بازمانده‌‌ای از یکم دسامبر

عزیزم راستش را بخواهی ما در میان این طوفان مجبور به زنده ماندنیم؛

به سوگ آن روز که شکستم مدت هاست لبخند میزنم"

از اون کاری که انجام میدی فقط شرمندگی و افتخارش میمونه حال خوب و بدش میگذره میره.

عاقبت خاک شود حسن جمال من و تو خوب و بد می گذرد وای به حال من و تو قرعه امروز به نام من و فردا دگری می خورد تیر اجل بر پر و بال من و تو مال دنیا نشود سد ره مرگ کسی گیرم که کل جهان باشد از آن من و تو هر مرد شتربان اویس قرنی نیست هر شیشه‌ی گلرنگ عقیق یمنی نیست هر سنگ و گلی گوهر نایاب نگردد هر احمد و محمود رسول مدنی نیست بر مرده دلان پند مده خویش میازار زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست جایی که برادر به برادر نکند رحم بیگانه برای تو برادر شدنی نیست..

یادت نره آدم شریفی بمونی.

به آنان که ما را رها نمودند در خاکِ خالی و بی آب و گیاه، بگویید ما ریشه در خویش داشتیم؛ سبز گشتیم و سبز خواهیم ماند.

روی صحنه‌ی زندگی تن زخمی‌اش را به سختی می‌کشاند، به او گفته بودند این نمایشنامه زیبا تمام می‌شود..

☁️🧡>>>>>>

دلم میسوزه میبینم انقدر بی‌کَسی.

مشغول قطع امید از همه‌ام و بابتش خوشحالم"

"بازگشتم و به پشت سر نگاه کردم شانه‌ای، آدمی، حتی درختی و دیواری هم نبود؛ چاره‌ی دیگری نداشتم به خودم تکیه کردم.."

حقیقتا قبول کنید یا نکنید در نهایت شما از نبودنِ هیچکسی نمیمیرید.

بهت قول میدم همه چی درست میشه.