Romy Quint

Ik leef deze dagen met een vraag die luidt: what would Jesus do? Ik ben niet zo van de georganiseerde religie en boeken die beïnvloed zijn door machthebbers van weleer, maar lees graag originele uitingen van Jezus. Een bron van inspiratie ✨ Zojuist toen ik in het bos liep en zo’n symbolische drol weer passeerde, moest ik eraan geloven. Ik bewandelde eerst het gebruikelijke paadje in mijn hoofd na aanleiding van de trigger: ‘OMG, moppermopper, hoe stom kan je zijn’ etc. Pas 100 meter verder stelde ik mezelf de bewuste vraag en besloot voor het eerst, na 12 jaar mopperen, het zakje mee te nemen naar de bewoonde wereld. Voel ik me nu beter? Vreemd genoeg wel! Dusver was het me de eer te na. En dat is prima natuurlijk maar dan mag ik er ook vrede mee hebben dat die drol, of eigenlijk het zakje, er ligt. Duidelijk niet het geval. Deze week bleek maar weer dat we de trigger parties aanvankelijk niet perse in het groot aan hoeven gaan. Vooral niet als er op je eigen stip nog zoveel te doen is. Wat triggerde jou deze week? Feel free to share! Enjoy the ‘Shit show’! 💩 #groei #gewoontes #vanstrontmestmaken #turningshitintofertilizer #shitshow #neuralpathways #habbits #riseabove #smilingastheshitcomesdown #whenyouknowbetteryoudobetter

Ik heb nooit begrepen waarom een mens haar eigen nest (de aarde) vervuilt. Zo lang als ik me kan herinneren, neem ik afval uit het bos mee. Jona wist niet beter als kind, dan dat dat normaal is. Toen hij vier was en we een keer in een winkelstraat waren, wilde hij ook daar de rommel op gaan ruimen en moest ik hem uitleggen dat het daar niet hoeft, dat er af en toe een bezemwagen door heen rijdt. Nu was er steeds een type afval dat ik liet liggen, dusver symbool voor de grenzeloze stupidity van de mens: de zakjes hondenpoep in het bos.

Had me in tears.. Goed weekend lieve mensen. Make the most of it ❤️

You can’t make this stuff up 🤡

Mensen zijn vaak onredelijk, irrationeel en egocentrisch. Vergeef ze hoe dan ook. Als je aardig bent, kunnen mensen je beschuldigen van egoïstische, verborgen motieven. Wees hoe dan ook aardig. Als je succesvol bent, zul je ontrouwe vrienden en echte vijanden winnen. Wees hoe dan ook succesvol. Als je eerlijk en oprecht bent, kunnen mensen je bedriegen. Wees hoe dan ook eerlijk en oprecht. Wat je jaren hebt gecreëerd, kunnen anderen in één nacht vernietigen. Creëer hoe dan ook. Als je sereniteit en geluk vindt, kunnen sommigen jaloers zijn. Wees hoe dan ook gelukkig. Het goede dat je vandaag doet, zal vaak vergeten worden. Doe hoe dan ook goed. Geef het beste wat je hebt, en het zal nooit genoeg zijn. Geef hoe dan ook het beste. Uiteindelijk is het iets tussen jou en God. Het was sowieso nooit iets tussen jou en hen. Dr. Kent Keith

… en door!

Om redenen waar ik later nog wel over deel was ik deze week even op ‘memory lane coronatijd’. Dit voorbeeld is ook weer exemplarisch voor de krankzinnige shizzle waar we aan werden bloot gesteld🤭 https://www.instagram.com/reel/DPAc2HWkZsP/?igsh=bHAwMXA2NGE3Zmx3

