وَرطه

سگه.

واقعیتش این تیم ملی ارزش و لیاقت بیدار موندن و از خواب زدن رو نداره.

ایرانِ آباد و آزاد نه جای ارزشیه و نه سلطنت‌طلب‌. آدم‌های افراطی هیچ جایی در این خاک ندارن. اگه جزو این دو دسته‌اید باید تعصب و افراط کور رو بذارید کنار و به عقاید و باورهای اکثریت احترام بذارید و بپذیرید که مردم تفکرات و مواضع خاص خودشونو دارن که لزوماً قرار نیست در ارزشی و سلطنت‌طلب بودن تعرف بشه. هیچ آدمی حق تحمیل عقاید سیاسی و مذهبی خودش به دیگری رو نداره. اگه دلسوز ایران و ایرانی هستید، سازش و تعامل با سلایق و باورهای متفاوت رو تمرین کنید. هرکسی رو تو گور خودش چال می‌کنن و همه‌ی ما مسئول اعمال خودمون هستیم. دماغ‌تون رو از زندگی بقیه بکشید بیرون و تا جایی که کسی به شما آسیبی وارد نکرده و تهدیدی علیه زندگی و رفاه‌تون نشده، انگولکش نکنید. به همین سادگی می‌تونیم زندگی در ایران رو قابل تحمل‌تر کنیم.

سلطنت‌طلب‌ها هم می‌تونن برن یکی از ده‌کوره‌های آمریکا رو دنگ بذارن بخرن، بعد یه کاخ نیاوران توش بسازن، رضا پهلوی رو بیارن توش، یه تاج و ردا بهش اضافه کنن، تاجگذاری انجام بدن و بشن رعیت درجه اول اون ده‌کوره. هم اونا از عقده‌ی رعیت و نوکر بودن خلاص می‌شن و هم رضا از عقده‌ی پادشاهی راحت می‌شه.

ارزشی‌هایی که از توافق احتمالی با آمریکا شاکی‌ان می‌تونن جمع کنن برن یمن، لبنان، غزه، عراق یا پاکستان. ما رو با این توافق ننگین تنها بذارید لطفاً.

‏«با من خیال کن، شب از سر گذشت و رفت. بیدار مانده‌ای، بیدار مانده‌ام...»

«و دلتنگی، شجاعانه‌ترین شکل رنج کشیدن است.»

هواپیمای اعلیحضرت ساعت چند می‌شینه؟! بریم استقبال.

اتمام جنگ و جلوگیری از کشتار، تخریب خانه و کسب‌وکار مردم، نابودی زیرساخت‌های مربوط به زندگی و رفاه مردم اتفاق خوشایندیه. از ابتدا هم معلوم بود با این جنگ ج.ا نابود نمی‌شه. فقط یه مشت پفیوز نون‌‌به‌نرخ‌روزخور با رویافروشی مردمو به کشتن دادن. کاری که در ۱۸ و ۱۹ دی هم انجام دادن. روسیاهی هم موند برای وطن‌فروش‌های هرجایی که به مرگ مردم و تجزیه‌ی ایران راضی بودن. این‌که چه سرنوشتی برای ج.ا رقم خواهد خورد رو مردم تعیین خواهند کرد. بهتره توهم ناجی بودن ترامپ و نتانياهو رو فراموش کنید و به قدرت مردم خودمون ایمان داشته باشیم. هیچکس جز خودمون نمی‌تونه کمکی بهمون کنه. ناجی از بیرون نمیاد. هرچی هست همین‌جاست. دیر یا زود خیلی چیزها تغییر می‌کنه. همونطور که تو ماجرای حجاب و پوشش کسی باورش نمی‌شد که به اینجا برسیم، در مسائل سیاسی و اجتماعی هم می‌تونیم به تغییرات بزرگ برسیم. باید واقع‌بین باشیم. مسیر نابودی ج.ا از خارج شروع نمی‌شه. اگه بنا به انقلاب و تحولی هم باشه، از ذهن و قلب مردم شروع خواهد شد. تنها چیزی که بهش باور دارم، قدرت مردمه.

‏«در واقع در درونشان محبت ذخیره کرده‌اند. خیلی پیش آمده که من به وجود این محبت ذخیره پی ببرم. فراوان است. حرف حق را باید گفت. فقط بدبختی در این است که مردم با این‌همه محبت ذخیره این‌همه احمقند. ازشان بیرون نمی‌زند، همین. آن تو گیر کرده، همان تو هم می‌ماند. به دردشان نمی‌خورد. از محبت درونشان می‌میرند.»

من خودم هم بیشتر داستانی می‌خونم؛ ولی فکر می‌کنم بهترین ایده برای شروع ژانر غیرداستانی این باشه که موضوع و حوزه‌ی خاصی که بهش علاقه و کشش دارید رو انتخاب کنید و کتاب‌های ساده و مقدماتیشو از اهل فن و افرادی که تو اون حوزه باتجربه هستن بپرسید و با این کتاب‌ها شروع کنید و به‌مرور پیش برید.

‌ پیشنهاد و راه حلی داری برای کسی که نمیتونه کتابِ غیر رمان بخونه؟ من تقریبا از وقتی سواد خوندن نوشتن پیدا کردم رمان میخونم. خیلی هم ازشون لذت میبرم اما حس میکنم اگر در یک زمینه‌ای (تاریخ، سیاست، فلسفه و...) مطالعه داشته باشم مفید تره. برای شروع سعی کردم "گفتگو با کافکا" و "خزران" رو بخونم. دوتاشون کتاب های جذابی بودن اما نیمه تموم ول کردم چون کشش رمان رو نداشتن.

«تنهايى روح مرا هيچ‌چیز جبران نمى‌كند. مثل يک ظرف خالى هستم، و توى مرداب‌ها دنبال جواهر مى‌گردم.»

‏«خستگیِ حمل کردن رویای چیزی که نمی‌شود زندگی‌اش کرد.»

By Tatiana Leone.

‏«شاید منظور تو از عشق یه چیز ساده در همین حد بود.»

«زندگی می‌گذرد، اما برخی احساس‌ها در انسان باقی می‌ماند و هرگز تمام نمی‌شوند.»

یکی از دروغ‌هایی که مردم ایران هيچوقت نباید فراموش کنن. دروغی که تاوانشو مردم با خون‌شون دادن.