𝗕𝘂𝗿𝗻 𝗼𝘂𝘁

کاش قانع بشم که نمیشه تا بوق سگ کار کنم و بعد برای نشون دادن اینکه به خودم اهمیت میدم تا بوق سگ تر بیدار بمونم که مثلا من برای خودمم دارم وقت میزارم. بخواب توله سگ خوابیدن بیشترین اهمیتیه که میتونی به خودت بدی. نمیخواد برای خودت وقت بزاری.

بچه ها جدی جدی چیشد که اینجوری شد؟

ایپزود ۲ راجب خالق هری پاتره که شنیدنی ترینه. ایپزود ۴ راجب مایکل جردن معروف. ایپزود ۹ و ۱۰ استیون هاوکینگ، دانشمند توانا. ایپزود های ۱۲ تا ۱۵ راجب خالق اپل. بقیه شونم که هنوز خودم بهشون نرسیدم ولی واقعا در تعجبم که چرا انقدر ناشناخته مونده این پادکست.

از اونجایی که پادکسترای مورد علاقم مردن و ایپزود جدید نمیدن، جهت کوشته نشدن از بی‌پادکستی، دارم میگردم و پادکستای جدید پیدا میکنم. بایو‌کست هم یکی از اون جدیداست که خدا خیرش بده جناب خشایار نور رو که انقدر برای هر ایپزود زحمت کشیده و زندگی افراد رو درحد مستند آورده بالا. کلی منابع و چیز میزای تکمیلی داره که هر کدوم خروارها خروار به اطلاعات عمومی به آدم اضافه می‌کنه. و به نظرم به نسبت زحمتی که براش کشیده شده، شنیده نشده. ارزش شنیدن دارن واقعا. شیوه روایت جناب نور رو هم من به شخصه به‌شدت دوست داشتم. جا نمونید ازش: https://castbox.fm/va/5789853

بهش برمیخوره چون رو تخت لم داده و توی اینستا یا تلگرام پست مردستیزانه دیده اما تو باید بهت برنخوره که یه اسنپم نتونی با خیال راحت سوار شی.

من اگر پسری داشتم احتمالأ شبیه تو می‌شد:

زشته نمیکنه بچه تخس که گریه.

کتاب "خیابان چرینگ کراس شماره‌ی ۸۴ " دلنشین، کوتاه و در سبک نامه نگاری بین نویسنده‌ی آمریکاییِ ساده و بقول خودش گدا زاده در نیویورک، با کتاب فروشی در انگلستان بنام فرانک. سال‌های طولانی نامه نگاری که در انتها به این کتاب تبدیل شد، بدون آلایش و داستان عجیبی و تنها کتابی که از این نمایشنامه نویس معروف شد.و همین.

کاش قارچ بودم.

جمع نمیشه. نه اتاقم، نه کارام، نه مغزم، نه زندگیم، نه پولام. تموم نمیشه. این پیوسته ناامید شدنا و کنده شدنا و دوباره به هر طریقی ادامه دادنا. انسان بودن ایده کدوم ابلهی بود؟

زنِ ایرانی جادوگر است FR، د آخه باور بفرمایید موجودی اشرف تر از زنِ ایرانی نداریم.😩

انقدر نازه که جا داره بگم "د آخه.😭😭😭" :))

من بعد دانشگاه به خواب نیاز ندارم، به کما نیاز دارم.

برگشته میگه چاق شدیا! آره عزیزم زن خوب و باشگاه بهم ساخته هم چاق شدم هم خاندان تورو باهم می‌خورم گریه کن. بلاخره عضله هام نیاز به پروتئین کافی دارن و چی بهتر از پروتئین انسانی!

هیچ وقت توی شیش سال تحصیل دبستانم برای مدرسه و پیش‌دبستانی و مهدکودک رفتن گریه نکردم، ولی حالا هرروز برای دانشگاه رفتن علاوه بر گریه پاهامم میکوبم زمین.

چرا کانسپت خوشحالی فروشی رو جمع کردید لاشیا، من شاید لازم داشتم یه مشت کصشعر تحت عنوان محصولات خوشحالی فروشی بخرم و خوشحال شم‌.اه‌.

چیشد که دیگه مغازه خوشحالی فروشی نداریم؟

قطعا یه روزی برای این فلافل خریدنای بابا، شبایی که برای شام غذای خونگی نداریم تنگ میشه.