Verrassend 🙄

nasser_qazi Verified  ☝️They told us: “Boys don’t cry.” But when you silence a boy’s tears, you silence his heart. And a boy who cannot cry… will grow into a man who cannot love. 💔 See, In so many cultures, boys are raised with the same command: “Don’t cry. Don’t feel. Don’t show weakness.”🤢 We are taught to be tough before we even understand what toughness means.☝️ We are told to hide our pain, to bury our emotions, to lock our tears away.☝️ 🚨But here’s the truth no one spoke out loud: When you raise a boy to disconnect from his emotions, you raise a man who is confused by them, a man who fears his own vulnerability, a man who thinks anger is his only language. I was raised like that.😣 To ignore. To suppress. To lie to myself. And for years, I believed that was strength. But suppression is not strength—it’s self-betrayal. ☝️💥That is why I will teach my son the opposite. I will teach him to cry, and more importantly, to understand why he cries. I will teach him to observe his emotions without fear, to embrace them without shame, and to regulate them with wisdom. Because a boy who cannot cry will grow into a man who cannot love. And a heart that holds too much will one day explode in anger. Real manhood is not about denying emotions. Real manhood is balance. The strength to fight when it’s time to protect. The softness to forgive when it’s time to heal. My prayer for my son will be: That he grows up unafraid of his own heart. That he knows tears are not weakness, but the release of real strength. This is the legacy I want to break.🇦🇫 This is the cycle I want to end. And this is the gift I will pass on. 💙 #breakingcycles #masculinityredefined #emotionalhealing #generationalhealing #teachboystofeel #parenting #fatherhood #raisemennotboys #innerhealing #emotionalregulation #emotions #parentingwithheart #healingjourney #mindsetshift #humanityfirst #strengthandsoftness

Voor de duidelijkheid: niemand stuurt berichten naar het verleden. Maar wat we zien, suggereert dat tijd, op kwantumniveau, zich niet gedraagt ​​als de lineaire pijl die we in het dagelijks leven ervaren. In de klassieke natuurkunde gaat oorzaak altijd vooraf aan gevolg. Maar in de kwantummechanica lijken deeltjes zich daar niets van aan te trekken. Als een foton de "keuze" krijgt om zich te gedragen als een deeltje of een golf, ligt zijn gedrag pas vast als het gemeten wordt – en ongelooflijk genoeg kan de manier waarop we ervoor kiezen om het te meten achteraf bepalen hoe het zich vóór de meting gedroeg. Dit is niet langer alleen theorie. Het is waargenomen in door vakgenoten beoordeelde laboratoriumopstellingen met behulp van ultragevoelige detectoren en geavanceerde fotonenbronnen. Een versie van het experiment splitste een foton in twee verstrengelde tweelingen. Eén foton reisde naar een detector waar het direct werd gemeten. De andere passeerde een systeem waarin wetenschappers informatie over het pad konden bewaren of wissen – nadat het eerste foton al was gedetecteerd. Het griezelige resultaat: de eerdere meting kwam overeen met de latere keuze, alsof het deeltje op de een of andere manier "wist" wat zijn partner zou tegenkomen. Dit doet de basis van causaliteit wankelen. Hoewel geen enkele informatie sneller kan reizen dan het licht – wat betekent dat er geen sprake is van schending van de relativiteitstheorie – zit de implicatie dieper: op kwantumniveau wordt de realiteit pas bepaald nadat deze is waargenomen, en soms lijkt observatie in het heden het verleden te vormen. Sommige natuurkundigen denken dat dit wijst op een universum dat fundamenteel met elkaar verbonden is in ruimte en tijd. Anderen vragen zich af of tijd zelf een opkomende illusie is – iets dat alleen ordelijk lijkt wanneer het op schaal wordt waargenomen. Hoe dan ook, hoe meer we ons verdiepen in de kwantummechanica, hoe meer de realiteit zich niet meer als de realiteit gedraagt. En als het verleden door het heden kan worden veranderd… wat is er dan nog meer mogelijk?

In een rustig laboratorium in Wenen voerde een groep natuurkundigen in 2012 een experiment uit dat onmogelijk had moeten zijn. Ze vuurden twee verstrengelde fotonen – lichtdeeltjes verbonden door de ruimte – af op een zorgvuldig opgebouwde kwantumopstelling. Eén foton werd direct gemeten. Het andere werd vertraagd met behulp van een lange optische vezel. Maar toen ze de resultaten vergeleken, gebeurde er iets vreemds: de uitkomst van de meting van het eerste foton leek beïnvloed te worden door het tweede, dat nog niet was gemeten. Op de een of andere manier beïnvloedde de toekomst het verleden. Dit verbijsterende fenomeen werd later bevestigd in verschillende experimenten over de hele wereld. Het staat nu bekend als de Delayed Choice Quantum Eraser – een geestverruimend concept waarbij het observeren van een deeltje schijnbaar terug in de tijd kan gaan om te veranderen wat er vóór de observatie gebeurde.