونشه.

به کارت بانکی نیاز دارم که هرچی خرج کنم موجودیش تموم نشه.

جهان انعکاسِ وجود ماست.

باورای آدم، نشون میده همه‌چی رو.

یه امیدِ سمج تو دلم زندگي می‌کنه که هر بار منو از نو جمع می‌کنه.

لازم نیست همه بدونن کی‌ای، خودت یادت نره کی‌ای کافیه.

دلم زمستون و پاییز میخواد. برف ، بارون ، خنکی و سرما. این چه جهنمیه گیر افتادیم توش ..

مهستی میگه؛ فکر نکنی دوري و اینجا نیستی، قلب من اونجاست تو تنها نیستی.

هوا یجوری گرمه که تنها مقصدم تو تابستون فقط خونه‌ست.

دنبال یه نشونه بودم دلمو قرص کنه،خودمو تو آیینه دیدم.

روح حقیقت رو لمس می‌کنه، قبل از اینکه دل جرئت دیدنش رو پیدا کنه.