راهیرا؛ سازمان معناگرا (کانال شخصی دکتر فاطمه قیطرانی)

📌📌شماره جدید نشریه اکونومیست که در ادامه فایل کامل آن تقدیم شده است، با تصویری جالب بر جلد نشریه دربردارنده نکاتی قابل توجه: 🔬 ظهور انسان فرازمینی 🧪 ارتقای انسان‌ها: رویایی بلندپروازانه ایده بهبود و ارتقای توانایی‌های انسان، از افزایش طول عمر تا کاشت تراشه در مغز، توسط افرادی مانند برایان جانسون، پیتر تیل و ایلان ماسک دنبال می‌شود. این جنبش، بدن انسان را همچون سخت‌افزاری می‌بیند که می‌توان آن را بهینه‌سازی کرد. ⚠️ چالش‌ها: بین علم واقعی و شیادی این حوزه ترکیبی از علم پیشرفته و تبلیغات اغراق‌آمیز است، که باعث ایجاد بدبینی و کاهش سرمایه‌گذاری‌های کلان می‌شود. درعین‌حال، نبود قوانین شفاف باعث گسترش روش‌های غیرمعتبر شده که می‌تواند سلامت افراد را به خطر بیندازد . 🚀 آینده‌ای که باید برای آن آماده شد اگر فناوری‌های ارتقای انسانی به حقیقت بپیوندند، نابرابری‌های اجتماعی افزایش می‌یابد و ثروتمندان نه‌تنها از نظر مالی، بلکه از نظر فیزیکی و ذهنی نیز برتری خواهند داشت. دولت‌ها باید از حالا قوانین مناسب را تدوین کنند تا این تحول، به جای شکاف طبقاتی، به پیشرفت بشریت منجر شود.

بهترین تصمیم در سال جدید این نیست که کارهای بیشتری بکنیم بلکه باید کارهایی که در آنها قابلیت و شایستگی بیشتری داریم، را در صدر بگذاریم... مدیریت زمان و جلوگیری از اتلاف، در سال پیش رو در ابعاد فردی و سازمانی و اجتماعی مهمترین استراتژی است...

درود همراهان محترم کانال.... 📌📌این نظرسنجی را روز ۲۹ اسفند ۱۴۰۳، در چند پلتفرم از پلتفرمهای ارتباطی خود منتشر کردم و نتیجه اینکه ۱۲۹ نفر به این نظرسنجی پاسخ گفتند و گزینه زیر، با ۵۲ درصد، بالاترین موافق را داشت: 🎗هر انسانی درسی به ما برای بهبود نقاط ضعفمان میدهد و میرود، حتی اگر ارتباط ناموثری سپری کرده باشیم. 📌بسیار جالب تر اینکه گزینه انتخابی خود من نیز همین گزینه بود و تجربه زیسته واقعی از این مورد در سال اخیر داشتم. دوستان زیادی هم محبت داشتند و نظرات تکمیلی برای من ارسال فرمودند که بهترینشان را در پست بعدی با اجازه خودشان ضمیمه نمودم. سپاس از همراهی همه شما عزیزان.

عبارتی عمیق و شاید دردناک، از این کتاب: اکثریت قریب‌به‌اتفاق ما می‌خواهیم زندگی‌هایی بامعنا و باهدف را دنبال کنیم. بااین‌حال، ما هم‌زمان معتقدیم اکثریت ارزش‌های مشابهی با ما ندارند. در نتیجه، مدام عقاید خود را پنهان می‌کنیم و سعی داریم با آنچه به‌اشتباه فکر می‌کنیم دیگران از ما انتظار دارند، خود را مطابقت دهیم.

