"آبیِ‌دعوت‌کننده‌به‌مرگ"

و وبا جان کمتری نسبت به عبا گرفت..

۴۰ روز، ۴۰ ماه، ۴۰ سال... فرقی نداره چقدر بگذره، این داغ و زخم همیشه موندگاره .

نور بر تاریکی پیروز است .

زمستانِ امسال آنقدر سرد بود ک همگی باهم جان دادیم...

گفتی برامون از بهشت و جهنم.. چجوری باور کنم؟چرا قیدتو نزنم؟! آخه من ک ندیدمت فقط اسمتو بلدم..

این روزا چیکار می‌کنم؟؟ هیچی گریه، اونیم ک تو استوریاش عکسای تخمیشو میزاره رو فوش‌کش میکنم . تو چی؟!

هیچ‌جا واسم مثل "ایران" نمیشه .

بیتابیم‌و آرامیِ تو قافیه شد .

ویرانی‌مو آبادی‌ِ تو قافیه شد .

شبام ب تیرگیه چشمای ایرانی تو

ک من غم دارم اندازه‌ی زیبایی تو:]]

هیچ‌جا واسم مثل ایران نمیشه..

راه دیواره و مجنون پی دیوانگیشه

چیزی نیست ک بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم زدن کنار خیابان یا روشن کردنِ یکی دو سیگار کاریش کرد ! اینجا؛ باور کنید من انگار گاهی دیگر نمی‌توانم نفس بکشم .

توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد . ب مادرم بگویید دیگر پسر ندارد:]

وقتی هرروز با این فکر بلند میشی ک قراره آسمون رو سرت خراب شه یا جنگ بشه، دیگه توان تعجب کردنت رو از دست میدی ! تو همچین دنیایی چ فرقی میکنه قیمت قهوه چند باشه؟!