در تصویر بالا انتخاب‌های کلیدی‌ای که رهبران شرکت‌ها هنگام طراحی یک سیستم مدیریت عملکرد مؤثر با آن مواجه هستند را مشاهده می‌کنید. این مدل که توسط شرکت مک‌کنزی ارائه شده، چارچوبی جامع برای طراحی سیستم #مدیریت_عملکرد است که دارای چهار مؤلفه اصلی می‌باشد: 1⃣ تعیین هدف ▪️درجه تمایز: - یک سیستم برای همه خانواده‌های شغلی - 2 سیستم (برای مثال: کارکنان فروش و مدیران) - چندین سیستم (برای مثال: کارکنان فروش، تحقیق و توسعه، مدیران و غیره) ▪️هسته اصلی عملکرد: - اولویت تمرکز بر افراد -اولویت تمرکز بر تیم‌ها 2⃣ بررسی عملکرد ▪️فرمول عملکرد: چه در مقابل چگونه: - اولویت تمرکز بر نتایج کسب‌وکار (برای مثال: شاخص‌های کلیدی عملکرد مالی،اهداف و نتایج کلیدی) - تمرکز مشترک بر نتایج کسب‌وکار و رفتار کارکنان ▪️مسئولیت بررسی: - بررسی توسط کمیته - بررسی توسط مدیر - بررسی یکپارچه 3⃣ توسعه مداوم ▪️اهرم‌های توسعه: - ارزیابی و رتبه‌بندی - رشد فردی - ترکیبی از هر دو 4⃣ پاداش ▪️مشوق‌ها: - جامع (جبران خدمات و مزایا، پیشرفت شغلی، توسعه، قدردانی) - تمرکز قوی بر مشوق‌های غیرمالی (پیشرفت شغلی، توسعه، قدردانی) - تاکید قوی بر جبران خدمات و مزایا

✍️دکتر فاطمه قیطرانی فقط به تعداد نوازندگان و گروه کر خوانندگان دقت کنید... به اندازه یک سازمان بزرگ و حالا خلق یک نتیجه شگفت آور... در پرتو 🎗نظم، هارمونی، شایستگی و صد البته هماهنگی و فرمانبرداری از رهبر ارکستر 🎶 و این است جادوی سیستم سازی 📌آیا این مجموعه پیچیده و بزرگ و هماهنگ، رهبر و راهبر ندارد؟؟ 📌کسی را میبینید که ساز غیر از سازی که در آن تبحر دارد را بنوازد؟ 📌آیا نوازندگان از خوانندگان برترند؟ با خوانندگان از نوازندگان برترند؟ یا رهبر از هر دو گروه؟ 📌اصلا دنبال برتری باشیم یا هارمونی؟ 🔑افسانه های زرد و بی عمق و اصالت سیستم سازی را دور بریزیم.. 🔑سیستم سازی فقط در پرتو نظم و هماهنگی و تناسب جایگاه هر مهارت با موقعیت بهینه ظهورش ، و صد البته که حضور تمام و کمال و واقعی یک رهبر ، 💡در مفهومی متعالی: از من. به. ما تحقق مییابد.

✍️دکتر فاطمه قیطرانی فقط به تعداد نوازندگان و گروه کر خوانندگان دقت کنید... به اندازه یک سازمان بزرگ و حالا خلق یک نتیجه شکفت آور در پرتو نظم، هارمونی، شایستگی و صد البته هماهنگی و فرمانبرداری از رهبر ارکستر و این است جادوی سیستم سازی آیا این مجموعه پیچیده و بزرگ و هماهنگ، رهبر و راهبر ندارد؟؟ کسی را میبینید که ساز غیر از سازی که در آن تبحر دارد را بنوازد؟ آیا نوازندگان از خوانندگان برترند؟ با خوانندگان از نوازندگان برترند؟ یا رهبر از هر دو گروه؟ اصلا دنبال برتری باشیم یا هارمونی؟ افسانه های زرد و بی عمق و اصالت سیستم سازی را دور بریزیم.. سیستم سازی فقط در پرتو نظم و هماهنگی و تناسب جایگاه هر مهارت با موقعیت بهینه ظهورش ، و صد البته که حضور تمام و کمال و واقعی یک رهبر ، در مفهومی از من به ما تحقق مییابد.